Devri

Recherche 'evn...' : 27 mots trouvés

Page 1 : de evn (1) à evnouriezh (27) :
  • evn
    evn

    m. –ed, -igoù

    I. (zoologie)

    (1) Oiseau.

    (1499) Ca 81b. Ezn. g. oyseau. ●(c.1500) Cb 30a. [brenn] cest vng oisel qui vit du son. b. vn aeznn a veo guant brenn. ●34a. [canaff] g. chanter gresle et appartient aux petis oyseillons. b. can an eznet. ●82b. [eznetaer] ga. qui chante comme oysel de la bouche / ou de vne feuille / et prent les oyseaulx au bray. b. nep a goar canaff da quemeret eznet. ●(1612) Cnf 22b. an nygeal eues an eznet. ●81a. vn eznic bihan. ●(1633) Nom 35a-b. Auis, ales, pecus, volatile : oiseau : ezn, labouçc. ●36a. Auicula : oiselet : Eznic, labouçc bihan. ●37b-38a. Alcedo : alcyon, petit oiseau faisant son nid sur la mer : alcion, vn eznicq bihan á gra ez neiz voar bord an mor. ●38a. Penelops : Oiseau coulouré, geline d'Afrique : vn ezn á liou, ez nes Affriqua. ●(1650) Nlou 95. Eznet, ha loeznet bras, tr. «des oiseaux et de grands animaux.»

    (1659) SCger 85b. oiseau, tr. «én, énet.» ●147b. ezn, p. eznet, tr. «oyseau.» ●(c.1680) NG 1059. En ennet bihan. ●(c.1718) CHal.ms i. cet oiseau ne bat plus que d'une aisle, tr. «paré é en ir sé en eer sé.» ●Il est comme un oiseau sur la branche, tr. «e ma el un éer ar er barr'.» ●(1732) GReg 672a. Oiseau, animal à deux pieds, tr. «ezn. p. ezned. eün. p. eüned. Van[netois] ein. p. eined. eën. p. eëned. eër. p. eered. ir. p. ired.» ●(1741) RO 4008. eun egnic enuoet en egoeder. ●(17--) TE 2. hac en énèt. ●13. en einèt e oai én æbr.

    (1818) HJC 208. N'en dé gùir i hrer pemb ïnig aveit deu béh ag er monnaïe distèran ? (…) N'hou pèt eune er bed, hui e dale mui aveit mar ïnig. ●(1838) OVD 66. er péh e rér d'un eine e laquér én ur gavidel. ●(1849) LLB 347. Aveid harz en ined a goeh ar ou farkeu. ●(1879) GDI 22. un ein ne hel quet neijal hemb é zivasquel. ●(1893) DES 11. Èl un inic, i blein er huen, tr. « tel qu’un oiselet, à la cîme de l’arbre »

    (1908) PIGO II 26. e-lec'h ma kane an evned. ●(1924) SBED 39. Get un inig, er groahig-doar. ●(1961) LLMM 86/155. e oa dija splann an deiz hag a-heligentañ e richane an evnigoù er brankoù skav ha spern-gwenn.

    (2) spécial. Volaille.

    (1752) PEll 290. Eun, à Morlaix, & aux environs, se dit pour Ezn, oiseau en général. ●294. Ezn, ou Aizn, Selon que M. Roussel l'écrivoit, c'est-à-dire, par Ai diphtongue, Volaille, volatile, toutes especes d'oiseaux domestiques nourris pour être mangés. Plur. Eznet, ou Aiznet.

    (3) Poussin.

    (c.1500) Cb 91b. [gars pe goaz] Inde anseruius / li. / di. ga. oason. b. ezenn goaz.

    II. [domaine de la chasse] Evn galver : oiseau d’appeau.

    (1962) EGRH I 89. evn galver, tr. « oiseau d’appeau. »

    III. (ichtyonymie) Pesk-evn : poisson volant.

    (1902) LZBg Mae 109. Guélet é bet er ré getan ag er pesked-éned, pesked hag e neij èl éned.

    IV. (botanique)

    (1) Bara-an-evn : pourpier.

    (1879) BLE 327. Pourpier potager. (P. oleracea. L.) Bara-ann-evn.

    (2) Beg-an-evn : pourpier.

    (1879) BLE 327. Pourpier potager. (P. oleracea. L.) Bég-ann-evn.

