Recherche 'ezañs...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de ezans (1) à ezansouer (7) :

• ezañs
  ezañs

  m. Encens.

  ●(1499) Ca 78b. Esancc. g. encens. ●(1633) Nom 198b. Acerra : cassette à l'encens : cassedic an esançc. ●Thus : encens : esançc.

  ●(1659) SCger 49b. encens, tr. «ezancç.» ●146a. ecens, tr. «ecens.» ●(1727) HB 299. o dêus squillet evel an esanç ur c'huez agreabl. ●(1732) GReg 338a. Encens, suc odoriferant d'un arbre, tr. «Ezeñç.» ●Les tirans vouloient obliger les Saints Martirs d'encenser les idoles, de brûler de l'encens devant les idoles, tr. «An dyranted a fellé dézo countraign ar sænt merzeuryen da azeuli ezéñs d'an Idolou.»

  ●(1872) DJL 18. rosti da ejanz.

  ●(1909) KTLR 64. Melchior hen doa eun ezansouer aour : ennhan an ezans a vogede. ●(1911) BUAZperrot 54. kinnig ezanz d'an doueou. ●(1929) MANO 132. Me lakfe an ezans-se da zevi evit ho kloar, va Doue.

• ezañsadur
  ezañsadur

  m. –ioù Encensement.

  ●(1732) GReg 338a. Encensement, l'action d'encenser, tr. «Ezeñçadur.»

• ezañsañ
  ezañsañ

  voir ezañsiñ

• ezañser .1
  ezañser .1

  m. –ion Encenseur.

  ●(1464) Cms (d’après GMB 221). esancier, encenseur. ●(c.1500) Cb 79a. [esancc] g. encenseur. b. esancer.

  ●(1659) SCger 146a. ecenser, tr. «ecensoir.» ●(1732) GReg 338a. Celui qui encense les Autels, tr. «Ezeñser. p. ezeñséryen.»

• ezañser .2
  ezañser .2

  m. –ioù Encensoir.

  ●(1499) Ca 78b. Esancer. g. encencier.

  ●(1659) SCger 49b. encensoir, tr. «ezancer.»

• ezañsiñ / ezañsañ
  ezañsiñ / ezañsañ

  v. tr. d. Encenser.

  ●(c.1500) Cb 79a. [esancc] Jtem. turifico / as. g. encencier. b. esanccaff.

  ●(1659) SCger 49b. encenser, tr. «ezanci.» ●(1732) GReg 338a. Encenser, tr. «Ezeñsi.» ●Encenser les Autels, tr. «Ezeñsi an auteryou.» ●(1790) Ismar 484. Ançansein e rér en Autærieu.

  ●(1854) MMM 143. ac ec'h esancer an dud fidel epad an offiç. ●(1894) BUZmornik 196. Eunn devez m'edo Zakarias oc'h ezansi ann aoter.

  ●(1903) MBJJ 243. goude bean ezanset ar c'heur.

  ►absol.

  ●(1868) FHB 194/302b. A gleiz hag a ziou ez oa elez oc'h ezansi. ●(1894) BUZmornik 434. edo el leac'h santel oc'h ezansi dirak ann aoter.

  ►[empl. comme subst.]

  ●(1880) SAB 20. evel ma z-eo an ezansi. ●63. An ezansi-ma, a ra an ofisseur eb lavaret pedenn ebed.

• ezañsouer
  ezañsouer

  m. –ioù Encensoir.

  ●(1633) Nom 198b. Thuribulum : encensoir : esançouër.

  ●(1732) GReg 338a. Encensoir, tr. «Ezeñsouër. p. ezeñsouërou.»

  ●(1880) SAB 106. ezansoer an templ. ●(1894) BUZmornik 282. kregi enn ezansouer epad ann offisou.

  ●(1909) KTLR 64. Melchior hen doa eun ezansouer aour.