Recherche 'eon...' : 15 mots trouvés
Page 1 : de eon (1) à eonus (15) :- eon
- eonañ / eoniñeonañ / eoniñ
v. intr.
(1) Écumer, produire de l'écume.
●(c.1500) Cb. [spoum] ga. écumer. b. eonaff.
●(1659) SCger 48a. ecumer, tr. «eonna.» ●147a. eona, tr. «écumer.» ●(1752) PEll 279. Eôna, écumer, faire ou devenir écume.
●(1903) MBJJ 12. terri ar goagenno, hag o lakat d'eoni.
(2) Écumer, baver.
●(1907) AVKA 150. ma n-em ruille eno en ur eôni.
- eonenneonenn
f.
(1) Écume de mer.
●(1633) Nom 15a. Spuma : escume : an cumen (lire : ecumen), eonen. ●250b. Halosachne, spuma arida maris, lanugo maris, sali spuma, salsa aspergo : escume de mer : an ëonen ves an mor.
●(1659) SCger 147a. eonenn, tr. «ecume.» ●(1744) L'Arm 123b. Ecume, tr. «Évoneenn : Ivoneenn.. neu. f.» ●(1752) PEll 279. Eon, Sing. Eonen, Ecume. (…) A Morlaix, on prononce Ewen, & Ewenenni.
●(1870) FHB 284/179a. ne velet nemet eur roudennad eonen eleac'h ma voa bet treuzet an tarziou gant kein al lestr. ●(1877) EKG I 227. al lestr (...) eun aridennad eonenn var he lerc'h.
●(1924) BILZbubr 43-44/1026. en mesk inoenn an tarziou-mor.
(2) Écume, bave qui mousse.
●(1732) GReg 321b. Écume, tr. «eonnenn. p. eonnénnou.»
●(1854) MMM 19. he c'hinou leun a yonen. ●(1874) FHB 477/56b. an eonen a deue euz he ginou. ●(1877) BSA 238. ar verc'hic (…) a zislounc (…) eun nebeut eonen liou ar goad. ●(1889) SFA 221. eun ionenn liou ar goad o tivera dioc'h bek he deod.
(3) Écume, sueur qui mousse.
●(1982) MABL I 143. (Lesneven) an eonenn o tont dac'h ar c'hezeg.
(4) Écume, scories.
●(1633) Nom 248b. Ætis (lire : Æris) squamma : l'escume d'airain : an ecumen pe an eonen ves an cuefr. ●249b. Scoria, retrimentum vel retramentum, stercus : l'escume & l'ordure du metal : an eonen pe an ecumen ves an metal. ●Auri scoria : escume d'or : eonen aoür. ●Helcima : escume d'argent : eonen archant. ●Plumbi scoria, recrementum, galli cacaturam vocant : escume de plomb : eonen ploum. ●250a. Argenti spuma, lythargyrium, lythargiros : escume d'argent : ecumen an archant, eonen an archant.
- eonennañeonennañ
voir eonenniñ
- eonennekeonennek
adj. Écumant.
●(1955) STBJ 80. eun dachennad ker bras a zour glas a ruilhe he gwagennou eonennek war-zu an aod.
- eonenneteonennet
adj. (en plt de la sueur) Transformé en écume.
●(1877) EKG I 16. eonennet ar c'houezen var ho c'hezek.
- eonenniñ / eonennañeonenniñ / eonennañ
v. intr.
(1) Écumer, produire de l'écume.
●(c.1718) CHal.ms ii. mousser, faire mousser la biere dans le verre, tr. «ober eonnenein, iuonennein er bier' er c'hüeren.» ●(1744) L'Arm 123b. Ecumer, rendre de l'cume, tr. «Évoneennein : Ivoneennein.» ●(1752) PEll 279. Je lis dans nos vieux livres Eonennaff, fait du singulier Eônen. (…) A Morlaix, on prononce Ewen, & Ewenenni.
●(1868) FHB 186/237b. ar mor (...) a lamm en eur ionenna. ●(1889) ISV 13. ar c'houagou o sevel evel meneziou beteg an oabl, oc'h eonenna.
●(1907) VBFV.fb 34a. écumer, bouillir, tr. «ivonennein.»
(2) Écumer, produire de la bave.
●(1854) MMM 50. ac a yonen gat an arrach.
●(1923) KNOL 74. daoulagad ar c'homiser a oa diskeulfet, e c'hinou a eonenne.
- eonennus
- eoniñeoniñ
voir eonañ
- eontreontr
m. –ed (famille)
I. Oncle.
●(1499) Ca 77b. Eontr. g. oncle. ●(1633) Nom 332b. Auunculus. Matris frater : mon oncle du costé de ma mere, frere de ma mere : ma eontr á quefren ma mam, breuzr ma mam.
●(1659) SCger 86a. oncle, tr. «eontr p. et.» ●147a. eontr, tr. «oncle.» ●(c.1718) CHal.ms iii. oncle, tr. «yondre, yondreh, yondré.» (voir GMB 580) ●(1752) PEll 279. Eontr, Oncle, frere du pere ou de la mere. Plur. Eontret. [Ven[etois] Jondr. Plur. Jondret. ●(17--) TE 23. qùittad é yondr.
●(1856) VNA 95. Demandez-lui des nouvelles de mon oncle, tr. «Goulennet guet-hi en doairé a me yondr.» ●(1894) BUZmornik 28. eur belek santel hag a ioa eontr d'ezhan.
●(1910) MAKE 32. Ma yontr Per. ●(1911) BUAZperrot 354. Eun eontr d'ezan. ●(1913) HIVR 12. é iondr, é ganderùed.
II. Bout he moereb a-raok he eontr er prehesion : voir moereb.
- eontr-doujoù
- eontr-kompezeontr-kompez
m. eontred-kompez (famille) Oncle direct, propre.
●(1732 GReg 674a. Oncle propre, frere du pere, ou de la mere, tr. «Eontr compès. p. eontred compès.»
●(1911) BZIZ 29. Alan Durand a oa iontr-kompez da Erwan Durand.
- eontr-kordenneontr-kordenn
m. eontred-kordenn fam. Gendarme.
●(1886) RECe vii 192. Me yont korden e wè en ti, komans t'en im zelet, tr. «Mes oncles la Corde (les gendarmes) qui étaient dans la maison commencent à s'entre-regarder.» ●194. Ag evit o ammerdein tout ha me yontow korden, tr. «Pour les emmerder tous ainsi que mes oncles la corde.»
●(1905) RECe xxvi 83. me iondr korden, tr. «(mon oncle la corde), gendarme.» ●(1925) SFKH 22. ranjennet er pautr Iann get me iondred korden. ●(1929) MKRN 103. On ne désigne le gendarme que sous le nom de «Beg-e-dok» dans cette région [Skaer], à cause de la forme de son chapeau. – «Me iondr-kordenn», dans le pays de Pontivy, à cause de ses aiguillettes. ●(1936) DIHU 303/129. ne hellehè ket mui hañni bout barnour pé «iondr-korden». ●(1971) LIMO 5 mai. iondr korden Gregam.
►absol
●(1909) DIHU 50/313. Méhekeit e oé er «iondred» de virùikin. ●(1910) DIHU 64/159. Lausket me iondr a kosté pé nezé ne vein ket mui a du genoh.
- eontr-kozh
- eonuseonus
adj. Écumant.
●(1866) BOM 8. ar c'houmm eonuz, / (…) / O tidarza, (…) / Dreist ar c'hereg huel.