Devri

Recherche 'enta...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de enta (1) à entaper (13) :
  • enta
    enta

    voir eta .1

  • entach
    entach

    m. –où Tache.

    (1732) GReg 901a. Tache, marque, souillure, tr. «èñtaich. p. èñtaichou. ●(1732) GReg 901a. Sans tache, tr. «dièñtaich. hep èñtaich

  • entachañ
    entachañ

    v. tr. d. Tacher.

    (1732) GReg 901a. Tacher, souiller, tr. «èñtaicha. pr. èñtaichet

  • entan
    entan

    m. Incendie.

    (1732) GReg 331b. Embrasement, incendie, tr. «eñtan.» ●522a. Incendie, tr. «eñtan. an eñtan

    (1927) GERI.Ern 133. entan m., tr. «incendie.»

  • entanadur
    entanadur

    m.

    (1) Action de mettre le feu à qqc.

    (1732) GReg 123b. L'action de brûler, tr. «eñtanadur

    (2) Incendie.

    (1732) GReg 522a. Incendie, tr. «eñtanadur. an eñtanadur

  • entanañ / entaniñ
    entanañ / entaniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Allumer, enflammer.

    (1772) KI 453. oc'h entani he Biben, tr. «en allumant sa pipe.»

    (1904) LZBg Mae 136. intañnein ur hornad. ●(1906) HIVL 32. er pilet e oé get hi étré hé dehorn e oé bet lahet er goleu anehou get eh aùél ; kentéh hi e asten hé dorn eit er rein d'intañnein d'en hani e oé tostan dehi. ●(1913) AVIE 79. Pe intañner ur holeuen.

    (2) Mettre le feu à, incendier.

    (1732) GReg 123b. Brûler quelque maison, y mettre le feu, tr. «Eñtana ur re-bennac.» ●331b. Embraser, mettre en feu, allumer, brûler, tr. «Entana. pr. entanet

    (1910) ISBR 158. intañnein doareu Brest. ●(1927) GERI.Ern 133. entana, tr. «incendier.»

    ►absol.

    (1732) GReg 123b. Brûler, saccager, mettre à feu et à sang, tr. «Eñtana, ha laza.»

    (1937) TBBN 57. laereh hag intañnein.

    B. sens fig.

    (1) S'échauffer (le gosier) en buvant de l'alcool.

    (1868) FHB 196/319b. ar gozaked a ieaz en ti da zidana pe da entana ho gouzougou.

    (2) Emplir de ferveur.

    (1862) JKS 363. entana va c'haloun gant pedennou.

    (1925) FHAB Mae 188. entana ho kalon ouzh traou ho Pro. ●(1927) GERI.Ern 133. entana, tr. «rendre ardent, animer.» ●(1931) VALL 26b. Animer ; exciter (le courage, etc.), tr. «entana

    II. V. intr.

    (1) (en plt de la peau) S'irriter, s'échauffer.

    (1905) IVLD 200. Ha seuliou he zreid, tenereat er guele epad pemp bloaz ha tregont, seuliou he zreid ne entanont ket !

    (2) Prendre feu, s'enflammer.

    (1869) FHB 226/129b. Ma ne deo ket maro tre ar feiz en ho c'halon (...) e teufe ep mar da zihuna, da entani e creiz eun hevelep grouez.

    ►sens fig. S'enthousiasmer.

    (1911) KEME 34. A-raok, paotred vat Breiz-Izel ! entana ra va c'halon.

  • entaner
    entaner

    m. –ion Incendiaire.

    (1732) GReg 123b. Bruleur, incendiaire public, tr. «Eñtaner. p. eñtanéryen.» ●522a. Incendiaire, tr. «eñtaner. p. eñtanéryen

    (1927) GERI.Ern 133. entaner m, tr. «incendiaire.» ●(1931) VALL 381a. Incendiaire, tr. «entaner pl. ien

  • entanerezh
    entanerezh

    m. Action d'incendier.

    (1910) ISBR 95. a bep sord torfeteu mes drest pep tra a laeronsieu, intañnereh ar er Vro-Gal. ●110. lahereh, intañnereh, dismant é peb mod.

  • entanet
    entanet

    adj.

    (1) Victime d'un incendie.

    (1866) FHB 71/151a. An ti entanet a voa da eul labourer pinvidic.

    (2) Enflammé, igné.

    (1870) FHB 266/36a. birou entanet.

    (1905) IVLD 294. ar c'houlaouen entanet. ●(1906) KANngalon Eost 178. anezho [pemp toul ledan e traon ar menez Vezuv] he tirede pemb ster lec'hit intanet. ●(1909) KTLR 178. eur zac'had glaou entânet. ●(1911) BUAZperrot 402. ar voden entanet. ●(1932) GUTO 7. skodeu gleu éntañnet.

    (3) (Regards yeux) Étincelant de colère.

    (1877) EKG I 256. skerj ho fenn, entanet ho daoulagad. ●(1878) EKG II 72-73. skelf ho fenn, entanet ho daoulagad.

    (1902) PIGO I 179. e zaoulagad entanet a verve en e benn.

    (4) sens fig. =

    (1864) SMM 194. entanet gant ar garantez an tenera.

    (5) (Paroles, discours) Ardent, fougueux, passionné.

    (1903) MBJJ 27. Intanet eo e gomzo. ●(1907) KANngalon Genver 307. Gant komzou intanet e tiskleriaz he venoz. ●(1948) KROB 8/5. e vouez, tro-ha-tro nerzus ha tener, entanet hag entanus. ●(1950) KBSA 7. pennadou flemmus hag entanet. ●(1976) LLMM 175/120. dre brezegennoù entanet.

  • entaniñ
    entaniñ

    voir entanañ

  • entanus
    entanus

    adj.

    (1) Inflammable.

    (1744) L'Arm 452a. Inflammable, tr. «Intannuss

    (2) Incendiaire.

    (1927) GERI.Ern 133. entanus adj., tr. «incendiaire.» ●(1931) VALL 381a. Incendiaire, adj. (après un nom de chose), entanus

    (3) sens fig. Qui enflamme, qui provoque l'enthousiasme.

    (1910) MBJL 114. displegan treo ken dereat, gant eur vouez ha jestro ken intanus. ●(1948) KROB 8/5. e vouez, tro-ha-tro nerzus ha tener, entanet hag entanus.

  • entap
    entap

    s. –où Étape.

    (1732) GReg 372a. Étape, tr. «Eñtap. eñtapou

  • entaper
    entaper

    m. –ion Étapier.

    (1732) GReg 372a. Étapier, celui qui fournit les etapes, tr. «Eñtaper. p. eñtapéryen

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...