Devri

Recherche 'empenn...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de empenn (1) à empennus (7) :
  • empenn
    empenn

    m. –où

    I. (anatomie) Cerveau.

    (1659) SCger 21a. cerueau, tr. «empen.» ●(1732) GReg 145b. Cerveau, tr. «Empenn.» ●(1752) PEll 273. Empenn, Cerveau, cervelle.

    (1889) ISV 178. Mes pa douchas troad ar forc’h oc’h an douar, he fenn a ieas a gass var ar biziet, hag ar bez a ieas en he ginou hag a dreuzas he empen bete mont er meas dre ar c’hil.

    (1900) KEBR 16. An empenn, tr. « Le cerveau ». ●(1920) LZBt Meurzh 16. eman en o c’hreden e tennomp o helpenn hag o daoulagad d’ar vugale.

    II.

    (1) fig. Esprit.

    (1450) Dag 55-57. Huy a guelo, quent an gourfenn (ms : goursenn), / Hœretiquet a drouc empenn, / Na sellont pep quis dispenn. tr. « Vous verrez avant l’issue, / Des hérétiques au cerveau mauvais, / Qui ne se préoccupent que des manières de détruire »

    (2) Empenn kefeleg : tête de linotte.

    (1927) GERI.Ern 132. empenn kefeleg, tr. «cerveau, cervelle de bécasse (tête de linotte).»

    (3) Ribotat e empenn : se mettre les idées en place.

    (1949) ENRO 92-93. A-vec’h ma heje e benn, gwech-d’ar-wech, evit ribotat un tammig e empenn, moarvat, da veskañ endro e venozioù direnket gant kement a atersoù diskiant.

  • empennadet
    empennadet

    adj. Entêté.

    (1942) VALLsup 65a. Entêté, tr. «empennadet

  • empennañ / empenniñ
    empennañ / empenniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Imaginer, inventer.

    (1872) ROU 88a. Imaginer, inventer. Ha petra en d-euz empenned, ampresta arc'hant da gaout eur vaouez, tr. «quelle imagination ! d'emprunter de l'argent pour trouver femme !» ●Ac a draou a empenn an dud, tr. «Que de choses les hommes imaginent !»

    (2) Mettre en tête.

    (1659) SCger 51b. entêter, tr. «empenni.» ●(1752) PEll 273. Empenni, entêter, donner ou mettre dans la tête.

    (3) Porter au cerveau de.

    (1876) TDE.BF 186a. Empenni, v. a. tr. «Porter au cerveau, parlant des vapeurs, des spiritueux.»

    (1927) GERI.Ern 132. empenni v. a., tr. «porter au cerveau de.»

    II. V. intr.

    (1) Entêter.

    (1732) GReg 351b. Le charbon entête, tr. «Ar glau a zeu da empenni, ou, da sqei èr penn.»

    (2) Penser différemment.

    (1752) PEll 273. Empenni, avoir des opinions, des entêtemens contraires des autres.

    III. V. pron. réfl. En em empennañ : s'entêter.

    (1857) HTB 6. ezoc'h en em galedet hag en em empennet da garet an douar hep ken.

  • empennel
    empennel

    adj. Cérébral.

    (1931) VALL 105b. Cérébral, tr. «empennel

  • empennet
    empennet

    adj. Bien pensé, bien imaginé.

    (1970) BRUD 35-36/145. Eur pez empennet-tre e doare an amzer-vremañ ’ni eo.

  • empenniñ
    empenniñ

    voir empennañ

  • empennus
    empennus

    adj. Qui trouble le cerveau.

    (1876) TDE.BF 186a. Empennuz, adj. tr. «Qui porte au cerveau.»

    (1927) GERI.Ern 132. empennus, tr. «qui trouble le cerveau.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...