Devri

Recherche 'druilh...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de druilh-1 (1) à druilhet-2 (10) :
  • druilh .1
    druilh .1

    m. (pathologie végétale ; en plt du blé) Ergot.

    ●(1917) KZVr 201 - 07/01/17. druilh, tr. «l'ergot.» ●(1927) GERI.Ern 123. druilh m., tr. «ergot.»

  • druilh .2
    druilh .2

    m. & adv.

    I. M. cf. duilh

    (1) Quantité.

    ●(1927) GERI.Ern 123. druilh m., tr. «Quantité.» ●(1931) VALL 607b. grande quantité, tr. «druilh m.»

    (2) E-kreiz an druilh hag an drailh : en pleine échauffourée.

    ●(1920) AMJV 117. digouezout e kear e kreiz an druill hag an draill, en dervez ma oue lazet an jeneral.

    II. Loc. adv.

    A. Diouzh an druilh.

    (1) En quantité, tant que tant, en pagaille.

    ●(1870) FHB 288/213b. dreist oll e tibune chapeledou dioc'h an druil. ●(1872) GAM 52. Komzou brao diouc'h an druill. ●(1894) BUZmornik 223. ann dud a varve dioc'h an druill.

    ●(1905) KANngalon Genver 293. kazetennou diouz an druill. ●(1907) KANngalon Even 419. pec'herien dioc'h an druill. ●(1915) MMED 76. hag a lazas ar Prusianed dioc'h an druill. ●(1925) BUAZmadeg 528. ar re glanv a varve dioc'h an druill. ●741. an dud a varve dioc'h an druill. ●(1931) VALL 607b. en quantité, tr. «diouz (ou dioc'h) an druilh.» ●(1936) LVPR 76. miraklou eus an druilh. ●(1955) STBJ 33. eviti da gaout danvez diouz an druilh.

    (2) =

    ●(1847) BDJ 52-53. Paotred diramail ha paotred diskorpul, / Krogherïen drus ha paotred dioc'h an drul, tr. (GMB 198) «des gaillards solides, sans peur (rime ul).»

    B. D'an druilh.

    (1) À toute volée.

    ●(1687) MArtin 5. Sonnet voé d'an druil ar Clechy.

    (2) Mont d'an druilh : aller très vite.

    ●(1879) ERNsup 168. ar c'harr-ze 'ha d'ann druill, d'ann dreill, cette voiture va au grand galop, Lanr[odec]. ●(1895) GMB 198. On dit en Pet[it] Trég[uier] et en Goello (à Trévérec et à Tréméven) moñd d'an druill, aller au triple galop.

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. mont d'an druilh, tr. «aller très vite.» ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. mont d'an druilh, tr. «aller très vite.»

    C.

    (1) A-zruilh : en quantité, à profusion.

    ●(1874) FHB 476/41a. ar scridou fall a skigner a zruil etouez an dud. ●(1879) BMN 28. Ar beorien a goueze a zruill var ruiou kear Ajen. ●103. an dizursiou a zeu a zruil da heul ar prejou-ze. ●213. mignoned a vanden, a zruill.

    ●(1912) MMPM 7. Reï frouez a zruill.

    (2) A-zruilhoù : en quantité, à profusion.

    ●(1931) VALL 607b. en quantité, tr. «a-zruilhou.»

  • druilh-drast
    druilh-drast

    adv.

    (1) Rapidement.

    ●(1557) B I 477. Me cret diouz an pip pan diplacc / Ez en (lire : eu) a certen maru yen sclacc / Gant an druill dracc ma-z-eu caczet, tr. «Je crois que quand on la tirera du tonneau, on la trouvera certainement glacée par la mort, tant elle a été heurtée et cahotée dans cette course.»

    ●(1803) MQG 14. Hoguen, te, Baillic luch, a renco deomp sermon / Drouill-drast he meuleudi, n'eus cas e pez fêçon. ●tr. (GMB 198) (débiter) à la hâte (un discours).»

    (2) Mont druilh-drast : aller très vite.

    ●(1895) GMB 198. On dit (...) aller au triple galop ; à Pédernec, moñd druill-dras.

  • druilhad
    druilhad

    m. & adv. –où

    I. M. cf. duilhad

    (1) Grande quantité.

    ●(1732) GReg 709a. Un peloton de monde, tr. «un druylhad tud.»

    ●(1870) FHB 290/225b. druilladou chapeledou. ●(1876) TDE.BF 643b. Ce mot s'emploie aussi en parlant d'une réunion d'être animés : Eunn druillad soudarded, un groupe de soldats.» ●(1884) BUR I 60-61. ann druillado gwaziet varis. ●(1896) GMB 728. pet[it] tréc[orois] eun drulhad dilhad un paquets de hardes, eun drulhad tud une bande de gens.

