Devri

Recherche 'diverr...' : 17 mots trouvés

Page 1 : de diverr-1 (1) à diverrus (17) :
  • diverr .1
    diverr .1

    adj. Plaisant, agréable.

    ●(1924) SBED 6. Chetu mé un dé é Pariz, / Émen er vuhé zou devér. ●51. ur vechér devér. ●(1925) SFKH 17. Devér é enta bout ar lein Mañné Gugan d'en dé, pe vé dizolo ha splann en amzér. Devér é eùé d'en noz. ●51. inou é vezé devér en treu ha groeit lod-kaér a farseu.

  • diverr .2
    diverr .2

    m.

    (1) Passe-temps agréable.

    ●(1909) BROU 228. (Eusa) Diverr, tr. «Signifie surtout : Passe-temps agréable, Eun diverr eo.»

    (2) Abrégé.

    ●(1869) BSGc 6. Ne z'eus ama, guir eo, nemet eun abreje, pe eun diverr, eus a vuez ar Santez.

    (3) (en plt de qqn) (?) Personne qui aide, secours (?).

    ●(1988) TOKO 51. Otrou Ankou, me ho-ped, n'et ket da hadrei buhez d'ar pôtr-koz deuz du-mañ, rag hennez n'eo ket bet din eur gwall diverr. Bemdez vije leun e gorv.

  • diverr-amzer
    diverr-amzer

    m. Passe-temps, distraction.

    ●(1846) BAZ 312. ne guemere ken recreation na ken diver-amzer, nemet o lenn buez ar Zænt. ●(1860) BAL 210. ne d-oa ken diver-amzer ebed nemet evelse. ●(1866) FHB 56/26b. he oll diver-amzer oa mont d'an ilizou divar dro da glevet comsiou Doue.

    ●(1921) PGAZ 54. eun diverr amzer eo. ●(1962) EGRH I 53. deverr-amzer m., tr. « distraction, divertissement. »

  • diverraat
    diverraat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Abréger.

    ●(1732) GReg 5b. Abreger, tr. «divérrât. p. Divérreet.» ●(17--) EN 1623. me (di)uerai(ou) e deiou dar hos bordeler cos.

    ●(1866) SEV 166. diverraat ho foaniou. ●(1867) FHB 143/305b. ar benviachou a ziverra ho labour. ●(1882) BAR 278. distana ha diverrad ho foaniou.

    ●(1921) PGAZ 52. buez an tad hag ar vamm a voe diverreat gant ar rann-galon.

    (2) Rapprocher (un moment).

    ●(1900) FHAB Genver 20. karet a rafe diverraat c'hoaz an termen-ze.

    (3) Diverraat an amzer : passer le temps.

    ●(1659) SCger 144b. diuerat an amser, tr. «couler.»

    ●(1847) FVR xvii. Eur ganaouen a ziverra ann amzer da nep he c'han. ●(1877) BSA 216. distrei he glac'har ha diverraat he amzer !

    (4) Diverraat e deod =

    ●(1908) KMAF 40. Droch a c'hellfe koulskoude diverrât e deod, rak pep gwirionez n'eo ket mat na da lavaret na da glevet.

    II. V. intr. Raccourcir.

    ●(1860) BAL 42. an Ee, va bro, eleac'h ne ziverra ket ar vuez (…) eleac'h ne ziminu morse ar joa.

  • diverrad
    diverrad

    m. –où Abrégé.

    ●(1918) LZBl Du 442. Selaouit (...) eun diverrat an'ezhan. ●(1921) LZBl Du 194. eun diverrad euz he vuez missioner.

  • diverradur
    diverradur

    m. –ioù

    (1) Sommaire (d'un livre).

    ●(1732) GReg 5b. Abrégé, sommaire, abréviation, tr. «divérradur. p. Divérraduryou.»

    (2) Résumé.

    ●(1868) FHB 178/169a. ne roomp ama nemed eun diverradur a vuez ar belec venerabl-se. ●(1869) FHB 253/345a. Setu ama eun diverradur eus ar pez en deus lavaret.

    ●(1935) VOTE 5. Kement-man a zo eun diverradur eus lezenn an iliz e-kenver an dilennaduriou.

  • diverradurezh
    diverradurezh

    f. Raccourcissement, contraction.

    ●(1659) SCger 30b. contraction de nerfs, tr. «deuerradurez ar goaziet.»

  • diverral
    diverral

    voir diverrañ

  • diverramant
    diverramant

    m. –où Divertissement.

