Recherche '"enebiñ"...' : 1 mots trouvés

• enebiñ
  enebiñ

  v.

  I. V. tr. d.

  A. Enebiñ udb. : s'opposer à qqc.

  ●(1920) LZBt Meurzh 13. Tud Nienpehsien a enebas da vat ar prenan-man.

  B. Enebiñ ub.

  (1) S'opposer à, lutter contre qqn.

  ●(1857) HTB 66-67. evit enebi an diaoul, en em diwallomp ervad diouz an daou bec'het-ze.

  ●(1924) LZBt Mezheven 10. Evit enebi heman ha diskar e c'halloud.

  (2) = (?) Contrecarrer les projets de qqn. (?).

  ●(1920) LZBt Meurzh 16. Eun dra all a enebas anon c'hoaz.

  II. V. tr. i.

  (1) Enebiñ ouzh ub. : s'opposer à qqn.

  ●(1856) VNA 174. je ne les ai jamais contrariés, tr. «biscoah ne mès inembet doh-t-hai. ●(1877) EKG I 237. ep esa enebi ouc'h ar re a gase an traou enn dro er vro. ●(1878) EKG II 81. ne garient ket enebi ouc'h ar re en em zavet out-ho. ●(1883) MIL 27. enebi ous an dud fall.

  (2) Enebiñ ouzh udb. : lutter contre, résister à qqc.

  ●(1907) PERS 73. Enebi a rea deuz ar c'hoant kousket.

  III. V. intr.

  (1) Résister, lutter.

  ●(1878) EKG II 67. da rein dourn d'ezho e ken kaz ma teufent da enebi.

  ●(1915) KANNlandunvez 43/325. Guelet a ran n’euz ket da enebi. ●(1945) GPRV 5. ma ne enebomp ket, ez ay en traon dizale ar c'hiz eus ar grasou.

  (2) S'opposer.

  ●(1877) BSA 273. petra benac mac'h enebe an aotrou Guillouzo guella ma c'helle.