    ●(1925) BILZ 150. Ha gant eun druilhad bugale a-zistribilh eus da zavanjer ! ●(1931) VALL 21b. Amas, tr. «druilhad m.» ●607b. grande quantité, tr. «druilhad m.»

    (2) Trousseau (de clefs).

    ●(1869) KTB.ms 14 p 287. un druillad alc'houeo a divill euz he c'houriz. ●(1896) GMB 728. pet[it] tréc[orois] eun drulhad alc'houeo un trousseau de clés.

    (3) Botte (de légumes).

    ●(1857) CBF 13. Roit d'in tri zruillad, tr. «Donnez-m'en trois bottes.» ●(1876) TDE.BF 643b. Truillad, s. f., tr. «Botte de légumes, comme raves, carottes, etc.»

    ●(1962) EGRH I 73. druilhad m. -où, tr. « paquet (d’oignons), grappe. »

    II. Adv.

    (1) A-zruilhadoù : en quantité.

    ●(1884) BUR I 60. Deuz ann oll gwaziet c'houezet a oa a zruillado evel a zistribill c'hed he ziou-har.

    (2) En un druilhad : en un bloc, pêle-mêle.

    ●(1876) TDE.BF 643b. Enn eunn druillad, tr. «en un bloc, pêle-mêle.»

  • druilhañ
    druilhañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Faire tomber.

    ●(18--) KTB.ms 14 p 8. Heman a diskare hag a druille holl, taol-ha-taol. ●(1949) KROB 12/12. o truilha ar paotr Cheun.

    (2) Bredouiller.

    ●(1867) FHB 121/132b. pa n'helle mui nemet druilla chapeledou. ●(1868) KMM 49. en em lacaat, dre galz a boan, da zruilla un Ave Maria bennac. ●(1870) FHB 304/340a. ato o truilla salmou.

    (3) Brouiller.

    ●(1872) ROU 76b. Brouiller, tr. «Druilla.»

    (4) (?) Esquisser (?).

    ●(1913) FHAB C'hwevrer 40. Jakob a skrabas e benn hag a zrulhas eun tam sin ar groaz.

    (5) Découper.

    ●(1659) SCger 145b. druilla, tr. «decouper.»

    (6) Attacher en paquets.

    ●(1962) EGRH I 73. druilhañ v., tr. « attacher en paquets. »

    II. V. intr. (agriculture) = (?) S'embrouiller, s'emmêler (?).

    ●(1907) BOBL 05 janvier 119/2e. An hada dre rengennou a lez an ear da vond etouez an had, ar plouz a zeu krenvoc'h ha dre-ze na druill ket.

    III. V. pron. réfl. En em zruilhañ : s'embrouiller.

    ●(1925) FHAB Genver 18. Eun hevelep goulenn a oa nevez evidoc'h, ha n'oun ket souezet ho pefe en em zruilhet ganti.

  • druilhata
    druilhata

    v. tr. d. Manier par grosses quantités.

    ●(1962) EGRH I 73. druilhata v., tr. « manier par grosses quantités. »

  • druilhebad
    druilhebad

    m. Gueux.

    ●(17--) FG II 22. evit va breür caër eur paöur quëas druillebad eo. ●71. mén en hem garg da digaçz aman ann druillebat. ●93. Assa... druillebat commancz a helles d’ha binigen. ●148. ques druillebat.

  • druilhennek
    druilhennek

    adj. En piteux état.

    ●(1884) LZBt Meurzh 44. Ne gaviz nemet eur c'hoz hini [goetur], diroget ha druillennek ar goulou.

  • druilhet .1
    druilhet .1

    adj. (en plt du blé) Ergoté.

    ●(1917) KZVr 201 - 07/01/17. Druilhet, tr. «blé ergotté.»

  • druilhet .2
    druilhet .2

    adj.

    (1) Pilé.

    ●(1904) FHAB Genver/C'hwevrer 211. druillet kreiz ar c'haillar.

    (2) (en plt de qqn) Embrouillé.

    ●(1905) IVLD 81. Hag ar medisin, druillet gant kement a draou dishenvel euz ar pez en doa guelet beteg neuze, a lavaras : «Dont a rin c'hoaz.» ●(1925) BUAZmadeg 598. setu ma oue druillet eun nebeut spered ar zant.

    (3) Crépu.

    ●(1912) FHAB Even 186. an den gwenn (...) a frote ar penn druilhet ze en eur zellet ous ar morian bihan.

    (4) (Poils) embrouillés.

    ●(1913) FHAB C'hwevrer 37. e vleo hag e reun a ioa e liou ar boultren, ha druilhet evel ar stoup.

    (5) (Blé) ergoté.

    ●(1927) GERI.Ern 123. druilhet, tr. «(blé) ergoté.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...