Devri

Recherche 'diver...' : 65 mots trouvés

Page 1 : de diver-1 (1) à diversite (50) :
  • diver .1
    diver .1

    voir dever .1

  • diver .2
    diver .2

    voir deverañ

  • diverad
    diverad

    voir deverad

  • diveradenn
    diveradenn

    voir deveradenn

  • diveradur
    diveradur

    voir deveradur

  • diverañ
    diverañ

    voir deverañ

  • diverc'h
    diverc'h

    adj. Sans fille.

    ●(1866) BSLss I 187. Mar d-eo ivé diverc'h, en dévézô hé vreudeur da héred.

  • diverdet
    diverdet

    = (?).

    ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 84. mar-a-unan ag er vistr vras, diverdet doh en dud a zé a hèr hag a vandenneu de houèlen er memb græce.

  • divererez
    divererez

    voir devererez

  • diverfeti
    diverfeti

    adj. Sans souci.

    ●(1976) YABA 14.02. boud tud disoursi ha divelfeti.

  • divergl
    divergl

    adj. Sans rouille.

    ●(1927) TSPY 53. va c'hontelli, met gwenn ha divergl e vezint bepred... ●(1931) VALL 666a. sans rouille, tr. «divergl.»

  • divergladur
    divergladur

    m. Action de dérouiller.

    ●(1732) GReg 271b. L'action de deroüiller, tr. «Divergladur.»

    ●(1931) VALL 210a. Désoxydation, tr. «divergladur m.»

  • diverglañ / divergliñ
    diverglañ / divergliñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Dérouiller, débarrasser de sa rouille.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 189). Diuerclaff, dérouiller. ●(1499) Ca 66b. Diuerglaff. g. desrouiller.

    ●(1659) SCger 42b. derouiller, tr. «diuercla.» ●144a. diuargla, tr. «derouiller.» ●(c.1718) CHal.ms i. derouiller, tr. «diuelgrein.» ●(1732) GReg 271b. Derouiller, tr. «Divergla. pr. diverglet. Van[netois] divelgreiñ. pr. divelgret.»

    ●(1876) TDE.BF 155a. Divergla, v. a., tr. «Oter la rouille, fourbir, dérouiller.»

    ●(1907) VBFV.fb 29a. dérouiller, tr. «diverglein.» ●(1909) KTLR 168. o tivergla he alc'hueziou. ●(1934) BRUS 57. Dérouiller, tr. «diverglein.»

    ►absol.

    ●(1910) MAKE 73. o tivergla, o spurat.

    B. par ext. Fourbir.

    ●(1659) SCger 59b. fourbir, tr. «diuergla.» ●(1732) GReg 430a. Fourbir une épée, une arme, tr. «Divergla. pr. diverglet.»

    C. sens fig.

    (1) Dégourdir.

    ●(17--) ST 204. Enn eur feson bennag e tiverglenn ma dent, tr. «D'une façon ou d'autre je me dérouillais les dents.»

    ●(1850) MOY 197. Poent ê zê dêc'h bremâ divergla ho speret.

    ●(1906) DIHU 12/207. Er beurkeh Katelin, nehanset bras, e ziverglé berpet hé diùhar hag e batéré ataù. ●(1923) AAKE 9. da zivelgri e deod.

    (2) Se servir (d'un outil).

    ●(1878) EKG II 183. Red eo d'eoc'h divergla ho fuziliou en eur denna var ar c'houeriad-man.

    II. V. intr. Perdre sa rouille.

    ●(1862) JKS 97. E-c'hiz ma teu ann houarn da zivergla.

    ●(1911) BUAZperrot 745. Divergli ra an houarn en tan.

  • diverglerezh
    diverglerezh

    m. Action de dérouiller.

    ●(1931) VALL 210a. Désoxydation, tr. «diverglerez m.»

  • diverglet
    diverglet

    adj. Dérouillé.

    ●(1732) GReg 271b. Derouillé, ée, tr. «Diverglet.»

  • divergliñ
    divergliñ

    voir diverglañ

  • diverglus
    diverglus

    adj. Désoxydant.

    ●(1931) VALL 210a. Désoxydant, tr. «diverglus.»

  • divergont .1
    divergont .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Dévergondé.

