Devri

Recherche 'divlam...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de divlam (1) à divlamin (3) :
  • divlam
    divlam

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Irréprochable.

    (14--) Jer 460(a). Siul ha dyblam., tr. « Tranquille et sans reproche ». ●(1650) Nlou 96. Mary difflam, tr. «Marie sans reproche.» ●399. Mary diblam, tr. «Marie, sans faute.»

    (1659) SCger 69b. innocent, tr. «divlam.» ●(1732) GReg 222b. N'être point coupable, tr. «Beza divlam.» ●(1790) MG 240. hui e ouiai é hoaih divlam. ●(17--) VO 7. offrein dehou hou corf hac hou c'inean divlam.

    (1838) CGK 21. Deos o col me a vo divlam. ●(1849) LLB 19-20. É pad ol en amzer me oent chomet divlam / Adam hur hetan tad hag Ev hur hetan mam. ●(1872) DJL 37. Ha da ze ar Varn, eüruz nep vo divlam. ●(1883) MIL vi. beza divlam dirak va c'houstians. ●(1896) HISger 2. Divlam, tr. «à l'abri de tout blâme.»

    (1913) AVIE 4. ur bobl divlam.

    (2) Bezañ divlam diouzh : être exempt de, ne pas être coupable de.

    (1727) HB 448. divlam oa diouz pep pec'het.

    (3) Indemne, sain et sauf.

    (1933) BLGA 38. Yannig a zo divlam, eme ar paotr yaouank, met ar C'hoadig a zo devet.

    (4) Net.

    (1659) SCger 83a. net, tr. «divlam

    B. (en plt d'actes, d'attitudes) Que l'on ne saurait blâmer, irréprochable.

    (1790) MG 120. divertissemanteu honest ha divlam. ●292. bout-ç'ou deværranceu divlam péré ne vlesant quet en inean. ●(17--) TE 22. ur finèss innoçant ha divlam.

    (1825) COSp 130. hum chervigein a voyandeu divlam. ●(1838) OVD 172. biscoah er pligeadurieu fol-zé étré pautrèd youanq ha merhèd (…) nen dint bet divlam. ●(1854) PSA I 17. un amerh déliet ha divlam.

    (1910) MBJL 137. o bue divlamm.

    II. Adv.

    (1) Irréprochablement.

    (1744) L'Arm 453a. Irréprochablement, tr. «Divlam

    (1883) MIL 19. ma ne ouije ket mania divlam an armou. ●(1888) SBI II 140. Bete'n oad a daouzec vloaz, me m'oa bewet divlamm, tr. «Jusqu'à l'âge de douze ans, j'avais vécu sans blâme.»

    (2) fam. Rollet divlam : bien roulée.

    (1976) BRUD 51/24. Met chomet e oa homañ Mari Vrao, rollet divlamm, gant eun dremm plijuz.

  • divlamañ / divlamiñ
    divlamañ / divlamiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Innocenter, excuser.

    (1557) B I 288. Moz diblammo pep tro noz noz bezo quet / Carez en bet, tr. «Je vous excuserai entièrement, et vous ne recevrez aucun reproche.» ●712. Ne alhenn tam da diblam quet, tr. «je ne saurais t'excuser.»

    (2) =

    (1857) HTB 98. ar sklerijen ken ret, evit divlama he Brovidans divin.

    II. V. pron. réfl. En em zivlamañ : se disculper, se justifier.

    (1839) BESquil 277. ne vanquas quet a hum bresantein aveit hum zivlammein. ●(1857) LVH 60. ma ne hellehé quet hum zivlamein ag er péh e bouis ar nehou.

  • divlamiñ
    divlamiñ

    voir divlamañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...