Devri

Recherche 'diwad...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de diwad-1 (1) à diwadin (7) :
  • diwad .1
    diwad .1

    adj. Exangue, qui n'a pas, plus, de sang.

    (1732) GReg 843a. Qui n'a point de sang, tr. «Divoad

    (1907) PERS 62. Sempl ha dic'hoad edo dija pa gouezaz eur goall c'houli en he c'har. ●(1931) VALL 286b. Exangue, tr. «diwad.» ●(1962) EGRH I 68. diwad a., tr. « exangue. »

  • diwad .2
    diwad .2

    m.

    (1) Hémorragie.

    (c.1718) CHal.ms i. aimorragie, tr. «dioüet, un dioüet bras.» ●(1732) GReg 421a. Flux de sang, tr. «fluçz divoad.» ●843a. Perte de sang, hemorragie, tr. «An divoad

    (1904) DBFV 54a. dihoed, dioed, m., tr. «hémorragie, flux de sang.» ●(1934) BRUS 224. Une hémorragie, tr. «un dioed, m.»

    (2) Saignée.

    (1962) EGRH I 68. diwad m., tr. « saignée. »

    (3) (botanique) Louzaouenn-an-diwad : sanguine.

    (1904) DBFV 54a. lezeuen en dihoed, tr. «sanguine, herbe (l'A.).»

  • diwadadur
    diwadadur

    m. Hémorragie.

    (1904) DBFV 54a. dihoedadur, dioedadur, m., tr. «hémorragie, flux de sang.»

  • diwadañ / diwadiñ
    diwadañ / diwadiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Saigner, tirer le sang.

    (1659) SCger 107a. saigner, tr. «diouada.» ●150b. diouada, tr. «saigner.» ●(17--) BMa 21. Da divoadan ar meod, tr. «Pour saigner les moutons.»

    (1888) KZV 19. Pa vije red diwadan eur muntrer pe eul laer.

    (1902) PIGO I 54. e gontel en e zorn, prest da ziwada kenta hini arruje gantan. ●(1904) DBFV 54a. dihoedein, v. a., tr. «saigner.» ●(1908) PIGO II 20. diwadan an danvad paour. ●(1931) VALL 286b. rendre exangue, tr. «diwada.» ●(1936) DIHU 296/29. Dioèdein un dén èl ma tioèdér un hoh.

    (2) par ext. Épuiser (la terre).

    (1962) TDBP II 126. Ar haol-stej na vezont ket pell o tiwada an douar, tr. «les choux fourragers ne sont pas longs à épuiser la terre.» ●Amañ eo diwadet an douar gant gwriziou ar pin, tr. «ici la terre est épuisée par les racines des pins.»

    B. sens fig.

    (1) Affaiblir à l'extrême.

    (1906) FHAB Gwengolo/Here 348. enebourien an Iliz a zave ho fenn hag a boanie da zivoada ar relijion.

    (2) Ruiner.

    (1962) TDBP II 126. Me n'on ket o klask krignad na diwada den ebed, tr. «je ne cherche à ronger ni à saigner (égorger, ruiner) personne.»

    II. V. intr.

    (1) Saigner, perdre son sang.

    (1659) SCger 167a. fouetit ên quen na dihouado, tr. «fouettez-le tant que le sang en sorte.» ●(1732) GReg 838a. Saigner sans pouvoir arrêter le sang, tr. «Divoada bede ar fin.»

    (1834) SIM 132. laqit ar gouli da zivoada. ●(1879) BMN 306. Neuze eo e teuis da zioada dre va fri.

    (1904) DBFV 54a. dihoedein, v. a., tr. «saigner, perdre son sang.» ●(1906) KANngalon Kerzu 285. hag en deuz lakeat Kaloun Jezuz da zivoada. ●(1910) MAKE 37. a jomme da ziwada war an dour. 106. pennou heuzus c'hoaz o tiwada.

    (2) [empl. comme subst.] Perte de sang.

    (1732) GReg 843a. Perte de sang, hemorragie, tr. «An divoada

    III. V. pron. réci. En em ziwadañ : se saigner mutuellement.

    (1905) BOBL 04 février 20/1b-c. Er sav-Heol, milionou gwazed a zo krog oc'h krog, oc'h en em ziwada.

  • diwader
    diwader

    m. –ion Saigneur.

    (1732) GReg 838a. Saigneur, Medecin qui aime à faire saigner, tr. «(odieusement on dit : divoader. p. yen

    (1896) LZBt Mae 15. ar Feticher (sorzer) diwader tud.

  • diwadet
    diwadet

    adj. Exsangue.

    (17--) TE 254. èl un dén dioaidét.

    (1931) VALL 286b. rendu exangue, tr. «diwadet

  • diwadiñ
    diwadiñ

    voir diwadañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...