    ●(1659) SCger 37b. deduit, tr. «diverramant an amser.» ●89b. passe temps, tr. «diuerramant.» ●144a. diuerramant, tr. «passe-temps.» ●(c.1718) CHal.ms iii. les Ieunes gents, ne demandent qu'a rire, et folastrer, tr. «ne glasqu' quen ol tud yaoanc, meit him iuertissein, diotat, farçal, yaoanctis ne glasqu' meit deuermant.» ●(1732) GReg 35a. Amusement, occupation legere pour passer le tems, tr. «diverramand. p. diverramanchou.» ●(1744) L'Arm 12b. Amusement, tr. «Devairremant.. teu. m.»

    ●(1904) DBFV 44b. deverremant, diverramant, m. pl. eu, tr. «divertissement, ébat, amusement, distraction ; plaisir, enjouement.» ●(1907) BSPD I 631. digaz kaer eit diverramanteu er bed. ●(1907) BSPD II 311. karein e hré (...) en deverremanteu.

  • diverrañ / diverral / deverral / deverriñ / deverrat
    diverrañ / diverral / deverral / deverriñ / deverrat

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Abréger.

    ●(1499) Ca 66b. Diuerraff. g. abreger.

    ►[empl. comme subst.] Abrégé.

    ●(1908) FHAB Even 168. eun diverra berr eus ar pez 'zo red evit beza salvet. ●(1911) BUAZperrot 871. eun diverra mat eus ar gelennadurez kristen.

    (2) Raccourcir.

    ●(1872) ROU 98a. Raccourcir, tr. «diverra.» ●(1889) ISV 175. Adrien Judeaux, eus a Vessac, en escopti Roazon, a voue scoet gant eur c'hlenvet pehini a ziverras he oll voaziet.

    (3) Diverrañ e latenn da ub. : couper le sifflet à qqn.

    ●(1575) M 182. Hoguen an maru tizmat, á diber da latenn, tr. «Mais la mort te coupe vite le sifflet.»

    (4) Diverrañ e oad : raccourcir son âge, abréger sa vie.

    ●(1575) M 434. Hac é diuerr é oat, haznat pep vn atell, tr. «Et abrège sa vie, évidemment, à tout bout de champ.» ●439-441. Dre abec da pechet (…) / Ez diberrez da oat, da monet gant Sathan, tr. «A cause de ton péché (…) / Tu abrèges ta vie, pour aller avec Satan.»

    (5) Diverrañ e zeizioù, e vuhez : raccourcir ses jours, abréger sa vie.

    ●(1575) M 1018. Ha gant re a lastez, dyberraff é dyziou, tr. «Et par trop de misère abréger ses jours.»

    ●(1838) CGK 29. Diverret e meus va bue ouspen deus a uguent vla.

    (6) Diverrañ an amzer : passer le temps.

    ●(1659) SCger 40b. desennuier, tr. «diuerra an amser.» ●46b. s'ebatre, tr. «diuerra an amser.» ●89a. passer son temps, tr. «diuerra an amser.»

    ●(1860) BAL 175. evit diverra va amzer, da ober un tamic jardin a da ada bokedou enna.

    B.

    (1) Divertir, amuser, distraire.

    ●(1907) BSPD II 348. en hoarieu, groeit eit deverral er bobl. ●(1928) DIHU 209/165. de zeverral er vugalé ha de ziskein er ré vras. ●(1962) EGRH I 53. deverral v., tr. « faire passer le temps. »

    (2) Diminuer.

    ●(1851) GBI II 220. Hep divezra tamm ma moïenn, tr. «Sans diminuer en rien mon bien.» ●(1855) MAV 19. Rei d'ar paour aluzen aliez / Ne ziverreas biskoaz an danvez.

    ●(1860) BAL 172. C'hoant oc'h euz-ta e teufe Doue da ziverra ho poan ? ●(1870) KTB.ms 15 p 260. ar chadenno-se a astenn pe a divêr ar Sirenn evel ma plij gant-hi.

    (3) Gagner (en temps).

    ●(1962) BAHE 32/63. Diverrañ (…) = gonit. Petra hoc'h eus diverret oc'h ober se (Plouber-Bulien).

    (4) Diverrañ al labour da ub. =

    ●(1866) FHB 94/331a. Ar sœurezet a ziver deomp ouspenn ann anter euz al labour.

    II. V. intr.

    (1) Se divertir.

    ●(1732) GReg 297a. Se divertir, tr. «Van[netois] deverreiñ.» ●(1790) MG 166. me vourr bras én hé hompagnoneah ; rac hi e ouair bourdal ha deværral.