    ●(1659) SCger 48b. effronté, tr. «diuergont.» ●69b. insolent, tr. «divergont.» ●(1732) GReg 283a. Devergondé, ée, tr. «Divergondd.» ●(1744) L'Arm 21a. Audacieux, tr. «Divergontt.»

    ●(1838) CGK 14. O velt eur pez quen divergont. ●(1847) BDJ 171. Mitiçzien a zo hamzend, rendaëlus divergond. ●(1883) IMP 9. Gant eun ear avelet, otus a divergont. ●(1893) IAI 37. sulvuy ma vezet divergount. ●(1896) HIS 92. er grolleréz divergoñt.

    ●(1908) FHAB Mae 139. Ar ganfarted diskurpul ha divergont-se.

    (2) Déhonté, éhonté.

    ●(1659) SCger 41b. dehonté, tr. «diuergont.» ●144b. diuergont, tr. «impudent.»

    B.

    (1) Impudique (?).

    ●(1936) PRBD 111. ar c’hoantegeziou divergont hon defe dalc’het en hor c’halon.

    (2) (Mer) déchaînée.

    ●(17--) ST 94. aoun am euz n’hor bezo / Mor divergont en-berr, tr. «je crains que nous n’ayons bientôt mauvaise mer.»

    II. Adv. Effrontément.

    ●(17--) TE 10. ean e rescondas divergond.

    ●(1871) KTB.ms 15 p 61. Komzet out-han divergont zoken.

    ●(1932) BSTR 183. An hini a c’houlenne c’hoari a respontas divergont. ●(1963) LLMM 99/268. Tapet gant e zorn er sac’h, e oa bet Arequipa gaezh tanfoeltret e-maez an arme dre ma laere re zivergont arc’hant ar gouarnamant.

  • divergont .2
    divergont .2

    m. Homme dévergondé, éhonté.

    ●(1856) VNA 194. un insolent qui m'a insulté, tr. «un devergond péhani en dès m'insultet.» ●(1871) CST 29. Petra a zellid an divergont-mañ ?

    ●(1911) BUAZperrot 307. an divergont-ze. ●(1934) PONT 140. eun divergont, ar falla den a zo bet morse. ●(1945) DWCZ 44. eun divergont hep feiz na reiz.

  • divergontadell
    divergontadell

    f. –ezed Femme effrontée.

    ●(1744) L'Arm 21a. Audacieuse, tr. «Divergondadell.. lézétt. f.»

  • divergontaj
    divergontaj

    m. Insolence.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Insolence, tr. «diuergondag' diuergontis, diuehtet, Insolanç.»

  • divergontiñ
    divergontiñ

    v. tr. i.

    (1) Divergontiñ ouzh ub. =

    ●(1744) L'Arm 203a. Insulter, tr. «Divergondein doh unan-bénac.»

    ●(1909) FHAB Gwengolo 278. ma teuont da zivergonti ouzoc'h.

    (2) =

    ●(1744) L'Arm 19b. Attenter, tr. «Divergondein éneip.»

  • divergontiz
    divergontiz

    f.

    (1) Effronterie, insolence.

    ●(1659) SCger 48b. effronterie, tr. «diuergontis.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Insolence, tr. «diuergondag' diuergontis, diuehtet, Insolanç.»

    ●(1856) GRD 286. dégass en divergontis, er chican, en dissantion.

    ●(1912) BUEV 35. mui a zivergondiz eit a zevosion. ●(1962) EGRH I 67. divergontiz f., tr. « effronterie, impudence. »

    (2) Acte d'effronterie.

    ●(1744) L'Arm 19b. Attentat, entreprise hardie, tr. «Divergontisse. f.»

  • diveriañ
    diveriañ

    v. tr. d. (cuisine) Débrocher.

    ●(1931) VALL 185a. Débrocher un rôti, tr. «diveria.»

  • diveriñ
    diveriñ

    voir deveriñ

  • diverit / divilit
    diverit / divilit

    m. Non-mérite.

    ●(1876) TIM 183. er mérit hag en divérit-cé. ●(1877) FHB (3e série) 23/185a. n'euz eta na milid na divilid.

    ●(1908) FHAB Ebrel 106. peb mirit ha peb divirit.

