Recherche 'divezv...' : 4 mots trouvés
Page 1 : de divezv (1) à divezvin-2 (4) :- divezvdivezv
adj.
I.
(1) Qui n'est pas soûl.
●(1895) GMB 158. pet[it] Trég[uier] divê qui n'est pas ivre.
●(1902) PIGO I 159. a-rôg ma vo diveo mad. ●(1925) SFKH 37. Loeiz, én ur arriù ér gér, divèu, énep d'en ordinér. ●(1942) VALLsup 100b. divezo, tr. «qui n'est pas ivre.» ●(1957) AMAH 23. Ur ral e veze e welout divezv.
(2) Loc. adv. Mezv-divezv : toujours plus ou moins ivre.
●(1977) PBDZ 782. (Douarnenez) mezv-divezv, tr. «toujours entre deux vins, toujours plus ou moins ivre.»
II. Divezv evel un astell-yod : voir astell.
- divezvet
- divezviñ .1divezviñ .1
v.
(1) V. intr. Dessoûler.
●(1723) CHal 64. Diveaoüein, tr. «Desennivrer, dessouler.» ●(1732) GReg 277a. Dessaouler, dessouler, desenyvrer, tr. «Divézvi. pr. divézvet.»
●(1841) IDH 123. A pe ziveàuas, ean e huélas, mæs rai-zehuéhat, er faute en doé groeit.
●(1909) BROU 228. (Eusa) Ne zivèzo ket, tr. «il ne dessoûle pas.» ●(1931) VALL 194a. Dégriser, tr. «divezvi.» ●(1955) STBJ 77. d'ho kwele goude, war-eeun, da zivêvi. ●(1962) EGRH I 67. divezviñ v., tr. « desenivrer. »
(2) V. tr. d. Dessoûler.
●(1936) PRBD 88. Freskadurez an dour a zivesvas anezan. ●(1962) EGRH I 67. divezviñ v., tr. « dessoûler. »
- divezviñ .2divezviñ .2
v. intr. Mezviñ ha divezviñ : se soûler souvent.
●(1732) GReg 977b. Yvrogner, boire souvent & par excès, tr. «mézvi ha divézvi.»