    ●(1838) OVD 200. é sigur bourdal ha deværral. ●(1856) VNA 91. Allez vous amuser, tr. «Quêrhet de zeværal.» ●148. Je m'amuse un moment, tr. «É on é teverral ur momand.» ●167. C'est là que je me suis le plus diverti, tr. «Ahont en e mès deværreit muihan.» ●(1878) BAY 22. Deverrâl, tr. «folâtrer, s'amuser.»

    ●(1904) DBFV 44b. deverral, deverrat, deverrein, v. n. part. eit, tr. «s'amuser, se divertir.» ●(1906) DIHU 15/256. Ne vour ket mui é teverral. ●(1908) AVES 43. Deverret genein, rak kavet em es men davad en e oé kollet. ●(1941) DIHU 364/344. hepkén aveit deverral. ●(1962) EGRH I 53. deverral v., tr. « s’amuser, se divertir. »

    (2) Se contracter, se raccourcir.

    ●(1633) Nom 257b. Spasmus vel spasma, neruorum distentio, raptus, conuulso, conductio : spasme, retirement : rettiramant á gouaziet, pan diuer an gouaziet. ●(1868) FHB 191/274a. He goaziet a ioa deut da ziverra ; he divrec'h hag he divesker a ioa evel pa vijent nezet.

    (3) Raccourcir, diminuer.

    ●(1860) BAL 5. An anv o tremen, an deiz o tiverra, an deliou o coueza.

    ●(1962) TDBP III 309. An amzer a dremen (ou : dond a ra an amzer) hag ar vuhez a ziverr, tr. «le temps passe et la vie se raccourcit, s'écoule).»

    III. V. pron. réfl. En em ziverrañ : se divertir.

    ●(1732) GReg 297a. Se divertir, tr. «Van[netois] him deverreiñ.»

    ●(1831) RDU 58. n'en dé quet dihuennet a hum zeverral.

    ●(1922) EOVD 203. d'hum zeverral dré ur bourd benak.

  • diverrañs
    diverrañs

    f. –où

    (1) Divertissement, amusement.

    ●(1790) MG 292. bout-ç'ou deværranceu divlam péré ne vlesant quet en inean.

    ●(1856) VNA 151. après un divertissement on en désire un autre, tr. «goudé un deværrance.»

    ●(1904) DBFV 44b. deverrans, m. pl. eu, tr. «divertissement, ébat, amusement, distraction ; plaisir, enjouement.» ●(1907) BSPD II 351. deverranseu er bed. ●(1912) DIHU 86/113. labourieu ha deverranseu e vou inou. ●(1962) EGRH I 53. deverrañs f., tr. « amusement, distraction. »

    (2) Kavout e ziverrañs : trouver son plaisir, se divertir.

    ●(1912) BUBU 55. Inou é kavé é zeverrans.

    (3) Kemer diverrañs : prendre son plaisir, se divertir.

    ●(1927) BBMT 16. kemér deverrans ha plijadurieu a bep sort.

    (4) Reiñ diverrañs : amuser, divertir.

    ●(1744) L'Arm 12b. Amuser agréablement, tr «Rein devairrance. »

  • diverrañser
    diverrañser

    m. –ion Homme qui se divertit.

    ●(1939) RIBA 102. é telah ar er bratel, doh treid en deverranserion didruhé, er binieu.

  • diverrañsus
    diverrañsus

    adj. Divertissant.

    ●(1904) DBFV 44b. deverransus, adj., tr. «affable, plaisant.» ●(1907) BSPD II 363. er hompagnonèheu deverransus.

  • diverrboell
    diverrboell

    adj. (Esprit) solide.

    ●(1732) GReg 873a. Un esprit solide, tr. «ur spered divarboell.»

  • diverrer
    diverrer

    m. –ion Abréviateur.

    ●(1732) GReg 5b. Abreviateur, qui abrège un livre, tr. «divérrér. p. Divérréryen.»

  • diverret
    diverret

    adj. Raccourci.

    ●(1881) SBI I 330. He davanjer oa diverret, tr. «son tablier avait raccourci.»

  • diverrus
    diverrus

    adj. Récréatif, plaisant, divertissant.

    ●(1732) GReg 297a. Divertissant, tr. «Van[netois] deverrus.» ●(1744) L'Arm 114a. Divertissant, tr. «Devêrruss.» ●(1790) MG 120. eit ma vou deværrus. ●122. pourménadeu deværrus.

    ●(1904) DBFV 44b. deverrus, adj., tr. «divertissant, amusant, récréatif.» ●(1934) BRUS 162. Récréatif, tr. «deverrus.» ●(1974) YABA 08/09.12. me gomzou d’oh ag un dén déverrusoh. ●(1962) EGRH I 53. deverrus a., tr. « amusant. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...