Devri

Recherche 'eza...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de eza (1) à ezaouin (10) :
  • eza
    eza

    adv. Donc.

    ●(1530) J p. 34a. Autrou Doe, eza pez a gray / Ma calon gant don melcony ? tr. «Seigneur-Dieu, que fera donc mon cœur dans sa douleur profonde ?» ●50a. Deut mat gant joa eza ra vech, tr. «Soyez donc les bienvenus.» ●67a. Oarse eza ne dleaf quet / En nep guys bezaf punisset, tr. «je ne dois donc en aucune façon être puni.» ●74b. Rac se eza a te na cret, tr. «Ne crois-tu donc pas.» ●(1530) Pm 133. Quen buhan tiz ez cretsont yza, tr. «Aussitôt vite ils crurent donc.»

    ●(1557) B I 390. Eza detry maz ouch y glan / Eomp guytibunan a hanenn, tr. «Allons vite, tous tant que nous sommes, quittons ce lieu.»

    ►[form. comb.]

    S1 meza : moi donc.

    ●(14--) Jer.ms 69. Myzaff a ya Autrou hep comps gou peur louen, tr. «Moi donc je vais, Seigneur, sans dire de mensonge, très volontiers.» ●223. Goaff myzaff Doe pan vyouff mam, tr. «Malheur Dieu à moi donc.» ●271. Goaff myzaff Doe pan voe dyff feut / Da Iesu seder ober breut, tr. «Malheur Dieu à moi puisque j'eus l'infortune / A Jésus, certes, de faire procès.» ●(1530) J p. 126a. Ach goameza, tr. «Ah ! malheureuse que je suis !»

    S2 teza : toi donc.

    ●(1530) J p. 201b. Les teza da arabadou, tr. «Laisse donc là toutes tes sornettes !» ●(1530) Pm 126. Penaus ez cretes teza quet / Bout e mam mary benniguet / A breman an bet decedet, tr. «Comment croirais-tu donc en quelque façon / Que sa mère Marie bénie est / A présent décédée.» ●260. Den crez goadyza dyouz a rez, tr. «Homme avare, malheur à toi donc à cause de ce que tu fais.» ●(1557) B I 691. A rez ez heuelez deza / Gant un termen a estrenua / Dre abec ung tra oz Caym ! tr. «et voilà que, par un crime énorme, tu vas, d'une certaine façon, ressembler complètement à Caïn !» ●798. Ez i deza breman ia dan iayn, tr. «tu vas aller pour jamais dans la torture.»

  • ezañs
    ezañs

    m. Encens.

    ●(1499) Ca 78b. Esancc. g. encens. ●(1633) Nom 198b. Acerra : cassette à l'encens : cassedic an esançc. ●Thus : encens : esançc.

    ●(1659) SCger 49b. encens, tr. «ezancç.» ●146a. ecens, tr. «ecens.» ●(1727) HB 299. o dêus squillet evel an esanç ur c'huez agreabl. ●(1732) GReg 338a. Encens, suc odoriferant d'un arbre, tr. «Ezeñç.» ●Les tirans vouloient obliger les Saints Martirs d'encenser les idoles, de brûler de l'encens devant les idoles, tr. «An dyranted a fellé dézo countraign ar sænt merzeuryen da azeuli ezéñs d'an Idolou.»

    ●(1872) DJL 18. rosti da ejanz.

    ●(1909) KTLR 64. Melchior hen doa eun ezansouer aour : ennhan an ezans a vogede. ●(1911) BUAZperrot 54. kinnig ezanz d'an doueou. ●(1929) MANO 132. Me lakfe an ezans-se da zevi evit ho kloar, va Doue.

  • ezañsadur
    ezañsadur

    m. –ioù Encensement.

    ●(1732) GReg 338a. Encensement, l'action d'encenser, tr. «Ezeñçadur.»

  • ezañsañ
    ezañsañ

    voir ezañsiñ

  • ezañser .1
    ezañser .1

    m. –ion Encenseur.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 221). esancier, encenseur. ●(c.1500) Cb 79a. [esancc] g. encenseur. b. esancer.

    ●(1659) SCger 146a. ecenser, tr. «ecensoir.» ●(1732) GReg 338a. Celui qui encense les Autels, tr. «Ezeñser. p. ezeñséryen.»

  • ezañser .2
    ezañser .2

    m. –ioù Encensoir.

    ●(1499) Ca 78b. Esancer. g. encencier.

    ●(1659) SCger 49b. encensoir, tr. «ezancer.»

  • ezañsiñ / ezañsañ
    ezañsiñ / ezañsañ

    v. tr. d. Encenser.

    ●(c.1500) Cb 79a. [esancc] Jtem. turifico / as. g. encencier. b. esanccaff.

    ●(1659) SCger 49b. encenser, tr. «ezanci.» ●(1732) GReg 338a. Encenser, tr. «Ezeñsi.» ●Encenser les Autels, tr. «Ezeñsi an auteryou.» ●(1790) Ismar 484. Ançansein e rér en Autærieu.

    ●(1854) MMM 143. ac ec'h esancer an dud fidel epad an offiç. ●(1894) BUZmornik 196. Eunn devez m'edo Zakarias oc'h ezansi ann aoter.

    ●(1903) MBJJ 243. goude bean ezanset ar c'heur.

    ►absol.

    ●(1868) FHB 194/302b. A gleiz hag a ziou ez oa elez oc'h ezansi. ●(1894) BUZmornik 434. edo el leac'h santel oc'h ezansi dirak ann aoter.

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1880) SAB 20. evel ma z-eo an ezansi. ●63. An ezansi-ma, a ra an ofisseur eb lavaret pedenn ebed.

  • ezañsouer
    ezañsouer

    m. –ioù Encensoir.

    ●(1633) Nom 198b. Thuribulum : encensoir : esançouër.

    ●(1732) GReg 338a. Encensoir, tr. «Ezeñsouër. p. ezeñsouërou.»

    ●(1880) SAB 106. ezansoer an templ. ●(1894) BUZmornik 282. kregi enn ezansouer epad ann offisou.

    ●(1909) KTLR 64. Melchior hen doa eun ezansouer aour.

  • ezaouet
    ezaouet

    adj. Égaré.

    ●(1907) AVKA 205. ar pez-arc'hant ezaouet (égaré). ●207. ezaouet a oa hag ec'h eo kavet ! ●290. Me a skoo ar maesaër hag oll ar vanden denved a vo ezaouet.

  • ezaouiñ
    ezaouiñ

    v.

    (1) V. intr. S'égarer. (?) cf. ezeviñ (?)

    ●(1907) AVKA 155. Un den hag an eus kant danvad, mar deu unan da ezaoui (...) an naonteg ha pevar-ugent-all n'int ket bet ezaouet.

    (2) V. tr. d. Égarer.

    ●(1927) GERI.Ern 144. ezaoui, tr. «égarer.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...