Recherche 'ebat...' : 7 mots trouvés

• ebat .1
  ebat .1

  adj.

  (1) Facile.

  ●(1909) KTLR 201. Lavaret mervel a zo ebad / Ha pa vez red, eur guall grogad. ●(1962) EGRH I 73. ebat a, tr. « facile, léger. »

  (2) Agréable.

  ●(1710) IN I 54. songit peguen ebat vez neuse guelet an Eê.

  ►iron.

  ●(1860) BAL 195. ebad eo ho clevet o lavaret eo caer mervel iaouank.

  (3) Bezañ ebat da ub. : avoir la vie facile, belle.

  ●(1859) MMN 140. ar re binvidic a zo ebat dezo.

  (4) Bezañ ebat da ub. : s'amuser à (+ v.).

  ●(1857) CBF 41. Te zo ebad d'id ober goap, tr. «Tu t'amuses à me railler.»

  (5) Bezañ ebatoc'h da ub. : préférer (+ v.).

  ●(1857) CBF 42. Ebatoc'h eo d'id-te dastum arc'hant, tr. «Tu te plais davantage, toi, à ramasser de l'argent.»

  (6) Bezañ ebat e zoare : avoir la vie facile, belle.

  ●(1894) BUZmornik 252. pegen ebat oa he doare guech all er gear.

  ●(1904) KANngalon Du 260. Ebat eo brema doare an haillonned. ●(1909) BOBL 24 avril 226/1a. er c'heriou, el lec'h ma kav d'ezo e c'honeint muioc'h a arc'hant, hag e vezo ebatoc'h o doare. ●(1928) FHAB Mezheven 225. Ma karfes mont da archer, da zouanier, war an hent-houarn, e vefe ebatoc'h va doare neuze. ●(1935) VKST Du 388. Asantet ec'h eus ganen n'eo ket gwall ebat doare ar mitizien war ar maez.

  (7) Bezañ ebat gant ub. ober udb. : avoir du plaisir à faire qqc.

  ●(1882) BAR 43. ebat eo gantho mont du-ma du-hont da glevet ha da velet ar pez a dremen er bed.

  (8) Ned eo ket ebat : il ne fait pas bon.

  ●(1857) CBF 50. Ne d-eo ket ebat sevel e-kreiz ar c'housk, tr. «Il n'est pas agréable de se lever au milieu de la nuit.» ●(1869) FHB 235/204a. ne ket ebad chom er sa diou teir heur dioc'h-tu. ●(1870) MBR 2. ien eo ann amzer hirio na n'eo ket ebad beza er meaz. ●(1876) TDE.BF 432a. ne d-eo ket ebad beza er-meaz ker ien ha ma'z eo anezhi.

  (9) Ebat e ve din : j'aimerai.

  ●(1906) KPSA 176. Aotrou Persoun, eme an den-ze leun a feiz, ebad e ve d'in ober va deskadurez en ho kichen.

• ebat .2
  ebat .2

  m. –où

  I.

  (1) Plaisir.

  ●(1499) Ca 73a. Ebat. g. ebatement.

  ●(1860) BAL 173. ac e rede atao varlerc'h an ebatou pa gave tro. ●(1880) SAB 116. re a joa ac a ebat.

  ●(1915) HBPR 70. Mezaon n'oa ket he vuez eun ebat.

  (2) Gant ebat : avec plaisir.

  ●(1901) KANNgwital 1/2. an tiad tud a bez (…) a lenno anez'han gant ebad.

  (3) Divertissement, jeu.

  ●(1659) SCger 37b. deduit, tr. «ebat.» ●46b. ebat, tr. «ebat.» ●68a. ieu, tr. «ebat.» ●89b. passe temps, tr. «ebat.» ●146a. ebat, tr. «ieu.»

  ●(1792) CAg 136. Crol, imbad, ha filage. ●139. Consortet à imbade.

  ●(1838) CGK 22. O tiredec d'an ebatou. ●(1856) GRD 160. ridêc d'en imbadeu noz. ●(1860) BAL 174. Pa rancas choum outi e-unan, pell diouz an trouz ac an ebad. ●(1864) SMM 54. peleac'h e varfot-hu ? (...) Marteze en ho kuele, e creis an nos ; divar greis ho cousc ; marteze e creis ebatou ar bed. ●(1869) FHB 220/80b. ho ebatou hag ho joloriou. ●(1880) SAB 112. dispega va c'halon diouz madou ac ebatou ar bed-ma. ●(1889) SFA 10. o c'haloupat an ebatou...

  ●(1908) PIGO II 36. mam na blij ket d'ei am gwelet en ebatou. ●(1931) FHAB Mezheven 202. An eil gwalenn eo ar zul, dervez santel an Aotrou Doue, deuet da veza dervez al labour, dervez an ebatou, dervez an diaoul.

  II. [en locution]

  A.

  (1) Bezañ ebat ennañ : être joyeux.

