Devri

Recherche 'dogan...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de dogan (1) à doganin-doganan (6) :
  • dogan
    dogan

    m. –ed

    (1) Cocu.

    (1499) Ca 69b. Dogan. ga. cocu / celui qui nourrist aultruy enfans et cuyde nourrir les siens.

    (1659) SCger 32a. cornart, tr. «dogan, p. et.» ●145b. dogan, tr. «cocu.» ●(c.1718) CHal.ms i. cornar, tr. «dogan doguet, h/cornard.» ●(1732) GReg 176b. Cocu, terme injurieux, tr. «Dogan. p. doganed.» ●212b. Cornard, cocu, tr. «Dogan. p. doganed.» ●(1763-1767) SE 1. quement dogan so er bet, tr. «tout ce qu'y a de cocus au monde.» ●(17--) EN 1329. Pa ve dogan o coais, tr. «Quand votre gars serait cornard.»

    (1838) CGK 12. Mar chanç dezan demizi eo dogan peurvia. ●Meur a zogan a ra goab deus pen e amezec. ●(1895) GMB 192. On dit en Trég[uier] dogan, dogen, heli-dogen, heri-dogen.

    (1927) GERI.Ern 116. dogan, tr. «Cocu, mari trompé.»

    (2) Dogan kontant : homme qui supporte le cocuage.

    (1732) GReg 229b. Couvre-pot, tr. «homme qui sçait, & qui souffre le libertinage de sa femme, tr. «dogan countant

  • doganaj
    doganaj

    m. Cocuage.

    (1732) GReg 176b. Cocuage, tr. «Doganaich

  • doganañ
    doganañ

    voir doganiñ

  • doganenn
    doganenn

    f. –ed Femme de cocu.

    (1908) DGEShy (d’après HYZH 52-53 p. 155). doganenn, s.f., femme d'un cocu, Trégor, Berthou, 1908. ●(1931) VALL 129b. femme de cocu, tr. «doganenn.» ●(1962) EGRH I 70. dogarenn (lire : doganenn) f. -ed, tr. « femme de cocu. »

  • doganiezh
    doganiezh

    f. Cocuage.

    (1732) GReg 176b. Cocuage, tr. «Doganyez

    (1931) VALL 129b. état de cocu, tr. «doganiezh.» ●(1962) EGRH I 70. doganïezh f., tr. « condition de cocu. »

  • doganiñ / doganañ
    doganiñ / doganañ

    v. tr. d. Cocufier.

    (1499) Ca 69b. Doganaff. ga. faire coquz aulcun homme marie.

    (1848) SBI II 212. Am eus kerc'het ma mewel ewit ma doganañ ! tr. «Moi qui ai été chercher mon domestique pour me faire cocu !» ●(1864) SBI II 102. Dogani an aotro, tr. «Faire Monsieur cocu.» ●(1876) TDE.BF 165b. Dogana, tr. «Faire cocu, cocufier.»

    (1927) GERI.Ern 116. dogana, tr. «rendre cocu.» ●(1944) DIHU 393/67. penaos é vè «doganet» ur pried. ●(1962) EGRH I 70. doganañ v., tr. « cocufier. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...