  • diverkadur
    diverkadur

    m. Effaçure.

    ●(1914) DFBP 109b. effaçure, tr. «Diverkadur.»

  • diverkañ
    diverkañ

    v.

    (1) V. tr. d. Effacer, démarquer.

    ●(1732) GReg 263b. Demarquer, ôter la marque, tr. «Diverqa. pr. diverqet. divercha. pr. diverchet. Van[netois] divercheiñ.»

    ●(1874) POG 42. c'houi pehini a ziverk pec'hejou ar bed. ●(1876) TDE.BF 155a. Diverka, v. a., tr. «Démarquer.»

    ●(1907) BSPD I 7. ur sakremant e ziverché er péhed orijinél. ●(1910) BUCB 66. An duk Yan, drouk bras ennan, a roas urz d'ar venec'h da diverkan ar skeuden pen-da-ben ; mes eskob Sant-Malo a laras n'ober ket, hag outan e voe sentet. ●(1914) DFBP 85b. demarquer, tr. «Diverka.» ●109b. effacer, tr. «Diverka.» ●(1931) VALL 66b. Biffer, tr. «diverka.» ●197a. Démarquer, tr. «diverka.»

    (2) V. intr. S'effacer.

    ●(1855) BDE 140. Merched hinihue ém spered hag ém halon er chonge précius-cé quen dô, que ne ziverchou quet jamæs.

  • diverlobiañ
    diverlobiañ

    v. tr. d. =

    ●(1939) RIBA 10. pedein Doué d'en divrelobiein.

  • diverniañ / diverniñ
    diverniañ / diverniñ

    v. tr. d. Désentasser.

    ●(1909) MMEK 189. Raktal en em lakeont da zivernia ar vein. ●(1919) DBFVsup 19a. divernein, diverniein, v. a., tr. «démolir un tas.» ●(1939) RIBA 45. Divernet ha lédet e oè dehè a vitin, un dé, danùé diù pé tér karg, d'obér ur hrazad araok bout dastumet.

  • diverniñ
    diverniñ

    voir diverniañ

  • diverr .1
    diverr .1

    adj. Plaisant, agréable.

    ●(1924) SBED 6. Chetu mé un dé é Pariz, / Émen er vuhé zou devér. ●51. ur vechér devér. ●(1925) SFKH 17. Devér é enta bout ar lein Mañné Gugan d'en dé, pe vé dizolo ha splann en amzér. Devér é eùé d'en noz. ●51. inou é vezé devér en treu ha groeit lod-kaér a farseu.

  • diverr .2
    diverr .2

    m.

    (1) Passe-temps agréable.

    ●(1909) BROU 228. (Eusa) Diverr, tr. «Signifie surtout : Passe-temps agréable, Eun diverr eo.»

    (2) Abrégé.

    ●(1869) BSGc 6. Ne z'eus ama, guir eo, nemet eun abreje, pe eun diverr, eus a vuez ar Santez.

    (3) (en plt de qqn) (?) Personne qui aide, secours (?).

    ●(1988) TOKO 51. Otrou Ankou, me ho-ped, n'et ket da hadrei buhez d'ar pôtr-koz deuz du-mañ, rag hennez n'eo ket bet din eur gwall diverr. Bemdez vije leun e gorv.

  • diverr-amzer
    diverr-amzer

    m. Passe-temps, distraction.

    ●(1846) BAZ 312. ne guemere ken recreation na ken diver-amzer, nemet o lenn buez ar Zænt. ●(1860) BAL 210. ne d-oa ken diver-amzer ebed nemet evelse. ●(1866) FHB 56/26b. he oll diver-amzer oa mont d'an ilizou divar dro da glevet comsiou Doue.

    ●(1921) PGAZ 54. eun diverr amzer eo. ●(1962) EGRH I 53. deverr-amzer m., tr. « distraction, divertissement. »

  • diverraat
    diverraat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Abréger.

    ●(1732) GReg 5b. Abreger, tr. «divérrât. p. Divérreet.» ●(17--) EN 1623. me (di)uerai(ou) e deiou dar hos bordeler cos.

