Recherche 'dizimez...' : 2 mots trouvés
Page 1 : de dizimez (1) à dizimezin (2) :- dizimezdizimez
adj. Célibataire.
●(1499) Ca 67b. Dizemez. g. homme sans femme.
●(1732) GReg 203b. Vivre en continence, garder le celibat, tr. «Beva dizemez.»
●(1857) CBF 53. Dizemez eo, tr. «Il est célibataire.» ●(1877) EKG I 189. He vugale a rank beza oll marvet dizemez.
●(1906) BOBL 13 octobre 108/3c. plac'h dizeme. ●(1936) PRBD 173. nebeut a dud a ve galvet da jom dizemez. ●(1962) EGRH I 69. dizimez a., tr. « non marié, célibataire. »
- dizimeziñdizimeziñ
v.
(1) V. tr. d. Annuler un mariage.
●(1732) GReg 263a-b. Demarier, casser, annuler un mariage, tr. «Disimezi. pr. disimezet.»
●(1876) TDE.BF 801. dizimezi ar re n'int ket euruz daou ha daou. ●(1890) MOA 223a. Divorcer (séparer) juridiquement des époux, tr. «dizimezi, v. a.»
(2) V. intr. Divorcer.
●(1790/94) PC I 198. Liberte da zizimezi.
●(1867) MGK 64. Ma ve great eunn aoter evit dizimezi.
(3) V. pron. réfl. En em zizimeziñ =
●(1869) SAG 98. dimezi, enem zizimezi.