    V. (astronomie) Ar Yar hag he evned, Yarig-wenn hag he c'hwec'h evn, Yarig hec'h evned : la constellation des Pléiades, la Poussinière.

    (1752) PEll 294. La constellation dite les Pleyades, & vulgairement la Poussiniere, comme mere des poussins, est nommée par nos Bretons, Ar-Jar ac e eznet, la poule et ses volailles, c'est-à-dire ses poussins.

    (1942) VALLsup 135b. Pléiades, tr. «Yarig-wenn (hag he c'houec'h evn) T[régor].» ●(1962) TDBP II 558. Yarig-heh-evned, tr. «la petite poule aux poussins, la Poussinière (les Pléiades).» ●Eur miz e vez kollet Yarig-heh-evned : honnez a vez o hori, tr. «la Poussinière est perdue (disparait) pendant un mois : (c'est qu') elle est en train de couver.» ●(1962) BAHE 31/18-19. Stered hag o deus kalz eus ar Vretoned ankounac'haet o anv : ar Sterenn gant an daou Garr-kamm hag etrezo ar Sarpant, neuze linennoù kamm-jilgamm Kasiopeia, ar Yar gant hec'h Evned bihan, ar Rastell, ar Rod-arc'hant, ar C'hi bras gant e lagad c'hlas, ar C'hi bihan, ar Maen-Forn, an daou Vreur Gevell, Kroaz ar C'hreisteiz…

    VI. [croyances populaires]

    (1) Evn garmer : voir garmer .2

    (2) Evn an Ankoù : voir Ankoù

    VII. Skañv evel/èl un evn : très léger.

    (1906) DIHU 10/IV (G) *Mari en Néerez. Get er gonfians vras-sé é kemér en hent de monet de gavet Penprat; skan èl un én é tréze er parkeu, el lanneu.

  • evn-bras
    evn-bras

    m. (astronomie) Pleine lune.

    (1931) VALL 434b. pleine lune, tr. «eon (evn) bras m. T[régor].»

  • evn-Doue
    evn-Doue

    m. (ornithologie) Roitelet.

    (1927) GERI.Ern 117. en Doé V[annetais], tr. «roitelet.»

  • evn-glas
    evn-glas

    m. (ornihologie) Martin-pêcheur.

    (1847) SBI I 156. Da zilaou an envn-glaz pehini gane gê, tr. «d'écouter l'oiseau bleu qui chantait gai.»

  • evn-kazh
    evn-kazh

    m. (ornihologie) Chat-huant.

    (1879) ERNsup 153. eün-kas (oiseau-chat), chat-huant, T[ré]v[érec], St-Clet.

    (1931) VALL 360b. Hibou, tr. «evn-kaz T[régor] m.»

  • evn-mor
    evn-mor

    m. evned-mor (ornihologie) Oiseau de mer.

    (1689) DOctrinal 187. à palamour d’an eznet mor er goal lequea, hac é lequet ar scholaëryen an eil guez, de miret.

    (1879) ERNsup 153. eüned-mor, oiseaux de mer, mauves, Lanr[odec].

    (1931) VALL 510b. Oiseau de mer, tr. «evn-mor

  • evn-nij
    evn-nij

    m. evned-nij (ornithologie) Oiseau volant.

    (1969) BAHE 62/17. Pa vruzhunen bara d'an evned, pe d'an evned-nij pe d'ar c'hlodadoù evned-yer, en em lakaent da wikal gant ar joa.

  • evn-Pêr
    evn-Pêr

    m. (ornithologie) Alouette.

    (1929) MKRN 117. Lijer ha zeonik egiz daou einig-Per, tr. «Comme deux alouettes, souples et joyeux.»

  • evn-porzh
    evn-porzh

    m. Volaille.

    (1931) VALL 510b. Oiseau de basse-cour, tr. «evn-porz pl. evned-porz

  • evn-preizh
    evn-preizh

    m. (ornihologie) Rapace.

    (1931) VALL 510b. Oiseau de proie, tr. «evn-preiz

  • evn-sant-Nikolaz
    evn-sant-Nikolaz

    m. (ornihologie) Martin-pêcheur.

    (1847) SBI I 158. Envnic sant Nicolas, te 'zo mad em andret, tr. «petit oiseau de saint Nicolas, tu es bon à mon endroit» (1) les paysans bretons appellent le Martin-pêcheur l'oîseau de Saint Nicolas.