    ●(1866) SEV 166. diverraat ho foaniou. ●(1867) FHB 143/305b. ar benviachou a ziverra ho labour. ●(1882) BAR 278. distana ha diverrad ho foaniou.

    ●(1921) PGAZ 52. buez an tad hag ar vamm a voe diverreat gant ar rann-galon.

    (2) Rapprocher (un moment).

    ●(1900) FHAB Genver 20. karet a rafe diverraat c'hoaz an termen-ze.

    (3) Diverraat an amzer : passer le temps.

    ●(1659) SCger 144b. diuerat an amser, tr. «couler.»

    ●(1847) FVR xvii. Eur ganaouen a ziverra ann amzer da nep he c'han. ●(1877) BSA 216. distrei he glac'har ha diverraat he amzer !

    (4) Diverraat e deod =

    ●(1908) KMAF 40. Droch a c'hellfe koulskoude diverrât e deod, rak pep gwirionez n'eo ket mat na da lavaret na da glevet.

    II. V. intr. Raccourcir.

    ●(1860) BAL 42. an Ee, va bro, eleac'h ne ziverra ket ar vuez (…) eleac'h ne ziminu morse ar joa.

  • diverrad
    diverrad

    m. –où Abrégé.

    ●(1918) LZBl Du 442. Selaouit (...) eun diverrat an'ezhan. ●(1921) LZBl Du 194. eun diverrad euz he vuez missioner.

  • diverradur
    diverradur

    m. –ioù

    (1) Sommaire (d'un livre).

    ●(1732) GReg 5b. Abrégé, sommaire, abréviation, tr. «divérradur. p. Divérraduryou.»

    (2) Résumé.

    ●(1868) FHB 178/169a. ne roomp ama nemed eun diverradur a vuez ar belec venerabl-se. ●(1869) FHB 253/345a. Setu ama eun diverradur eus ar pez en deus lavaret.

    ●(1935) VOTE 5. Kement-man a zo eun diverradur eus lezenn an iliz e-kenver an dilennaduriou.

  • diverradurezh
    diverradurezh

    f. Raccourcissement, contraction.

    ●(1659) SCger 30b. contraction de nerfs, tr. «deuerradurez ar goaziet.»

  • diverral
    diverral

    voir diverrañ

  • diverramant
    diverramant

    m. –où Divertissement.

    ●(1659) SCger 37b. deduit, tr. «diverramant an amser.» ●89b. passe temps, tr. «diuerramant.» ●144a. diuerramant, tr. «passe-temps.» ●(c.1718) CHal.ms iii. les Ieunes gents, ne demandent qu'a rire, et folastrer, tr. «ne glasqu' quen ol tud yaoanc, meit him iuertissein, diotat, farçal, yaoanctis ne glasqu' meit deuermant.» ●(1732) GReg 35a. Amusement, occupation legere pour passer le tems, tr. «diverramand. p. diverramanchou.» ●(1744) L'Arm 12b. Amusement, tr. «Devairremant.. teu. m.»

    ●(1904) DBFV 44b. deverremant, diverramant, m. pl. eu, tr. «divertissement, ébat, amusement, distraction ; plaisir, enjouement.» ●(1907) BSPD I 631. digaz kaer eit diverramanteu er bed. ●(1907) BSPD II 311. karein e hré (...) en deverremanteu.

  • diverrañ / diverral / deverral / deverriñ / deverrat
    diverrañ / diverral / deverral / deverriñ / deverrat

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Abréger.

    ●(1499) Ca 66b. Diuerraff. g. abreger.

    ►[empl. comme subst.] Abrégé.

    ●(1908) FHAB Even 168. eun diverra berr eus ar pez 'zo red evit beza salvet. ●(1911) BUAZperrot 871. eun diverra mat eus ar gelennadurez kristen.

    (2) Raccourcir.

    ●(1872) ROU 98a. Raccourcir, tr. «diverra.» ●(1889) ISV 175. Adrien Judeaux, eus a Vessac, en escopti Roazon, a voue scoet gant eur c'hlenvet pehini a ziverras he oll voaziet.

    (3) Diverrañ e latenn da ub. : couper le sifflet à qqn.

    ●(1575) M 182. Hoguen an maru tizmat, á diber da latenn, tr. «Mais la mort te coupe vite le sifflet.»

