Devri

Recherche 'dran...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de dran (1) à drantiz (7) :
  • dran
    dran

    [dans les interj.] Forme abrégée de «dre anv».

    (1580) G 1258-1259. Me quemer em esper ez eo carguet a meyn / Emeus larg encargse tran Doe men care breyn, tr. «Je tiens dans mon esprit qu'il est chargé de pierres ; / J'en ai assé de cette charge ; par Dieu, je la voudrais pourrie !»

    (1790) MG 108. Mæs bout-ç'ou hoah conzeu-aral paud criminelloh, hac e hanhuér blasfæmeu ; par exampl, a pe joéntét en hanhue a Zoué guet sacr, tett, mor, trand... ●(1790) PEdenneu 85. Mar e hoès larét sacr-di… ventre-di… tèt-di… trand… trehort…

  • Drandoue / Drandour
    Drandoue / Drandour

    m. –ed (Blason populaire) Homme du pays bigouden.

    (1918) KRVT 257/2d. Souben vijel mad en amzer-man a vrezel // Souben an tri zraïg : / Dour, halen ha baraïg. / Drant Doue, vabigouden. / Lakit kig er zouben... / Paotr Pont-'n-Abad. ●(1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Gwaz ur vigoudenn a zo : ur bigoudenner, e D[ouarnene]z un neizh-big pe ul lentig e Pouldergad, ur bigoudenner pe un dran Doue e Kemper. ●(1955) STBJ 119. drandoueed ha bigoudenned, glaziged ha bourledenn, kaperien ha kapenned. ●(1977) VWMZ 29. (Ar Yeuc'h) Ha gant an drandourien vie pemp boulouzenn, an drandour le mari des Bigoudenn, vie laret drandour dezho.

  • Drandour
    Drandour

    voir Drandoue

  • drant
    drant

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqc.) Beau, élégant.

    (1868) FHB 193/294b. e veler ouspenn tiez drant. ●(18--) SAQ I 309. toniou drant. ●(1883) MIL 176. Tour Landi a zo eus ar re goanta hag a zigass da zonch eus ar C'hreisker dre he zao drant ha mistr.

    (1903) MBJJ x. skrivet gant ho pluen drant ha skanv.

    (2) (en plt d'un animé) Gai.

    (1732) GReg 445b. Gai, gaïe, qui est joyeux, éveillé, tr. «drant

    (1866) BOM 48. Ar peskik drant. ●(1878) EKG II 192. drant oa var he dreid, sounn enn he za. ●(18--) SAQ I 111. skanv ho c'houstians, drant ha (lire : ho) c'haloun.

    (1904) SKRS I 19. drant he lagad. ●(1921) PGAZ 13. drant ha skanv he bale. ●(1925) FHAB Mae 186. eun drugar oa klevet moueziou drant ha nerzus ar gwazed.

    II. Adv. Gaiement.

    (1847) FVR 290. Eno e tremenjont drant braz ann deiz hag ann noz. ●(1869) LZBt Gouere 235. Drantoc'h na zonjont biskoaz [ar c'hleier].

    (1907) FHAB Even 121. Hirio, pa zonez drant, kloc'h, petra 'lavarez ? ●(1911) BUAZperrot 42. da vale drantoc'h var an hent mat. ●356. an dud fall o tilezel o buez direiz hag ar re vat o kerzet drantoc'h var an hent eün. ●(1912) MMKE 95. 'N o zour dantelezet e vrall drant ar c'hleier. ●163. me a labourfe drant.

    III.

    (1) Bezañ drant evel ul labous : voir labous.

    (2) Bezañ drant evel ur sut binioù : voir binioù.

    (3) Bezañ drant evel ur blantenn zerv : voir derv.

    (4) Bezañ ken drant hag ur c’hrennard diflipet diouzh ar skol : voir krennard.

  • drantaat
    drantaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir gai.

    (1931) VALL 327a. devenir gai, tr. «drantaat.» ●(1962) EGRH I 72. drantaat v., tr. « devenir plus gai, plus enjoué. »

    (2) V. tr. d. Rendre gai.

    (1931) VALL 327a. rendre gai, tr. «drantaat.» ●(1962) EGRH I 72. drantaat v., tr. rendre plus gai, plus enjoué. »

  • dranted
    dranted

    f. Joie.

    (1914) DFBP 119a. enjouement, tr. «Dranted

  • drantiz
    drantiz

    f. Joie.

    (1912) MMKE 141. Kaerder, koantiri ha drantiz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...