Devri

Recherche 'eured...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de eured (1) à euredin (7) :
  • eured
    eured

    m. –où, –eier

    I.

    (1) Noces, mariage.

    (1464) Cms (d’après GMB 224). can an neureuiou. ●(1499) Ca 30b-31a. [can] g. chant de nopces. b. can an neuregeou. ●80b. Eureugou. g. nopces. ●(1633) Nom 54b. Cœna nuptialis : banquet des nopces : fest an priedez, bancquet an oeufret. ●Repotia : le banquet qu'on fait le lendemain des nopces : an bancquet á grær tro nos an oeufret.

    (1659) SCger 84a. nopces, tr. «euret.» ●(1752) PEll 291. Euret, & selon les vieux livres Heuret, noce, festin des épousailles. Pluriel Euregeou. ●(1790) MG 334. dé hé æredeu. ●(1790) Ismar 263. a pe changeas deur é gùin én æredeu é Cana. ●(1792) HS 114. Peguement e hum gol énn ærédeuïér jac ér festeu.

    (1860) BAL 210. Pa zee da un eured. ●(18--) AID 357. e vo sur on heuret, tr. «notre mariage aura lieu.»

    (1913) PRPR 29. Siriusaat a reaz ar barz er bloaveziou kenta a heuliaz e eureud. ●(1950) ANTK 45. Eured hanternoz, eured dorioù kloz.

    ►[au plur. après un art. ind.] Un euredoù : un mariage.

    (1792) HS 114. énn ærédeuïér hac ér festeu. ●254. ur üéh ma hoai un æredeu enn ur certénn léh. (...) enn æredeu-hont. ●255. un æredeu saffaruss, unn æredeu couciet dré ur grol. ●(17--) TE 351. un æredeu é Cana.

    (2) par ext. Les gens du mariage, ceux de la noce.

    (1933) BLGA 18. an eured a erru er vourc'hig. ●(1976) HYZH 108/56. (Douarnenez) Ha setu goude ar mañjar kentañ, a teue an eured adarre var droad.

    (3) Den-eured : nouveau, jeune marié.

    (1744) L'Arm 231b. Le nouveau marié, tr. «Enn Deinn-Ærætt

    (4) Maouez-eured, gwreg-eured : nouvelle, jeune mariée.

    (1744) L'Arm 231b. La nouvelle mariée, tr. «Er Vœss-Ærætt

    (1904) BOBL 8 octobre 3/3b. Ar vreg eureud a oa gathi eur gwiskamant Kerne doc'h ar c'haërra.

    (5) Gwele-eured : couche nuptiale.

    (c.1718) CHal.ms iv. vne femme adultere souille la Couche nuptiale, tr. «ur uoües auoultrés a Zizenour' é guele ered.»●(1732) GReg 578b. Lit de nôces, tr. «Guële eureud

    (1953) BLBR 57/1. astennet warni evel war ur gwele-eured.

    (6) Bizoù-eured : bague de mariage, alliance.

    (1744) L'Arm 24b. Bague de noces, tr. «Biseu-éraitt ou éraid

    (7) Gwalenn-eured : bague de mariage, alliance.

    (1732) GReg 74b. Bague de nôces, tr. «Goalen-eured, ou, eureud. p. goaleingner-eured

    (1889) ISV 137. goalen eured ar Verc'hez.

    (8) (droit) Kontrad-eured : contrat de mariage.

    (1991) BRZGgwir 53. contrat de mariage, tr. « kontrad eured. »

    II.

    (1) Bezañ en un eured // en ur pred eured : être à son aise. Cf. être à la noce.

    (1825-1830) AJC 2062 (Go) J. Conan. Mes parifgomb enon na voamb qued neun heured, tr. F. Favereau «Quand nous arrivâmes, nous n'étions pas à la noce !»

    (1940) SAV 18/27 (K) Y. ar Gow. N'edo ket ivez en eun eured pa en devoa kollet e varc'h. ●(1942) VALLsup 6. Il n'est pas à son aise (momentanément), tr. «n'emañ ket en eur pred eured

    (2) Ober un eured gant netra :

    (1952) LLMM 32-33/134 (Ki-Douarnenez). Ober un eured gant netra, tr. P. Denez «faire une montagne d'un rien.»

  • euredeg
    euredeg

    m. Homme marié.

    (1792) HS 161. Enn-n'eu æredec stouyet dirac Doué. ●(17--) TE 352. ean e galhuas en æredêq.

    (1818) HJC 43. en den-cen e alüas enn eredec.

    (1927) GERI.Ern 142. euredeg, tr. «le marié.»

  • euredek
    euredek

    adj. Bizoù euredek : bague de mariage.

    (1838) OVD 231. ar er bizeu æredêq.

  • euredenn
    euredenn

    f. –où

    (1) Mariage, nôces.

    (1647) Am 745. Eureden, ainsi qu'il est dans les Amours du Vieillard.

    (1818) HJC 282. i abit erden. ●(1855) BDE v. æreden Cana. ●(1861) BSJ 58. er prèd æreden a Gana.

    (1903) EGBV 141. dé kaer hé éreden. ●(1904) DBFV 74b. éreden, f. pl. –nneu, tr. «mariage.»

    (2) Bague de mariage.

    (1931) VALL 20a. Alliance, bague de mariage, tr. «eureudenn f. V[annetais].»

  • eureder
    eureder

    m. –ion Épouseur.

    (1914) DFBP 125a. epouseur, tr. «Eureujer

  • euredet
    euredet

    adj. Marié.

    (1633) Nom 12b. Nympha, noua nupta : la nouuellement mariée : an plach neuez demezet, gouam neuez eureuget. ●130b. Thalamus : la chambre aux mariez, le lict de l'espoux & de l'espousée : cambr an dut neuez eureuget, guele'n ozech hac an gruec.

  • eurediñ
    eurediñ

    v. tr.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Marier, épouser, prendre pour époux.

    (1752) PEll 291. Euregi, ou Eureugi, épouser. Et dans un vieux Dictionnaire, Eregi un ozec'h, épouser un homme.

    (1856) VNA 160. une personne qui veuille m'épouser, tr. «unan péhani e vou coutant a me hæredein.» ●(1857) HTB 147. ar c'hoant en difoa d'eureuji Julia.

    (2) Marier (un couple).

    (1821) SST 261. durant me vé er belec doh hou æredein. ●(1849) LLB 1072. Er belleg ou ered.

    B. V. tr. i.

    (1) Eurediñ da ub. : se marier à qqn.

    (1625) Bel 263. EVelse an gruec decedet, ne gall quet he intaff dimiziff nac eurediff de merch procreet deueus he priet arall, na de hoar, na de mozrebesset, na de Queniteruesset compes, na de Queneuderuesset, na de Quifniantesset.

    (1907) AVKA 82. piou benak a eurej d'ur wroeg dilezet.

    (2) Eurediñ gant ub. : épouser qqn.

    (1914) DFBP 125a. epouser, tr. «Eureuji (gant).»

    II. V. intr. Se marier.

    (1659) SCger 77a. se marier, tr. «eureugi

    (1821) SST 189. meit a pé æreder. ●(1889) ISV 136. Ar c'his d'ar goas da lacat eur voalen pe eur bizaou var bez ar vaouez, pa eureujont, a zo, evit doare, coz meurbet.

    (1910-15) CTPV I 50. Nag arérein dan eur boureu, tr. «Ni ne me marierai sous la contrainte du bourreau.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...