Devri

Recherche 'dizimez...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de dizimez (1) à dizimezin (2) :
  • dizimez
    dizimez

    adj. Célibataire.

    (1499) Ca 67b. Dizemez. g. homme sans femme.

    (1732) GReg 203b. Vivre en continence, garder le celibat, tr. «Beva dizemez

    (1857) CBF 53. Dizemez eo, tr. «Il est célibataire.» ●(1877) EKG I 189. He vugale a rank beza oll marvet dizemez.

    (1906) BOBL 13 octobre 108/3c. plac'h dizeme. ●(1936) PRBD 173. nebeut a dud a ve galvet da jom dizemez. ●(1962) EGRH I 69. dizimez a., tr. « non marié, célibataire. »

  • dizimeziñ
    dizimeziñ

    v.

    (1) V. tr. d. Annuler un mariage.

    (1732) GReg 263a-b. Demarier, casser, annuler un mariage, tr. «Disimezi. pr. disimezet

    (1876) TDE.BF 801. dizimezi ar re n'int ket euruz daou ha daou. ●(1890) MOA 223a. Divorcer (séparer) juridiquement des époux, tr. «dizimezi, v. a.»

    (2) V. intr. Divorcer.

    (1790/94) PC I 198. Liberte da zizimezi.

    (1867) MGK 64. Ma ve great eunn aoter evit dizimezi.

    (3) V. pron. réfl. En em zizimeziñ =

    (1869) SAG 98. dimezi, enem zizimezi.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...