Devri

Recherche '"erc'h"...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de erc_h (1) à erc_hus (9) :
  • erc'h
    erc'h

    m. –où (météorologie)

    I. Neige.

    ●(1499) Ca 78a. Erch. g. nege. ●(1530) Pm 2. Hy so bleuzuenn quen guenn han nerch, tr. «Elle est une fleur aussi blanche que la neige.» ●(1633) Nom 123a. Niueus : blanche comme neige : liou guen eguis an erch. ●222a. Nix : neige : erch, herch.

    ●(1659) SCger 83a. neige, tr. «erc'h.» ●neiger, tr. «ober erc'h.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Il neige, tr. «irh ara, ober ara irh.» ●(1738) GGreg 32. Le tems menace de neiger, tr. «earh a so énhy.» ●(1752) PEll 280. Erc'h, Neige.

    ●(1838) OVD 170. ind e daie èl éerh doh en heaul. ●(1846) DGG 345. evel ma laca an nerc'h da deuzi. ●(1849) LLB 183. én earh bet en deuhlin. ●(1856) VNA 103. Il neige, tr. «Éerh e hra.» ●108. Il fait beaucoup de neige aujourd'hui, tr. «Couéh e hra éerh a gueguiliad hinihue.» ●(1857) GUG 161. En éerh taiet.

    ●(1943) FHAB Meurzh-Ebrel 269b. Pa vez erc'h var an douar / Ne vez na tomm na klouar.

    II.

    (1) Gwenn evel an erc'h : très blanc.

    ●(1530) Pm 2. Hy so bleuzuenn quen guenn ha-nerch, tr. R. Hemon «Elle est une fleur aussi blanche que la neige.»

    ●(1732) GReg 654b. Blanc comme neige, tr. G. Rostrenenn «Qer guënn hac an earc'h. guënn evel an earc'h.»

    ●(1844) DMB 64. Ha leah douç gùennoh eid erh a ivemb é lèh gùin, tr. « Et, en guise de vin, nous buvions du lait plus blanc que la neige. » ●(1847) GBI I 218 (T). Kanna ma dillad, gwenn 'vel erc'h, tr. F.-V. an Uhel «à laver mes vêtements, blancs comme la neige.» ●(1849) LLB 1005 (G) J. Gwilhom. Haval doh ul linsel, ker guen avel en erh. ●(1864) GBI II 178 (T). Ann Arc'hantek 'n defoa ur verc'h / 'Oa gwenn he daou-dorn, vel an erc'h, tr. F.-V. an Uhel «...dont les mains étaient blanche comme la neige.»

    ●(1906) HPSA 11 (G) J. Sevenou. Ean e huél un Intron, guen èl en erh, kaer èl er loér. ●(1909) NIKO 69 (G) J. ar Baion. Un Intron gaer, guen-kann, guennoh hoah eit en erh. ●(1909) KTLR 37-38 (L) K. Jezegou. He bleo guen evel an erc'h a gueze var he diouskoaz. ●(1911) RIBR 117 (L) K. ar Prat. Hennez a yoa gwenn ! ken gwenn hag an erc'h. ●(1922) SAIL 12 (T) F. Mengi. eur goulm gwennoc'h evit an erc'h. ●(1936) PRBD 17 (L) K. Jezegou. Ha goude ma vije oc'h ene, dre ar pec'hed, lakeat du evel ar mouar, e teuio da veza gwenn evel an erc'h. ●(1957) AMAH 222 (T) *Jarl Priel. Un dantelezhenn wenn-erc'h.

    (2) Kaer evel an erc'h : très beau.

    ●(1855) GBI I 504 (T). Daou vugel kaer evel ann erc'h, / Unan 'oa mab, un-all 'oa merc'h, tr. F.-V. an Uhel «deux enfants blancs comme la neige, un était fils, l'autre était fille.»

    (3) Gwenn evel strinkenn an erc'h : très blanc.

    ●(1962) TDBP Ia 31 (T). Gwenn int 'vel strinkenn an erh, tr. J. Gros «ils sont blancs comme l'éclat de la neige.» ●(19--) BHAF 254 (T) E. ar Barzhig. Plijuz e kavis he dremm gwenn-laez, gwenn evel strinkenn an erh.

    (4) Bezañ glan evel an erc’h : être très pur.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 10 (G) Le Diot. Piar Noury, glan èl en éerh a pe zas de Huénèd.

    (5) Bezañ yen evel an erc'h : être très froid.

    ●(18--) MILg 119. Ni zo kriz evel an diaoul ha ien evel an erc'h.

    (6) E-kerzh bloavezh an erc’h du :

    ●(1926) ARVG Mezeven 133. Eun nozvez, eme Fanch, an dra-man a oa ’rôk ar brezel, - oh ! ya, eur c’hwistad ! – e kerz bloavez an erc’h du.

    (7) Na vezañ bet gwelet ub. abaoe bloavezh an erc'h du : ne pas avoir vu qqn depuis très longtemps.

    ●(1937) BREI 12 Kerzu (d’après VALLsup 165). Il y a un temps incalculable que je t'ai vu, tr. F. Vallée «N'em boa ket da welet abaoe bloavez an erc'h du.»

    (8) Nijal uhel en aer evel fulennoù erc’h er goañv : voler très haut en jaillissant.

    ●(1869) BEN 916a. Ann taoualc’h a ziframment gant ho ivinou a nije huel enn ear evel fulennou erc’h er goanv.

  • erc'hañ / erc'hiñ
    erc'hañ / erc'hiñ

    v. impers. Neiger.

    ●(c.1500) Cb 78b. [erch] neiger. b. erchaff.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Il neige, tr. «irh ara, irhein ara, ober ara irh.» ●reneiger Il reneige encor, tr. «Irhein ara hoüah, ïrh ara.»

  • erc'heg
    erc'heg

    f. –i Champ de neige.

    ●(1831) RDU 239. Hun sant, eit mouguein gronce én é squêndeu en tan, / Liés én eerhegui en hum roulai nuah glan.

    ●(1927) GERI.Ern 137. erc'heg f., tr. «champ de neige.» ●(1931) VALL 493b. champ de neige, tr. «erc'heg f.»

  • erc'hek
    erc'hek

    adj. Neigeux, nival.

    ●(1744) L'Arm 252a. Négeux, euse, tr. «Eerhêc.»

    ●(1927) GERI.Ern 137. erc'hek, tr. «plein de neige.»

  • erc'henn
    erc'henn

    f. –où Champ de neige.

    ●(1927) GERI.Ern 137. erc'henn f., tr. «champ de neige.» ●(1931) VALL 493b. champ de neige, tr. «erc'henn f.»

  • erc'hiñ .1
    erc'hiñ .1

    voir arc'hiñ

  • erc'hiñ .2
    erc'hiñ .2

    voir erc'hañ

  • erc'hskorn
    erc'hskorn

    m. Névé.

    ●(1931) VALL 493b. Névé, tr. «erc'hskorn m. tachennad erc'hskorn f.»

  • erc'hus
    erc'hus

    adj. Neigeux.

    ●(1744) L'Arm 252a. Négeux, euse, tr. «Eerhuss.»

    ●(1927) GERI.Ern 137. erc'hus, tr. «qui amène la neige.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...