Recherche 'dizalbad...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de dizalbad (1) à dizalbadus (5) :- dizalbaddizalbad
m. –où Saccage, ravage.
●(1744) L'Arm 345a. Saccagement, tr. «Disalbade.. deu. m.»
●(1861) BSJ 174. Quement tra-zou e vou én un disalbad scontus.
●(1931) DIHU 241/300. en dizalbad é vér é obér drézi [dré Vreih]. ●(1939) KOLM 63. kuhet é dizalbadeu er mézeu. ●112. É amzér Kolmkel, ne vezè kleuet konz nameit a vrezél, a zizalbad, a zismant, a grougereh, a ziuerhézereh émesk en ihuélidi.
- dizalbaderdizalbader
m. –ion Saccageur, ravageur.
●(1723) CHal 65. dizalbadour, tr. «destructeur.» ●(1732) GReg 257b. Celui qui fait du degât, tr. «Van[netois] dizalbadour.» ●(1744) L'Arm 96a. Celui qui fait degât, tr. «Disalbadour.» ●202b. Eh ! que sera-ce de ces malheureux destructeurs du bon ordre à l'heure de la mort, tr. «Allass ! pétra vou ag er maluruss disalbaderion-zé énn ære ag er marhuë.»
●(1934) BRUS 306. Un destructeur, tr. «un dizalbadour.» ●(1939) KOLM 21. én arben de zizalbadour brudet en iniz.
- dizalbaderezhdizalbaderezh
m. Saccagement, ravage.
●(1939) KOLM 86. un Iùerhonad glaharet de zizalbadereh er Pikted hag er Saozon.
- dizalbadiñdizalbadiñ
v. tr. d. Saccager, ravager, infester.
●(1723) CHal 65. Dizalbadein, tr. «Ravager.» ●(1732) GReg 257b. Faire du degât, tr. «Van[netois] dizalbadeiñ.» ●282a. Detruire, ravager, tr. «disalbadeiñ.» ●(1744) L'Arm 96a. Faire du degât, tr. «Disalbadein.» ●345a. Saccager, tr. «Disalbadein.. détt.»
●(1838) OVD 173. er bassanderion, eit attrappe queneu, e zizalbade tout tro-ha-tro. ●279. péré (…) hé disalbadou pèn-d'er-bèn. ●(1854) PSA I 170. bet distrujet ha disalbadet gronç dré en armé a Rom. ●(1854) PSA II 100. en amzér-hont é péhani é tizalbadent en ilisieu.
●(1903) EGBV 167. ravager, tr. «dizalbadein.» ●(1907) BSPD I 302. ur vanden tud gouiù ha difé, deit de zizalbadein er vro. ●(1910) ISBR 67. de zizalbadein ou esteu. ●(1921) GRSA 340. dizalbadein er mézieu. ●(1928) DIHU 201/46. Dizalbadet e oé akerh. ●(1934) BRUS 57. Détruire, tr. «dizalbadein.» ●(1935) DIHU 284/220. dizalbadein er broieu. ●(1939) KOLM 45. é tizalbadein hag é truhékat er vro.
- dizalbadus