Devri

Recherche 'doñjer...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de donjer (1) à donjerus (4) :
  • doñjer
    doñjer

    m. & interj. –ioù

    I. M.

    (1) Dégoût.

    (1659) SCger 38a. degouster, tr. «digacç donger.» ●112b. le cœur se souleue, tr. «donger endeus ar galon.» ●145b. donger, tr. «horreur.» ●(1732) GReg 65b. Aversion de quelques mets, tr. «Donger.» ●258a. Degoût provenant de la malpropreté des mets, ou d'une repletion de bile, tr. «Dongèr.» ●(1744) L'Arm 33a. Bondissement, soulevement de cœur, tr. «Dongér.. rieu. m.» ●96b. Degoût provenant de la malpropreté ou de la qualité des alimens, tr. «Dongérr.. rieu. m.» ●(1790) Ismar 375. un dongér ag er galon. ●(17--) TE 35. hemb dongér er bet. ●424. feahein hun dongérieu perderius.

    (2) Kaout doñjer a, eus, ouzh : éprouver du dégoût pour.

    (1838) OVD 154. n'ou dès dongér na scrupul erbet a nehai. ●(1880) SAB 192. en d-euz eug, donjer, ouz ar re (…). ●(1894) BUZmornik 396. donjer en doa euz ar boued.

    (1911) BUAZperrot 635. n'he deveze donjer ouz netra.

    (3) Kemer doñjer ouzh : prendre en dégoût.

    (1894) BUZmornik 687. ann impalaerez a lakeaz Borjia da gemeret donjer ouz ar bed. ●(18--) SAQ II 163. Heugi 'rea, donjer a gemere.

    (1928) TAPO 9. An Aotrou-man dizale a gemero donjet ouz pep tra.

    (1928) TAPO 9. An Aotrou-man dizale a gemero donjer ouz pep tra. ●(1978) BRUDn 19/19. Al laou zokén a gemer doñjer outañ !

    (4) Ober doñjer da : dégoûter.

    (1911) BUAZperrot 126. An dud ourgouilhus a ra donjer da Zoue. ●388. dre eur gomz hudur e rear donjer d'ezan.

    II. Loc. interj. Feiz d'an doñjer ! =

    (1976) HYZH 108/27. (Douarnenez) Ha fei d'an doujar !

  • doñjeret
    doñjeret

    adj. Écœuré.

    (1929) FHAB Genver 4. e vezan donjeret evel dirak eur pec'hed a enep an natur. ●(1973) SKVT II 20. Ma stanke ar merc'hed o fri. Doñjeret, pa lavaran deoc'h !

  • doñjeriñ
    doñjeriñ

    v. tr. d.

    (1) Écœurer.

    (1864) SMM . $$$

    (1905) BOBL 23 décembre 66/3b. Donjeri ’red ac’hanon.

    (2)

    (1962) EGRH I 70. doñjeriñ v., tr. « dégoûter, prendre dégoût à qq chose (= heugiñ). »

  • doñjerus
    doñjerus

    adj. Dégoûtant, répugnant.

    (1727) HB 103. ouz e Faç truezus / E taolent o c'hranch dongerus.

    (1856) VNA 144. Que trouvez-vous de répugnant, tr. «Petra e gavet-hui dongerus.» ●(1857) GUG 54. Ean hi sel guet hirris èl un dra dongerus. ●(1859) MMN 6. ar gouliou an donjerussa.

    (1905) IVLD 279. Hi, ken divalo, ken donjeruz da velet araog. ●(1906) KPSA 95. e gorf donjeruz. ●(1908) FHAB C'hwevrer 47. da veva e tiez donjerus ha disasun. ●(1921) BUFA 27. goulieu donjerus. ●(1928) TAPO 9. Ken doñjerus eo ar ger hag an dra. ●(1962) EGRH I 70. doñjerus a., tr. « dégoûtant (= heugus). »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...