Recherche 'engehentadur...' : 2 mots trouvés
Page 1 : de engehentadur (1) à engehentadurezh (2) :- engehentadurengehentadur
m.
(1) Accouplement, coït.
●(c.1500) Cb 76b. [enguehentaff] Jtem hic coitus / tus / tui. g. ensemblement dhomme et de femme. bri. enguehentadur.
●(1732) GReg 178b. Coit, en lat[in] Coïtus, tr. «eñgueheñtadur.»
(2) Engendrement.
●(1732) GReg 454b. Generation, l'action d'engendrer, tr. «Eñgueheñtadur.»
(3) Progéniture.
●(c.1500) Cb 77a. [enguehentaff] Jtem hec genitura / e g. engendreure. b. enguehentadur.
- engehentadurezhengehentadurezh
f. Conception.
●(1732) GReg 190a. Conception, au sein de la mere, tr. «Eñguehentadurez.»