Devri

Recherche 'eskob...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de eskob-1 (1) à eskobin (10) :
  • eskob .1
    eskob .1

    m. –ed, eskeb, eskibien

    I. (religion)

    (1) Évêque.

    (1499) Ca 78b. Escop. g. euesque. ●(1612) Cnf.epist 8. an Esquep ha Diacret. ●(1612) Cnf 21b. E francc hac è Breyz è dleer ho denõcc d'an esquep. ●(1633) Nom 117a. Phæcasium : blanc soulier d'Euesque : bottes guen vn Escop. ●281a. Pontifex, Episcopus, Antistes, Antistes cæremoniarium & sacrorum, infulatus, mysta, & protomysta : l'Euesque : an Escop.

    (1659) SCger 54a. Euesque, tr. «Escop p. Esqueb.» ●147a. Escop, p. Esqueb, ou Esquibien tr. «Evesque.» ●(1727) HB 556. ar re so bet Esquep. ●(1752) PEll 282. Escop, Evêque. Pl. Eskep, & Eskibien.

    (1840) EBB 22. escop, tr. « évêque ». ●(1849) LLBg II 35. en tri iskob. ●59. en iskob a Huened. ●(1854) MMM 246. esquibien ac ebet. ●(1866) FHB 61/65b. etre arc'heskeb hag eskeb. ●(1894) BUEr 91. Mont a reaz eta da gad ar Pab, ha gant-han Gion, bruer roue Breiz, iskibien all ha tud a ligne uhel.

    (1907) BSPD I 287. skriùet en des kalz a livreu kaer eit kelennadur en eskobed. ●(1907) PERS 213. eskibien evel zo bet meur a vech. ●(1908) FHAB Meurzh 66. evit sakr hon Aotrou 'n Eskop nevez.

    (2) An aotrou'n eskob : monseigneur l'évêque.

    (1869) FHB 221/89a. an Aotrou'n Escop a Gemper. ●(1879) BAN 81. an Autrou 'n Escop Landreger. ●(1883) MIL 30. etre an n'Autrou'n Eskop a Gemper hag hen.

    (1933) ALBR 16. AN den koz, eur gammel en e zorn, a oa an Aotrou ’n Eskob e-unan. ●(1947) YNVL 90. Yec’hed deoc’h, Aotrou Person ! (Skarzhañ a ra e skudell, en un taol. Lubaner.) An Aotrou’n Eskob, en e vaner kaer, n’en deus ket ar ouenn eus hennezh.

    (3) Abad-eskob : abbé crossé et mîtré.

    (1732) GReg 4a. Abbé crossé & mitré, tr. «Abad-escop. p. abaded-esqeb

    (4) Kardinal-eskob : cardinal-évêque.

    (1869) FHB 241/253a. O veza ma ez eo bet great Cardinal-Escop eur bloaz bennac so.

    (5) Iliz-eskob : église cathédrale.

    (1937) TBBN 62. aveit monet d'en iliz-eskob de gleuet en ofis.

    (6) Bazh-eskob : crosse épicopale.

    (1907) DRSP 79. Gwell eo ganen beza o redet ar moriou / (…) eged ned eo ganen / Dougen eur vaz Eskob. ●(1926) FHAB Ebrel 152. E penn-kamm e vaz-eskob.

    (7) Kador-eskob : Siège épiscopal, cathèdre.

    (1867) BUE 198. kadeur-Eskop san Tual. ●(1893) IAI 50. ma savas var Gador-eskob Konstantinopl eun enebour all.

    (1911) BUAZperrot 491. Kas a reas e gador-eskob eus a Gaer-Leon da Venevia. ●689. Da varo e vadoberour, e oe anwazet bras o welet Manasès I o pignal war gador-eskob Reims.

    (8) Kabell-eskob : mître.

    (1867) FHB 118/108a. Ar zant (...) a guemer adare he gabel-eskop hag he gammel.

    II. N'eo ket an eskob kar dezhañ : être fier. Cf. le roi d’Espagne n’est pas son cousin.

    (17--) FG 24 (Lu) P. Kerenveier. Assa, e dek bloas em beso certen un daou pe tri ugent scoët levé : mardie, an eskop ne veso quet car din...

  • eskob .2
    eskob .2

    m. -ion (ichtyonymie)

    (1) Vive.

    (1973) ICTB ii p. 400 R-350. (Plougernev) vive, tr. «eskop, eskipyen

    (2003) ENPKP 12. (Ploueskad) flastret an eskibien gant eur mean, tr. (p. 14) «écraser les vives sous une pierre.»

    (2) Eskob an ivignen : vive.

    (1931) VALL 787a. Vive, poisson, tr. «eskob an ivinenn L[éon].» ●(1942) VALLsup 175b. Vive, poisson. Corriger : eskob an ivignenn

    (3) Vieille bleue.

