Recherche 'divlaz...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de divlaz-1 (1) à divlazus (8) :

• divlaz .1
  divlaz .1

  adj.

  I. Attr./Épit.

  (1) Insipide.

  ●(1659) SCger 69b. insipide, tr. «divlas.»

  ●(1911) SKRS II 168. Lezel a rea he vara da zizec'ha pell amzer (…) ma vije divlassoc'h. ●(1936) IVGA 117. disusuna traou klouar divlaz.

  (2) Attr. par ext. Sans appétit.

  ●(1855) MAV 21. ne d-ounn ket divlaz.

  (3) sens fig. Inintéressant.

  ●(1860) BAL 21. Perac e caver aliez ken divlaz ar pedennou ma tic'houter buan dioto ? ●(1867) BUE 27. skouiz e oa Ervoan gant he garg divlaz. ●(1868) FHB 188/249b. Divlaz eo ho pennad scrit. ●(1873) FHB 463/365a. kueza a rea adarre eb dale en dic'hout evit al leoriou divlas-se. ●(1889) ISV 298. ar c'homzou divlas-ze a leverer alies d'an dud ankeniet evit ho c'honsoli.

  ●(1900) MSJO 120. divlas eo ho komzou ma ne guez ket divar ho muzellou ano Jesus. ●(1907) FHAB Eost 185. Ha ne gavit ket eo al levriou-ze dizaour, divlaz, goular ? ●(1921) FHAB Genver 4. kazetennou gallek, divlaz ha disliou. ●(1923) KNOL 49. ober ar memez tra bemdez, da galz a zo divlas.

  (4) =

  ●(18--) SAQ II 331. iec'het, kaloun divlaz, peadra evit digoll ho poan.

  (5) =

  ●(1902) MBKJ 96. digemeromp gant an hevelep anaoudegez vad an tachadou ma vezomp divlaz, dizaour evel ar pennadou ma vezomp sklêrijennet ha frealzet.

  II. Adv. Sans goût.

  ●(1872) ROU 87a. Prier sans goût, tr. «pedi divlaz.»

• divlaz .2
  divlaz .2

  m.

  (1) Fadeur, insipidité.

  ●(1903) MBJJ 79. evit lemel an divlaz anean.

  (2) Manque d'appétit.

  ●(1732) GReg 258a. Degout, aversion de ce qu'on mange, manque d'appétit, tr. «Divlas.»

  (3) Pâle reflet. (?) Ersatz (?).

  ●(1903) MBJJ 58. O sonjal er Stromboli e santan c'hoaz eul levenez vras em c'hreiz. Ha, kouskoude, n'eo homan nemet eun divlaz euz an hini a zanten neuze.

• divlazamant
  divlazamant

  m. Répugnance.

  ●(1792) BD 1435. ma calon en deus divlasamant, tr. «mon cœur a de la répugnance.»

• divlazañ .1
  divlazañ .1

  v.

  (1) V. tr. d. Dégoûter.

  ●(1732) GReg 258a. Degouter, rebuter, empêcher quelqu'un de manger, tr. «divlasa. pr. divlaset.»

  ●(1890) MOA 206a. Dégoûter, Oter l'envie de manger, tr. «divlaza.»

  (2) V. intr. Perdre son goût.

  ●(1949) KROB 20/20. Evit Betleemiz, Nedeleg e Betleem n'eo mui eun dra a-bouez, eveljust : dre re a voaz, e tivlaz pep tra !

• divlazañ .2
  divlazañ .2

  v. tr. d. ; loc. verb. absol. Goûter.

  ●(1874) FHB 482/95b. kaer o doa blaza ha divlaza ne gavent nemed blaz mad gant ar bara-ze.

• divlazder
  divlazder

  m.

  (1) Fadeur.

  ●(1732) GReg 392a. Fadeur, insipidité, tr. «divlasder.»

  (2) Cruauté.

  ●(1732) GReg 238b. Cruauté, tr. «divlasder.»

  (3) =

  ●(1732) GReg 258a. Degoût pour les choses spirituelles & morales, tr. «divlasder.»

• divlazet
  divlazet

  adj. Dégoûté.

  ●(1909) FHAB Here 300. Evelse ema an den : e galon, divlazet diouz ar mare breman a gav eun dudi prederia var an amzer goz.

• divlazus
  divlazus

  adj. Dégoûtant.

  ●(1732) GReg 258a. Degoutant, ante, qui donne du degoùt, de l'aversion, tr. «divlasus.»