    (4) Diverrañ e oad : raccourcir son âge, abréger sa vie.

    ●(1575) M 434. Hac é diuerr é oat, haznat pep vn atell, tr. «Et abrège sa vie, évidemment, à tout bout de champ.» ●439-441. Dre abec da pechet (…) / Ez diberrez da oat, da monet gant Sathan, tr. «A cause de ton péché (…) / Tu abrèges ta vie, pour aller avec Satan.»

    (5) Diverrañ e zeizioù, e vuhez : raccourcir ses jours, abréger sa vie.

    ●(1575) M 1018. Ha gant re a lastez, dyberraff é dyziou, tr. «Et par trop de misère abréger ses jours.»

    ●(1838) CGK 29. Diverret e meus va bue ouspen deus a uguent vla.

    (6) Diverrañ an amzer : passer le temps.

    ●(1659) SCger 40b. desennuier, tr. «diuerra an amser.» ●46b. s'ebatre, tr. «diuerra an amser.» ●89a. passer son temps, tr. «diuerra an amser.»

    ●(1860) BAL 175. evit diverra va amzer, da ober un tamic jardin a da ada bokedou enna.

    B.

    (1) Divertir, amuser, distraire.

    ●(1907) BSPD II 348. en hoarieu, groeit eit deverral er bobl. ●(1928) DIHU 209/165. de zeverral er vugalé ha de ziskein er ré vras. ●(1962) EGRH I 53. deverral v., tr. « faire passer le temps. »

    (2) Diminuer.

    ●(1851) GBI II 220. Hep divezra tamm ma moïenn, tr. «Sans diminuer en rien mon bien.» ●(1855) MAV 19. Rei d'ar paour aluzen aliez / Ne ziverreas biskoaz an danvez.

    ●(1860) BAL 172. C'hoant oc'h euz-ta e teufe Doue da ziverra ho poan ? ●(1870) KTB.ms 15 p 260. ar chadenno-se a astenn pe a divêr ar Sirenn evel ma plij gant-hi.

    (3) Gagner (en temps).

    ●(1962) BAHE 32/63. Diverrañ (…) = gonit. Petra hoc'h eus diverret oc'h ober se (Plouber-Bulien).

    (4) Diverrañ al labour da ub. =

    ●(1866) FHB 94/331a. Ar sœurezet a ziver deomp ouspenn ann anter euz al labour.

    II. V. intr.

    (1) Se divertir.

    ●(1732) GReg 297a. Se divertir, tr. «Van[netois] deverreiñ.» ●(1790) MG 166. me vourr bras én hé hompagnoneah ; rac hi e ouair bourdal ha deværral.

    ●(1838) OVD 200. é sigur bourdal ha deværral. ●(1856) VNA 91. Allez vous amuser, tr. «Quêrhet de zeværal.» ●148. Je m'amuse un moment, tr. «É on é teverral ur momand.» ●167. C'est là que je me suis le plus diverti, tr. «Ahont en e mès deværreit muihan.» ●(1878) BAY 22. Deverrâl, tr. «folâtrer, s'amuser.»

    ●(1904) DBFV 44b. deverral, deverrat, deverrein, v. n. part. eit, tr. «s'amuser, se divertir.» ●(1906) DIHU 15/256. Ne vour ket mui é teverral. ●(1908) AVES 43. Deverret genein, rak kavet em es men davad en e oé kollet. ●(1941) DIHU 364/344. hepkén aveit deverral. ●(1962) EGRH I 53. deverral v., tr. « s’amuser, se divertir. »

    (2) Se contracter, se raccourcir.

    ●(1633) Nom 257b. Spasmus vel spasma, neruorum distentio, raptus, conuulso, conductio : spasme, retirement : rettiramant á gouaziet, pan diuer an gouaziet. ●(1868) FHB 191/274a. He goaziet a ioa deut da ziverra ; he divrec'h hag he divesker a ioa evel pa vijent nezet.

    (3) Raccourcir, diminuer.

    ●(1860) BAL 5. An anv o tremen, an deiz o tiverra, an deliou o coueza.

