Recherche 'drag...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de drag-1 (1) à dragour-2 (10) :- drag .1drag .1
interj.
(1) Onomatopée qui imite le bruit du métier à tisser en action.
●(1972) LIMO 25 mars. Ha Job de zerhel d'obér : «Drag ! Drag !» ar é stern. Rag, èl é dad-koh, èl é dad hag èl é vreur, me iondr e oè guiadér.
(2) Dig ha drag : onomatopée qui imite le son des castagnettes.
●(1941) ARVR 52/4e. Daou damm-koad lakaet da straka e-kreiz etre ar bizied a ra : dig-ha-drag (e galleg : castagnettes).
- drag .2drag .2
m. (pêche)
(1) Chalut.
●(1925) BILZ 103. Saïg Jelvest a rê ar besketerez, a-hed an ôd, gant rouejou stank : drag pe zein. Gant an drag e peskete pleized, lizenned, balbuenned, toulboud, rêed, touilhed a bep liou.
►par ext. Chalutage.
●(1944) GWAL 163/172. (Ar Gelveneg) an drag (pesketaerezh gant ar sac'h-drag). (...) er bloaz a zeu e rin an drag.
(2) Sac'h-drag : chalut.
●(1944) GWAL 163/156. (Ar Gelveneg) Gant ar sac'h-drag e labour ar malamoked. ●(1944) GWAL 165/309. (Ar Gelveneg) Ar ger «sac'h-roued» implijet gant Farnachanavan n'eo ket anavezet ; ober a reer gant sac'h-drag.
(3) Poch-drag : chalut.
●(1977) PBDZ 265. (Douarnenez) ar pochoù-drag, tr. «les chaluts.» ●(1986) GEVU v 116. (Pouldahu) hag ign a lak o fochoù drag da vont d'an dondez m'o deus c'hoant, tr. «les chalutiers règlent leurs filets à la profondeur des bancs.»
- drag .3drag .3
s. –où (marine) Endroit où le bordé est de plus forte section.
●(1987) GOEM 78. La virure où s'appuie le bateau à l'échouage est composée de trois éléments. Au niveau où les flancs (…) portent au sol à l'échouage, le bordé est de plus forte section. Cette pièce de bois porte le nom de drask, draskou à Portsall, et drag, dragou à Plouguerneau.
- dragiñdragiñ
v. intr. (pêche) Chaluter.
●(1925) BILZ 109. ar Gwennili a oa o tragi etre Beg-ar-Fri hag ar C'hadorou-Bihan. ●124. o tragi war an ôd. ●162. ar bagou a oa aet d'an ôd, darn da linenna, da gevella, da zragi. ●(1977) PBDZ 259. (Douarnenez) forzh pelec'h e tragint war ar plaen, tr. «n'importe où ils chaluteront sur fond plat.»
- dragondragon
m. –ed
I.
(1) (mythologie) Dragon.
●(1464) Cms (d’après GMB 195). Dragoun, dragon. ●(1499) Ca 72a. Dragon. g. idem. ●(1575) M 2223. An Diaoul e'n dragon, glouton, tr. «Le Diable est le dragon avide.» ●(1633) Nom 51a. Draco, famina dracæna : dragon : dragoun.
●(c.1680) NG 918. Guet en dragonnet hem fin tourmantet vai[int], tr. « By the dragons they will be tormented without end. » ●(17--) TE 476. En dragon-hont rangènnét.
●(1894) BUZmornik 153. o veza stoliet ann dragoun enn hano Jezuz-Krist.
●(1911) BUAZperrot 187. eun dragon euzus.
(2) (domaine militaire) Dragon.
●(1849) GBI II 294. Hag o em angaji da dragon, tr. «Et je m'engageai comme dragon.»
●(1906) KANngalon Gwengolo 208. eur vanden dragonnet var loan. ●(1907) KANngalon Mae 396. Eun dragoun koz oa. ●(1933) EVGB 9. eur c'habiten dragoned.
II. Bezañ furius evel un dragon : être très furieux.
●(1935) ADBr xlii 3-4/400. Hardis eo evel el leon / Furius evel en dragon, tr. «Il est hardi comme un lion, / Furieux comme un dragon.»
- dragonadeg
- dragonezdragonez
coll. (botanique) Dragonniers.
●(1931) VALL 230b. Dragonnier, tr. «dragonez col. sg. dragonezenn f.»
- dragonezenndragonezenn
f. –ed, dragonez (botanique) Dragonnier.
●(1931) VALL 230b. Dragonnier, tr. «dragonez col. sg. dragonezenn f.»
- dragour .1dragour .1
m. –ion (pêche) Homme qui travaille sur un chalutier.
●(1969) BAHE 60/15. N'on ket ganet da vezañ mevel dindan n'eus forzh peseurt strollad dragourion. ●(1977) PBDZ 719. (Douarnenez) dragour, tr. «pêcheur au chalut.» ●(1979) VSDZ 94. (Douarnenez) An dragourien a dap deuzouto, tr. (p. 258) «Ce sont les chalutiers qui les pêchent.»
- dragour .2