Devri

Recherche 'divesk...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de divesk (1) à diveskin (6) :
  • divesk
    divesk

    adj.

    (1) Attr./Épith. Qui n'est pas brouillé, pur.

    ●(1906) KANngalon Eost 184. heno eo e teu da darza bepred sklear ha divesk eienen ar guir feiz. ●(1907) AVKA 231. an nard ar muia divesk. ●(1962) EGRH I 67. divesk a., tr. « sans mélange. »

    (2) Loc. adv. Mesk-divesk : pêle-mêle.

    ●(1904) BOBL 31 décembre 15/1b. mesk divesk emaint. ●(1921) FHAB Kerzu 331. O c'houeza war gribenn ar menez mesk-divesk, / Enni holl c'houeziou mat an douar hag an aod.

  • diveskañ / diveskiñ
    diveskañ / diveskiñ

    v. tr. d.

    (1) Trier.

    ●(1732) GReg 263b. Demeler, mettre en ordre, débrouiller, tr. «Divesqa. pr. divesqet.»

    ●(1857) HTB 91. gout a rei ervad ho had kavout, ho diveska [eskern ha ludu an dud varo], ho dibab hag ho hadjunta.

    (2) Remuer.

    ●(1933) TREM 25. Mez na vern ket / Diveskan teil ken koz !! tr. «Mais quel profit, remuer de si vieilles choses !»

    (3) Délayer.

    ●(1925) FHAB Mae 198. em eus (...) divesket en eur skudell eun tamm goell-bier abarz hen teurel etouez an traou all.

  • diveskell
    diveskell

    adj. Sans biais.

    ●(1857) CBF 101. bete'n dalar eo eat didro da (lire : ha) dibeskel, tr. «jusqu'aux sillons en travers je l'ai tracé droit et sans biais.»

  • divesker
    divesker

    d.

    I.

    (1) Jambes.

    ●(14--) N 1599. Ma deuesquer so leheryet, tr. «Mes cuisses sont disloquées.» ●1819-1820. Memeux estlam mazoff camet / Ha ma diuesquer leheryet, tr. «J'ai le malheur d'être boiteux / Et mes jambes disloquées.»

    ●(1710) IN I 159. pa zeu e zivisquer da gouenvi.

    ●(1877) EKG I 296. eur vreac'h torret, an divisker bruzunet.

    ●(1876) TDE.BF 155b. Divesker. Ce pluriel duel, en dépit de sa valeur propre, s'emploie aussi en parlant d'un animal à quatre pieds. Divesker eur marc'h, les jambes d'un cheval. ●432b. sounnet he zivesker out-han. ●434b. he zivesker bihan. ●(1883) MIL 93. eur saro fanfarluchet a ziskenne beteg koublou an divesker.

    ●(1900) KEBR 20. Ar c’har, tr. « La jambe » ●An divesker, tr. « Les jambes ». ●(1909) FHAB C'hwevrer 57. mont da ziskuiza o divesker da di Fanch an Hostis.

    ►[au duel après un art. ind.] Un divesker : une paire de jambes.

    ●(1910) MAKE 69. eun divesker berr.

    (2) Astenn e zivesker : allonger la jambe, hâter le pas.

    ●(1876) TDE.BF 434b. kaer avad en devoa astenn gant tiz he zivesker bihan ha skein mibin gant he zaou droadik enn hent.

    II. (en plt d'un animal) Les pattes d'un quadrupède, d'un insecte.

    ●(1710) IN I 402. evel ma teu ar guenanigou da guemeret grouanennou mein etre o divesquer pa vezont surprenet gant an avel var ar meas evit gallout en em valanci en ear.

    ●(1909) FHAB Meurzh 76. eun ebeul (...) stumet brao, divesker neat.

    ►[au duel après un art. ind.] Un divesker : les quatre jambes.

    ●(1950) KROB 25/6. eun diwesker moan hag hir [kazeg].

    III. (en plt de qqc.) Pieds.

    ●(1877) FHB (3e série) 2/13b. Pep leren a zo keit ha divesker eur marc'h caneller.

  • diveskeret
    diveskeret

    adj. Qui a des jambes (…).

    ●(1952) LLMM 32-33/133. (Douarnenez) Diveskeret-mat.

  • diveskiñ
    diveskiñ

    voir diveskañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...