Recherche 'divergont...' : 6 mots trouvés
Page 1 : de divergont-1 (1) à divergontiz (6) :- divergont .1divergont .1
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqn)
(1) Dévergondé.
●(1659) SCger 48b. effronté, tr. «diuergont.» ●69b. insolent, tr. «divergont.» ●(1732) GReg 283a. Devergondé, ée, tr. «Divergondd.» ●(1744) L'Arm 21a. Audacieux, tr. «Divergontt.»
●(1838) CGK 14. O velt eur pez quen divergont. ●(1847) BDJ 171. Mitiçzien a zo hamzend, rendaëlus divergond. ●(1883) IMP 9. Gant eun ear avelet, otus a divergont. ●(1893) IAI 37. sulvuy ma vezet divergount. ●(1896) HIS 92. er grolleréz divergoñt.
●(1908) FHAB Mae 139. Ar ganfarted diskurpul ha divergont-se.
(2) Déhonté, éhonté.
●(1659) SCger 41b. dehonté, tr. «diuergont.» ●144b. diuergont, tr. «impudent.»
B.
(1) Impudique (?).
●(1936) PRBD 111. ar c’hoantegeziou divergont hon defe dalc’het en hor c’halon.
(2) (Mer) déchaînée.
●(17--) ST 94. aoun am euz n’hor bezo / Mor divergont en-berr, tr. «je crains que nous n’ayons bientôt mauvaise mer.»
II. Adv. Effrontément.
●(17--) TE 10. ean e rescondas divergond.
●(1871) KTB.ms 15 p 61. Komzet out-han divergont zoken.
●(1932) BSTR 183. An hini a c’houlenne c’hoari a respontas divergont. ●(1963) LLMM 99/268. Tapet gant e zorn er sac’h, e oa bet Arequipa gaezh tanfoeltret e-maez an arme dre ma laere re zivergont arc’hant ar gouarnamant.
- divergont .2divergont .2
m. Homme dévergondé, éhonté.
●(1856) VNA 194. un insolent qui m'a insulté, tr. «un devergond péhani en dès m'insultet.» ●(1871) CST 29. Petra a zellid an divergont-mañ ?
●(1911) BUAZperrot 307. an divergont-ze. ●(1934) PONT 140. eun divergont, ar falla den a zo bet morse. ●(1945) DWCZ 44. eun divergont hep feiz na reiz.
- divergontadelldivergontadell
f. –ezed Femme effrontée.
●(1744) L'Arm 21a. Audacieuse, tr. «Divergondadell.. lézétt. f.»
- divergontajdivergontaj
m. Insolence.
●(c.1718) CHal.ms ii. Insolence, tr. «diuergondag' diuergontis, diuehtet, Insolanç.»
- divergontiñ
- divergontizdivergontiz
f.
(1) Effronterie, insolence.
●(1659) SCger 48b. effronterie, tr. «diuergontis.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Insolence, tr. «diuergondag' diuergontis, diuehtet, Insolanç.»
●(1856) GRD 286. dégass en divergontis, er chican, en dissantion.
●(1912) BUEV 35. mui a zivergondiz eit a zevosion. ●(1962) EGRH I 67. divergontiz f., tr. « effronterie, impudence. »
(2) Acte d'effronterie.
●(1744) L'Arm 19b. Attentat, entreprise hardie, tr. «Divergontisse. f.»