  ●(1908) FHAB Du 336. An diaoul, evit doare, a yoa ebat ennan.

  (2) Kavout ebat : trouver agréable.

  ●(1909) NOAR 118. abalamour da gement-se holl e kavent ebat kemeret o amzer.

  (3) Kemer (e) ebat : s'amuser.

  ●(1849) LLB 1655. de gemer ou imbad. ●(1894) BUZmornik 10. kemeret he ebat hag he flijadur er festou hag enn dansou.

  ●(1902) KANNgwital 1/8. Jezuz a gemeraz eun tachadik ebat o sellet outho. ●(1906) KANngalon Here 228. hag ar vugale laozket er meaz euz ar skol a gemere ho ebat var leur-gear ar bourk.

  (4) Kemer e ebat o : s'amuser à.

  ●(1889) ISV 346. an Aotrou Doue en deus kemeret he ebat eno o lacat da zevel var ar goueled digompez-ze guez mean begou dezho kel lem ha notennou.

  (5) Ober e ebat : s'amuser.

  ●(17--) BMa lxvi. E choulennont carto a dinso evit ober ô ebat, tr. «Ils demandent des cartes et des dés pour faire la fête.»

  ●(1913) KOME 22. Koad-Bihan-ze zo kalz a gonifled e-barz hag awechou e teuont d'al lanneg d'ober o zam ebad ivez.

  (6) Bezañ ebat ub. : être le sujet de moquerie des autres.

  ●(1847) FVR 8. Pa arruaz ar paour keaz breiziad-man eno, e oe da genta bourd hag ebad ar skolaerien all.

  B. Un ebat.

  (1) Un ebat eo : il est agréable (de).

  ●(1860) BAL 5-6. evelato eo un ebad beza o veva ganti abalamour d'e spered eaz, bepred laouen ac ingal.

  (2) Un ebat-Doue eo : c'est une chose très agréable de.

  ●(1732) GReg 466a. Un ebat Douë eo guëllet penaus he c'houarn an tyéguez.

  (3) N'eo ket un ebat : ce n'est pas agréable de, ce n'est pas une partie de plaisir.

  ●(1924) FHAB Eost 315. N'eo ket eun ebat beza hed an deiz o krabanata pri a vez yen sklas er goanv.

  (4) N'eo nemet un ebat =

  ●(1882) BAR 2. Couscoude petra eo an oll draou crouet, daoust d'an urz caer a velomp enho, e scoaz mysteriou hor zilvidigez ? Ne d'int coulz lavaret, nemet eun nebat e scoaz ar pez en deuz great.

• ebatal / ebatañ
  ebatal / ebatañ

  v.

  I. V. intr.

  (1) S'amuser.

  ●(1499) Ca 73b. Ebataff. g. esbatre.

  ●(1659) SCger 146a. ebata, tr. «iouer.» ●(1732) GReg 74b. Badiner, faire le badin, tr. «Ebata. pr. ebatet.»

  ●(1836) FLF 2. En dra ebatent en dail-ze. ●(1864) SMM 76. Mar digoez ar maro etouez ar jolori, e creis eur vanden dud oc'h ebatal. ●(1867) FHB 112/ 57a. gouls lavaret divar greiz ebatal. ●(1869) FHB 232/183b. Eun nosvez ma o devoa ebatet muioc'h evit biscoas.

  (2) S'ébattre.

  ●(1933) OALD 45/207. er feunteun ec'h ebate ar gwesklered, ar benndologed hag ar gwrac'hed-du.

  II. V. pron. réfl. En em ebatal =

  ●(1850) JAC 137. Va zad a voa bevet seiz vloas ha seiz-uguent, / Ha c'hoas n'em ebate nebon gant e guerent.

• ebatañ
  ebatañ

  voir ebatal

• ebater
  ebater

  m. –ion Personne qui s'amuse.

  ●(1944) ARVR 168/d. betek ma oa skuizhet an ebaterien. ●(1973) SKVT II 133. Chomet e oa an ebaterien koatet.

• ebaterez
  ebaterez

  f. –ed Femme qui aime s'amuser.

  ●(1732) GReg 74b. Badine, peu serieuse, folâtre ; ridicule, tr. «Ebaterès. p. ebateresed.»

• ebatus
  ebatus

  adj.

  (1) Joyeux, enclin à prendre plaisir.

  ●(1530) J 228. Deuet guenempny, matrou Pylat, / Huy so a poellat ebatus / Da guelet lem Nichodemus, tr. «Venez avec nous, mon seigneur Pilate ; vous serez bien aise, j’imagine, de voir Nicodème.» ●(1650) Nlou 147. Han Pastoret haetus, / Ebatus, Ioaius ten, tr. «Et les bergers heureux / folâtres, follement joyeux.»

  (2) Enclin à s'amuser.

  ●(1926) FHAB Mae 193. Dimezi a zo trubuilhus / Eur plac'h yaouank 'zo ebatus.