    ●(1962) TDBP III 309. An amzer a dremen (ou : dond a ra an amzer) hag ar vuhez a ziverr, tr. «le temps passe et la vie se raccourcit, s'écoule).»

    III. V. pron. réfl. En em ziverrañ : se divertir.

    ●(1732) GReg 297a. Se divertir, tr. «Van[netois] him deverreiñ.»

    ●(1831) RDU 58. n'en dé quet dihuennet a hum zeverral.

    ●(1922) EOVD 203. d'hum zeverral dré ur bourd benak.

  • diverrañs
    diverrañs

    f. –où

    (1) Divertissement, amusement.

    ●(1790) MG 292. bout-ç'ou deværranceu divlam péré ne vlesant quet en inean.

    ●(1856) VNA 151. après un divertissement on en désire un autre, tr. «goudé un deværrance.»

    ●(1904) DBFV 44b. deverrans, m. pl. eu, tr. «divertissement, ébat, amusement, distraction ; plaisir, enjouement.» ●(1907) BSPD II 351. deverranseu er bed. ●(1912) DIHU 86/113. labourieu ha deverranseu e vou inou. ●(1962) EGRH I 53. deverrañs f., tr. « amusement, distraction. »

    (2) Kavout e ziverrañs : trouver son plaisir, se divertir.

    ●(1912) BUBU 55. Inou é kavé é zeverrans.

    (3) Kemer diverrañs : prendre son plaisir, se divertir.

    ●(1927) BBMT 16. kemér deverrans ha plijadurieu a bep sort.

    (4) Reiñ diverrañs : amuser, divertir.

    ●(1744) L'Arm 12b. Amuser agréablement, tr «Rein devairrance. »

  • diverrañser
    diverrañser

    m. –ion Homme qui se divertit.

    ●(1939) RIBA 102. é telah ar er bratel, doh treid en deverranserion didruhé, er binieu.

  • diverrañsus
    diverrañsus

    adj. Divertissant.

    ●(1904) DBFV 44b. deverransus, adj., tr. «affable, plaisant.» ●(1907) BSPD II 363. er hompagnonèheu deverransus.

  • diverrboell
    diverrboell

    adj. (Esprit) solide.

    ●(1732) GReg 873a. Un esprit solide, tr. «ur spered divarboell.»

  • diverrer
    diverrer

    m. –ion Abréviateur.

    ●(1732) GReg 5b. Abreviateur, qui abrège un livre, tr. «divérrér. p. Divérréryen.»

  • diverret
    diverret

    adj. Raccourci.

    ●(1881) SBI I 330. He davanjer oa diverret, tr. «son tablier avait raccourci.»

  • diverrus
    diverrus

    adj. Récréatif, plaisant, divertissant.

    ●(1732) GReg 297a. Divertissant, tr. «Van[netois] deverrus.» ●(1744) L'Arm 114a. Divertissant, tr. «Devêrruss.» ●(1790) MG 120. eit ma vou deværrus. ●122. pourménadeu deværrus.

    ●(1904) DBFV 44b. deverrus, adj., tr. «divertissant, amusant, récréatif.» ●(1934) BRUS 162. Récréatif, tr. «deverrus.» ●(1974) YABA 08/09.12. me gomzou d’oh ag un dén déverrusoh. ●(1962) EGRH I 53. deverrus a., tr. « amusant. »

  • divers
    divers

    adj. Divers.

    ●(1499) Ca 66b. Diuers. g. idem. ●(1575) M 393. Diuers Guynieyer, en diuers quarteriou, tr. «Divers vignobles en diverses régions.» ●1969. diuers tourmantou, tr. «divers tourments.» ●(1576) Cath p. 11. diuers broeziou, tr. «pays divers.» ●12. diuers ha pell broezyou, tr. «pays divers et lointains.» ●(1633) Nom 3a. Collectanea, collectiua scripta, analecta : recueils, escritures amassées de plusieurs autheurs : vn dastum á scrituryou amasset á cals hac á diuers authoret. ●3a-b. Pandectæ, copiæ cornu : liure de diuers arguments où sont traictées toutes choses : leufr á diuers argumentou pe en hiny ez vez trættet á pep tra.

  • diversite
    diversite

    f. Diversité.

    ●(1499) Ca 66b. Diuersité. g. idem.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...