    (1931) VALL 783a. vieille bleue, tr. « eskob m. » ●(1962) eskob m., tr. « vieille bleue (poisson) (Vallée). »

    (4) Labre bleu.

    (1931) VALL 783a. labre bleu, tr. « eskob m. »

  • eskob .3
    eskob .3

    m. –où

    (1) (en plt d’un moulin) Cheville qui arrête le levier.

    (1499) Ca 78b. Escop an melin vide in malaff. ●(c.1500) Cb 79a. Escop an melin / vide in malaff. ●(1521) Cc. Escop an melin. vide in malaff.

    (18--) SBI ii 222. E troï eun tammic he escop, tr. «il tournera un peu son évêque» ●note Luzel : « C’est ainsi que les meuniers appellent, je crois, le modérateur du moulin, qui fait tourner plus ou moins rapidement la pierre meulière. »

    (1919) DBFVsup.ad 76. (Meunier) eskob, tr. «cheville qui arrête le levier.»

    (2) (en plt d’un rouet) =

    (1905) FHAB Mae/Mezheven 94. E kreiz etre an daou dam koat (...) ez eus c’hoaz unan all (...) zo he hano an eskob ha n’eo ket maro en he blas (...) trei an eskop eun nebeut. ●(1915) KZVr 101 - 07/02/15. Betezen, fém. Ar vetezen vras hag ar vetezen vihan a zo daou damm ler stag oc’h ar c’harr-neza. Ar vetezen vras a zo ler moan lakeat gant eun ibil koad e toull bras an eskob. Ar vetezen vihan a zo o terc’hel an hinkin (e Baz), pe an houarn-karr (en douar bras) Ile de Batz, Milin.

    (3) (en plt d’une charrue) Jauge.

    (1732) GReg 155a. La premiere cheville qui est dans la latte, tr. «An digarez.» La seconde cheville, tr. «An escop.» ●(1752) PEll 282. Escop, en terme d’agriculture, Se dit d’une cheville de fer ou de bois, à laquelle on attache les bêtes destinées au travail de la charruë.

    (1957) PLBR 80. pour des raisons qui restent obscures, la première cheville de l’âge de la charrue est également appelée an eskop (la seconde an digarez), pl. eskobou.

    (4) Pelle de bois pour ramasser le crottin.

    (1732) GReg 708a. Pêle de bois pour amasser du manis dans les chemins, tr. «Un esqob. p. esqeb

    (5) (en plt d’un métier à tisser) Cheville où s’appuie le bâton.

    (1732) GReg 925a. Le tortoir, tr. «An escop

    (1919) DBFVsup.ad 74. (Tisserand) eskob, tr. «cheville où s’appuie le bâton.»

    (6) (sans indication de métier) Cheville mobile qui commande un mouvement.

    (1919) DBFVsup 21b. eskob, m., tr. «cheville mobile qui commande un mouvement.»

  • eskob .4
    eskob .4

    m. eskeb (marine) Écope.

    (1732) GReg 318b. Écope, pelle creuse pour vuider l’eau des bateaux sur les Rivieres, tr. «escop. p. escep

  • eskob-skoazeller
    eskob-skoazeller

     m. Évêque auxiliaire.

    (1958) BAHE 14/4. Anvet eo bet (…) da eskob-skoazeller.

  • eskobded
    eskobded

    f. Épiscopat.

    (1499) Ca 79a. Escopdet. g. eueschie.

    (1927) GERI.Ern 139. eskobded f., tr. «épiscopat.»

  • eskobel
    eskobel

    adj. Épiscopal.

    (1931) VALL 267b. Épiscopal, tr. «eskobel.» ●(1962) BAHE 33/27. an oferenn eskobel.

  • eskobelezh
    eskobelezh

    f. Épiscopat.

    (1910) MBJL 33. Eun dra, memes tra, a virer en Bro-Zôz hag a oa bet diskaret gant ar brotestanted all : an eskobelez. ●(1927) GERI.Ern 139. eskobelez f., tr. «épiscopat.» ●(1958) BAHE 14/4. un Eskobelezh hir ha bleunius.

  • eskobiezh
    eskobiezh

    f. Épiscopat (fonction). cf. eskibiaj

    (1906) BOBL 07 juillet 94/e. goude trizek vloaz eskobiez en pell bro. ●(1926) FHAB Kerzu 462. Ar roue a anzavas outan e zonj, hag her c'hasas da gêr Tour da zigemer an eskobiaez dre zaouarn eskob bras ar ger-ze.

  • eskobiñ
    eskobiñ

    v. tr. d. Consacrer, ordonner (qqn) évêque.

    (1911) BUAZperrot 640. daou vloaz goude beleget, ha tri bloaz hebken goude eskobet. ●(1921) GRSA 95. Arlerh ma oè bet eskobet Jojebig get ivl (...) Bet on bet doh hou eskobein dirak en ol. ●(1927) GERI.Ern 139. eskobiez f., tr. «épiscopat.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...