Devri

Recherche 'empenn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de empenn (1) à empennus (7) :
  • empenn
    empenn

    m. –où

    I. (anatomie) Cerveau.

    ●(1659) SCger 21a. cerueau, tr. «empen.» ●(1732) GReg 145b. Cerveau, tr. «Empenn.» ●(1752) PEll 273. Empenn, Cerveau, cervelle.

    ●(1889) ISV 178. Mes pa douchas troad ar forc’h oc’h an douar, he fenn a ieas a gass var ar biziet, hag ar bez a ieas en he ginou hag a dreuzas he empen bete mont er meas dre ar c’hil.

    ●(1900) KEBR 16. An empenn, tr. « Le cerveau ». ●(1920) LZBt Meurzh 16. eman en o c’hreden e tennomp o helpenn hag o daoulagad d’ar vugale.

    II.

    (1) fig. Esprit.

    ●(1450) Dag 55-57. Huy a guelo, quent an gourfenn (ms : goursenn), / Hœretiquet a drouc empenn, / Na sellont pep quis dispenn. tr. « Vous verrez avant l’issue, / Des hérétiques au cerveau mauvais, / Qui ne se préoccupent que des manières de détruire »

    (2) Empenn kefeleg : tête de linotte.

    ●(1927) GERI.Ern 132. empenn kefeleg, tr. «cerveau, cervelle de bécasse (tête de linotte).»

    (3) Ribotat e empenn : se mettre les idées en place.

    ●(1949) ENRO 92-93. A-vec’h ma heje e benn, gwech-d’ar-wech, evit ribotat un tammig e empenn, moarvat, da veskañ endro e venozioù direnket gant kement a atersoù diskiant.

  • empennadet
    empennadet

    adj. Entêté.

    ●(1942) VALLsup 65a. Entêté, tr. «empennadet.»

  • empennañ / empenniñ
    empennañ / empenniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Imaginer, inventer.

    ●(1872) ROU 88a. Imaginer, inventer. Ha petra en d-euz empenned, ampresta arc'hant da gaout eur vaouez, tr. «quelle imagination ! d'emprunter de l'argent pour trouver femme !» ●Ac a draou a empenn an dud, tr. «Que de choses les hommes imaginent !»

    (2) Mettre en tête.

    ●(1659) SCger 51b. entêter, tr. «empenni.» ●(1752) PEll 273. Empenni, entêter, donner ou mettre dans la tête.

    (3) Porter au cerveau de.

    ●(1876) TDE.BF 186a. Empenni, v. a. tr. «Porter au cerveau, parlant des vapeurs, des spiritueux.»

    ●(1927) GERI.Ern 132. empenni v. a., tr. «porter au cerveau de.»

    II. V. intr.

    (1) Entêter.

    ●(1732) GReg 351b. Le charbon entête, tr. «Ar glau a zeu da empenni, ou, da sqei èr penn.»

    (2) Penser différemment.

    ●(1752) PEll 273. Empenni, avoir des opinions, des entêtemens contraires des autres.

    III. V. pron. réfl. En em empennañ : s'entêter.

    ●(1857) HTB 6. ezoc'h en em galedet hag en em empennet da garet an douar hep ken.

  • empennel
    empennel

    adj. Cérébral.

    ●(1931) VALL 105b. Cérébral, tr. «empennel.»

  • empennet
    empennet

    adj. Bien pensé, bien imaginé.

    ●(1970) BRUD 35-36/145. Eur pez empennet-tre e doare an amzer-vremañ ’ni eo.

  • empenniñ
    empenniñ

    voir empennañ

  • empennus
    empennus

    adj. Qui trouble le cerveau.

    ●(1876) TDE.BF 186a. Empennuz, adj. tr. «Qui porte au cerveau.»

    ●(1927) GERI.Ern 132. empennus, tr. «qui trouble le cerveau.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...