Devri

Recherche 'eor...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de eor (1) à eorlec_h (8) :
  • eor
    eor

    m. –ioù (marine)

    (1) Ancre.

    (1633) Nom 153b. Funis anchorarius, prymnesium, anchorale, retinaculum : le cable de l'ancre : chabl an eaur. ●Anchora, vncus : ancre : an eaufr.

    (1659) SCger 154a. heor, tr. «ancre.» ●(c.1718) CHal.ms i. ancrer moüiller l'ancre, tr. «turul en your, en ancr'.» ●(1744) L'Arm 13a. Ancre, tr. «E'hourr.. rieu ou reu : Ivor.. rieu ou reu. m.» ●(1732) GReg 652b. Ancre, tr. «Héaur. éaufr.» ●(1752) PEll 279. Eor, ou Enhor, Ancre de navire. ●Sevel an-eor, lever l'ancre.

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 94. que n'en devou er vâg sàuet hé éhourieu. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 50. el læstr (...) e zas de durel é éhour. ●(1877) EKG I 217-218. ar viskinen (...) a zave he heoriou euz a borz Brest. ●(1877) BSA 224. e taole he heor.

    (1921) LABR v. klasket en doè énon inizi eùit turul en éhour ha stagein é vag doc’htè, tr. « il avait cherché des îlots pour jeter l’ancre, y attacher sa barque. » ●(1960) GOGO 210. (Kerlouan, Brignogan) une ancre, eol. ●(1987) GOEM 100. L'ancre, evac'h à Porspoder, evarn à Portsall.

    (2) War eor : mouillé, à l'ancre.

    (1954) VAZA 134. Chom a rejomp war eor pell diouzh Mogador.

    (3) Maen-eor : pierre qui sert d'ancre.

    (1978) ARVA I 27. L'ancre de travail à jas de pierre (mineor). ●(1987) GOEM 100. L'ancre de pierre, ar c'hiez, ar men evac'h a été aussi utilisée. (...) L'ancre de pierre : une forte pièce de chène incurvée, percée de deux trous dans lesquels on a enfoncé à force, par le bas, deux branches d'aubépine qui enserrent une grosse pierre.

    (1752) PEll 279. Maën-eor, pierre qui sert d'ancre à un bateau.

    (4) Teurel an eor : jeter l’ancre.

    (1905) DIHU 4/67. Chetu er vag disohet, ha taulet dehi en anhor.

  • eoraj
    eoraj

    m. Ancrage.

    (1876) TDE.BF 286b. Heorach, s. m., tr. «Mouillage, ancrage des navires.»

  • eoret / eoriet
    eoret / eoriet

    adj. Mouillé.

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 93. huéh læstr éhouret.

    (1908) AVES 44. ean e huélas diù vag évoret ranj d'en aud. ●(1913) AVIE 59. diù vag évoret étal en aud. ●(1954) VAZA 87. al lestr-reder Kleber eoriet neuze e porzh mor Toulon.

  • eoriadur
    eoriadur

    m. –ioù (marine) Ancrage.

    (1931) VALL 25a. Ancrage, tr. «eoriadur m.»

  • eoriañ / eoriñ
    eoriañ / eoriñ

    v. (marine)

    (1) V. tr. d. Mouiller.

    (1575) M 1505. Pe euel Lestr dre'n mor, agor na eorer, tr. «Ou comme le navire par la mer, qu'on ne tient point à l'ancre.»

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 56. p'en dé gùir en en dès laqueit eidh dé ar-n-uiguênd aveit donnet de zoarein é province Nam-Dinh, étal péhani é évouras (...) el læstr.

    (2) V. intr. Jeter l'ancre.

    (1659) SCger 154a. heori, tr. «ancrer.» ●(1732) GReg 36b. Ancrer, moüiller, jetter l'ancre, tr. «Héauri. pr. héauret.» ●642b. Mouiller, jetter l'ancre, tr. «Eauri. pr. éauret.» ●(1752) PEll 279. Eoria, ancrer, mouiller l'ancre.

    (1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 111. éhourein dirac er hetan quérik. ●(1847) FVR 291. eur pemzek lestr bihan Zaoz, hag a heoraz eno e pad eunn eiz deiz. ●Eur c'houezek lestr Zaoz all a zeuaz a darre, eunn nebeut deisiou goude, da heori e plek-vor Sant-Briek.

  • eoriet
    eoriet

    voir eoret

  • eoriñ
    eoriñ

    voir eoriañ

  • eorlec'h
    eorlec'h

    m. –ioù (marine) Ancrage.

    (1931) VALL 25a. Ancrage, tr. «eorlec'h m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...