Devri

Recherche 'doñv...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de donv (1) à donvor (8) :
  • doñv
    doñv

    adj.

    I.

    (1) (en plt d'un animal) Domestique.

    ●(1895) GMB 299. tréc[orois] dañ, apprivoisé.

    ●(1912) BUAZpermoal 831. loened danv.

    (2) (en plt de végétation) =

    ●(1925) FHAB Genver 38. Eur vro c'houez, lann donv ha kerreg enni.

    II. sens fig.

    (1) Doux.

    ●(1530) Pm 83. Eual oen doff oz prenaff tut, tr. «Comme un doux agneau, rachetant les hommes.»

    (2) Soumis.

    ●(14--) N 772. Dre pyromancy me gray doff, tr. «Par pyromancie je les rendrai soumis.»

    III. Doñv evel an oan : voir oan.

  • doñvaat
    doñvaat

    v. tr. d.

    I. (en plt d'animaux)

    (1) Apprivoiser.

    ●(1659) SCger 8a. apriuoiser, tr. «dônvaat.» ●97b. priuer, appriuoiser, tr. «dounaat.» ●(1732) GReg 46a. Apprivoiser, adoucir le naturel sauvage, tr. «doñvaat. pr. doñvéet. douñhaat. pr. douñhéet. Van[netois] Doñnat.» ●S'apprivoiser, se rendre plus familier, tr. «douñhaat. pr. douñhéet.» ●300b. Dompter, apprivoiser, tr. «doñvât. pr. doñveët.» ●(1744) L'Arm 15a. Apprivoiser, tr. «Donna.» ●(1767) ISpour 117. doussat ha donnat el lonnet bretal.

    ●(1856) VNA 25. Apprivoiser, tr. «Donnad.» ●(1867) FHB 113/70a. penaos donaat eul loen gouez. ●(1879) GDI 99. aveit dônnat el lonnèd gouhie.

    (2) Rendre docile.

    ●(1955) STBJ 83. gouiziek da zoñvaat al lôned direiz. ●85. Ma ouie doñvaat ar c'hezek direiz.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Civiliser (les sauvages).

    ●(1896) LZBt Mae 17. da sklerijenni, da zousaat, ha zonvaat tud ar broiou-ze.

    (2) Mâter, rendre obéissant.

    ●(1889) ISV 50. hogen poan e devoue e klask donaat ar scodaill-ze.

    ●(1924) BILZbubr 40/896-897. Holl bugale ar bourk an nevoa gallet donvaat, Bilzig biskoaz.

    (3) Adoucir, apprivoiser, calmer.

    ●(1924) BILZbubr 42/978. An itron yaouank, an êlig Doue, he deus doneet anean, pleget eun tammig e imor.

    III. sens fig. Apprivoiser (ses sens).

    ●(1911) BUAZperrot 102. evit doñvât e skianchou. ●276. donvât holl c'hoantegeziou direiz ar c'hig.

  • doñvadur
    doñvadur

    m. Domestication.

    ●(1931) VALL 227a. Domestication, tr. «doñvadur m.»

  • doñvaer
    doñvaer

    m. –ion Dompteur.

    ●(1923) SKET I 36. donvaer miled-euz.

  • doñvaet
    doñvaet

    adj.

    (1) Apprivoisé.

    ●(1895) GMB 299. tréc[orois] dañvet, apprivoisé.

    (2) Calmé.

    ●(1937) ALMA 50. Brema an Allmagn a zo donveat eun nebeut en e genver hag an Aotrichianed a goumans kemeret kouraj.

  • doñvañ / doñviñ
    doñvañ / doñviñ

    v. tr. d. Dompter.

    ●(1499) Ca 69b. Douaff. g. donter. ●(1612) Cnf.epist 22. da faezaff, da doeuaff, an passionou.

    ●(1659) SCger 8a. apriuoiser, tr. «dônvi.» ●45a. donter, tr. «dônva.» ●(1732) GReg 46a. Apprivoiser, adoucir le naturel sauvage, tr. «Doëva. pr. doëvet. doñvi. pr. doñvet.» ●300b. Dompter, apprivoiser, tr. «Doëva. pr. doëvet. doñvi. pr. doñvet.»

  • doñvetaat
    doñvetaat

    v. tr. d. Calmer.

    ●(1924) DIHU 159/143. Mal é doh ou dovetat, Richemont, mal bras é.

  • donvor
    donvor

    m. (domaine maritime)

    (1) Haute mer.

    ●(1732) GReg 488b. La haute mer, tr. «An doun-vor.» ●Ils sont allez en haute mer, tr. «Eat int èn doun-vor, da besqeta &c.» ●616a. Pleine mer, ou haute mer, loin des rivages, tr. «Dounvor. an doun-vor.» ●966b. Voguer en plein mer, tr. «Merdei èñ doun-vor.»

    ●(1847) FVR ix. bagou pesketaerien int (…) pere a denn d'ann doun vor. ●(1866) SEV 120. goude beza pelleat eur pennad enn doun-vor e welaz eur vandenn listri euz a Valt. ●(1872) ROU 72a. Abimé dans la mer, tr. «Coezed en doun-vor.»

    ●(1912) MMPM 61. A veac'h oa en em gavet ar vag en doun-vor. ●(1927) GERI.Ern 117. dounvor m., tr. «la pleine mer.» ●(1931) VALL 461b. haute mer, le large, tr. «dounnvor m.» ●(1939) MGGD 73. etrezek an dounvor.

    (2) En donvor da : au large de.

    ●(1935) SARO 9. o pesketa moru en dounvor da aochou Breiz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...