Recherche 'divent...' : 2 mots trouvés

• divent
  divent

  adj.

  (1) Énorme, immense.

  ●(1860) BAL 58b. paleziou hag ilizou divent. ●(1876) TDE.BF 155a. Diveñt, adj., tr. «Démesuré, immense.» ●(1889) ISV 11. ar bolojou divent-ze.

  ●(1919) FHAB Here 112. Nag er moriou divent nag e kleuz ar steriou. ●(1921) PGAZ 5. kerreg huel ha divent o skora an enezen. ●(1963) LLMM 99/264. met nec’het bras gant o heuzoù hag o c’hentroù divent e seblante ur strollad archerien pilpasañ.

  (2) Divent a : une grande quantité de.

  ●(1867) BUE 141. Divend a dud e oa enn-hi.

  (3) Un niver divent a : un grand nombre de.

  ●(1911) BUAZperrot 87. eun niver divent a zoueou. ●226. eun niver divent a bec'herien.

  (4) (en plt de qqc. d'abstrait) Immense.

  ●(1912) MMKE xvii. karante divent ar Zalver. ●(1921) FHAB Even 147. Eur vad divent a rafec'h d'in ! ●(1935) SARO 29. ar vad divent a reas sant Ronan da Voleniz. ●(1936) PRBD 53. Ar c'heuz, ive, a rank beza divent, heb muzul.

  (5) Illimité.

  ●(1926) FHAB Genver 24. ne lakin ket a vec'hiou re vras d'it, rak nerz eul loen n'eo ket divent.

  II. Adv. intens. Énormément.

  ●(1867) FHB 127/179a. Ar guez-ze a so teo divent. ●(1889) ISV 344. eun doare prenved bras divent.

  ●(1929) FHAB C'hwevrer 54. Al loened bras divent.

• diventur
  diventur

  adj. D'une manière brutale.

  ●(1835) COS 358. Int el laca itré deourn soudardet barbar, péré en dihusque én ur fæçon diventur.