Devri

Recherche '"diverrañ"...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de diverran-diverral-deverral-deverrin-deverrat (1) à diverransus (4) :
  • diverrañ / diverral / deverral / deverriñ / deverrat
    diverrañ / diverral / deverral / deverriñ / deverrat

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Abréger.

    (1499) Ca 66b. Diuerraff. g. abreger.

    ►[empl. comme subst.] Abrégé.

    (1908) FHAB Even 168. eun diverra berr eus ar pez 'zo red evit beza salvet. ●(1911) BUAZperrot 871. eun diverra mat eus ar gelennadurez kristen.

    (2) Raccourcir.

    (1872) ROU 98a. Raccourcir, tr. «diverra.» ●(1889) ISV 175. Adrien Judeaux, eus a Vessac, en escopti Roazon, a voue scoet gant eur c'hlenvet pehini a ziverras he oll voaziet.

    (3) Diverrañ e latenn da ub. : couper le sifflet à qqn.

    (1575) M 182. Hoguen an maru tizmat, á diber da latenn, tr. «Mais la mort te coupe vite le sifflet.»

    (4) Diverrañ e oad : raccourcir son âge, abréger sa vie.

    (1575) M 434. Hac é diuerr é oat, haznat pep vn atell, tr. «Et abrège sa vie, évidemment, à tout bout de champ.» ●439-441. Dre abec da pechet (…) / Ez diberrez da oat, da monet gant Sathan, tr. «A cause de ton péché (…) / Tu abrèges ta vie, pour aller avec Satan.»

    (5) Diverrañ e zeizioù, e vuhez : raccourcir ses jours, abréger sa vie.

    (1575) M 1018. Ha gant re a lastez, dyberraff é dyziou, tr. «Et par trop de misère abréger ses jours.»

    (1838) CGK 29. Diverret e meus va bue ouspen deus a uguent vla.

    (6) Diverrañ an amzer : passer le temps.

    (1659) SCger 40b. desennuier, tr. «diuerra an amser.» ●46b. s'ebatre, tr. «diuerra an amser.» ●89a. passer son temps, tr. «diuerra an amser

    (1860) BAL 175. evit diverra va amzer, da ober un tamic jardin a da ada bokedou enna.

    B.

    (1) Divertir, amuser, distraire.

    (1907) BSPD II 348. en hoarieu, groeit eit deverral er bobl. ●(1928) DIHU 209/165. de zeverral er vugalé ha de ziskein er ré vras. ●(1962) EGRH I 53. deverral v., tr. « faire passer le temps. »

    (2) Diminuer.

    (1851) GBI II 220. Hep divezra tamm ma moïenn, tr. «Sans diminuer en rien mon bien.» ●(1855) MAV 19. Rei d'ar paour aluzen aliez / Ne ziverreas biskoaz an danvez.

    (1860) BAL 172. C'hoant oc'h euz-ta e teufe Doue da ziverra ho poan ? ●(1870) KTB.ms 15 p 260. ar chadenno-se a astenn pe a divêr ar Sirenn evel ma plij gant-hi.

    (3) Gagner (en temps).

    (1962) BAHE 32/63. Diverrañ (…) = gonit. Petra hoc'h eus diverret oc'h ober se (Plouber-Bulien).

    (4) Diverrañ al labour da ub. =

    (1866) FHB 94/331a. Ar sœurezet a ziver deomp ouspenn ann anter euz al labour.

    II. V. intr.

    (1) Se divertir.

    (1732) GReg 297a. Se divertir, tr. «Van[netois] deverreiñ.» ●(1790) MG 166. me vourr bras én hé hompagnoneah ; rac hi e ouair bourdal ha deværral.

    (1838) OVD 200. é sigur bourdal ha deværral. ●(1856) VNA 91. Allez vous amuser, tr. «Quêrhet de zeværal.» ●148. Je m'amuse un moment, tr. «É on é teverral ur momand.» ●167. C'est là que je me suis le plus diverti, tr. «Ahont en e mès deværreit muihan.» ●(1878) BAY 22. Deverrâl, tr. «folâtrer, s'amuser.»

    (1904) DBFV 44b. deverral, deverrat, deverrein, v. n. part. eit, tr. «s'amuser, se divertir.» ●(1906) DIHU 15/256. Ne vour ket mui é teverral. ●(1908) AVES 43. Deverret genein, rak kavet em es men davad en e oé kollet. ●(1941) DIHU 364/344. hepkén aveit deverral. ●(1962) EGRH I 53. deverral v., tr. « s’amuser, se divertir. »

    (2) Se contracter, se raccourcir.

    (1633) Nom 257b. Spasmus vel spasma, neruorum distentio, raptus, conuulso, conductio : spasme, retirement : rettiramant á gouaziet, pan diuer an gouaziet. ●(1868) FHB 191/274a. He goaziet a ioa deut da ziverra ; he divrec'h hag he divesker a ioa evel pa vijent nezet.

    (3) Raccourcir, diminuer.

    (1860) BAL 5. An anv o tremen, an deiz o tiverra, an deliou o coueza.

    (1962) TDBP III 309. An amzer a dremen (ou : dond a ra an amzer) hag ar vuhez a ziverr, tr. «le temps passe et la vie se raccourcit, s'écoule).»

    III. V. pron. réfl. En em ziverrañ : se divertir.

    (1732) GReg 297a. Se divertir, tr. «Van[netois] him deverreiñ

    (1831) RDU 58. n'en dé quet dihuennet a hum zeverral.

    (1922) EOVD 203. d'hum zeverral dré ur bourd benak.

  • diverrañs
    diverrañs

    f. –où

    (1) Divertissement, amusement.

    (1790) MG 292. bout-ç'ou deværranceu divlam péré ne vlesant quet en inean.

    (1856) VNA 151. après un divertissement on en désire un autre, tr. «goudé un deværrance

    (1904) DBFV 44b. deverrans, m. pl. eu, tr. «divertissement, ébat, amusement, distraction ; plaisir, enjouement.» ●(1907) BSPD II 351. deverranseu er bed. ●(1912) DIHU 86/113. labourieu ha deverranseu e vou inou. ●(1962) EGRH I 53. deverrañs f., tr. « amusement, distraction. »

    (2) Kavout e ziverrañs : trouver son plaisir, se divertir.

    (1912) BUBU 55. Inou é kavé é zeverrans.

    (3) Kemer diverrañs : prendre son plaisir, se divertir.

    (1927) BBMT 16. kemér deverrans ha plijadurieu a bep sort.

    (4) Reiñ diverrañs : amuser, divertir.

    (1744) L'Arm 12b. Amuser agréablement, tr «Rein devairrance. »

  • diverrañser
    diverrañser

    m. –ion Homme qui se divertit.

    (1939) RIBA 102. é telah ar er bratel, doh treid en deverranserion didruhé, er binieu.

  • diverrañsus
    diverrañsus

    adj. Divertissant.

    (1904) DBFV 44b. deverransus, adj., tr. «affable, plaisant.» ●(1907) BSPD II 363. er hompagnonèheu deverransus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...