  • evn-touer-Doue
    evn-touer-Doue

    m. (ornihologie) Alouette.

    (1879) ERNsup 153. ann eün touer-Doue, l'alouette, St-M[ayeux].

  • evn-yer
    evn-yer

    m. Poussin.

    (1969) BAHE 62/17. Pa vruzhunen bara d'an evned, pe d'an evned-nij pe d'ar c'hlodadoù evned-yer, en em lakaent da wikal gant ar joa.

  • evnadeg
    evnadeg

    f. –où Concours d'aviation.

    (1927) GERI.Ern 143. evnadeg f., tr. «concours d'aviation.»

  • evnadurezh
    evnadurezh

    f. Aviation.

    (1927) GERI.Ern 143. evnadurez f., tr. «aviation.»

  • evnañ
    evnañ

    v. intr. Voler en avion.

    (1927) GERI.Ern 143. evna v. n., tr. «voler en avion.»

  • evner
    evner

    m. –ion Aviateur.

    (1927) GERI.Ern 143. evner, tr. «aviateur.»

  • evnerez
    evnerez

    f. –ed Aviatrice.

    (1927) GERI.Ern 143. evnerez f, tr. «aviatrice.»

  • evnerezh
    evnerezh

    f. –ioù Oisellerie.

    (1931) VALL 510b. Oisellerie ; lieu où l'on élève et vend des oiseaux, tr. «evnerez f. pl. ou

  • evnerezig
    evnerezig

    f. Aviette.

    (1927) GERI.Ern 143. evnerezig f., tr. «aviette.»

  • evneta
    evneta

    v. intr. Chasser les oiseaux.

    (1659) SCger 85b. aller a la chasse des oiseaux, tr. «éneta.» ●147b. ezneta, tr. «chasser aux oyseaux.» ●(1723) CHal 71. Enetein, énetat, tr. «Chasser aux oiseaux.» ●(1732) GReg 156a. Chasser aux oiseaux, tr. «Ezneta. pr. eznetet. Van[netois] enetat. eneteiñ. ppr. enetet.» ●(1752) PEll 294. Ezneta, chercher des volailles, des volatiles.

    (c.1836) COM vi moj. 15. Eur Palod a iôa oc'h evnéta. ●(1878) BAY 22. ineta, tr. «prendre des oiseaux.»

    (1927) GERI.Ern 143. evneta, V[annetais] énetat, tr. «chasser des oiseaux.»

  • evnetaer
    evnetaer

    m. –ion Chasseur d'oiseaux.

    (1499) Ca 81b. Eznetaer. g. oyseilleur. ●(c.1500) Cb 82a. Eznetaer. g. oyseilleur.

    (1659) SCger 85b. oiseleur, tr. «énetaer.» ●147b. eznetaer, tr. «oyseleur.» ●(1744) L'Arm 379a. Tendeur, tr. «Énættàour.. arion. m.» ●(1752) PEll 294. Eznetaer, Chasseur aux oiseaux, chercheur de volailles.

    (1878) BAY 13. inetaour, tr. «Agent. Qui prend des oiseaux.»

    (1927) GERI.Ern 143. evnetaer, V[annetais] énetaour, tr. «oiseleur.» ●(1934) BRUS 270. Un oiseleur, tr. «un énetaour

  • evnetaerezh
    evnetaerezh

    m. Oisellerie, chasse aux oiseaux.

    (c.1500) Cb 82b. [eznetaer] g. oysellerie. b. eznetaerez.

  • evnig-kof-ruz
    evnig-kof-ruz

    m. (ornihologie) Rouge-gorge.

    (1896) GMB 575. rouge-gorge (...), tr. «tréc[orois] evniq kov-ru

  • evnig-roial
    evnig-roial

    m. (ornihologie) Rossignol.

    (1928) DIHU 200/24. Ne gleuen grik ar en doar, / Kin meit en énig roial.

  • evnour
    evnour

    m. –ion

    (1) Aviateur.

    (1927) GERI.Ern 143. evnour, tr. «aviateur.»

    (2) Ornithologiste.

    (1931) VALL 518a. Ornithologiste, tr. «evnour

  • evnouriezh
    evnouriezh

    f.

    (1) Aviation.

    (1927) GERI.Ern 143. evnouriez f., tr. «aviation.»

    (2) Ornithologie.

    (1931) VALL 518a. Ornithologie, tr. «evnouriez f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...