Devri

Recherche 'ezhommek...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de ezhommek (1) à ezhommekaat (2) :
  • ezhommek
    ezhommek

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Qui a besoin (de qqc.).

    (1464) Cms (d’après GMB 230). Ezommec, indigent. ●(1499) Ca 81b. Ezomec. g. souffrateux / ou besoigneux. poure / qui na de quoy viure. ●(1521) Cc (d’après GMB 230). yzomec (besoigneux).

    (1659) SCger 89b. pauure, tr. «ezommec.» ●(1727) HB 553. Roit deomp hirio ho bara pemdeziec / Eus ho craçou pa zomp quen izomec. ●(17--) CCn 648-649. me so deut do cafet / euit clasq eur botto. Teripl on esomeq.

    (2) Indigent, pauvre, nécessiteux.

    (1744) L'Arm 198a. Indigent, tr. «Éhomêc.» ●(1792) BD 78. souten nep aso esomec. ●(17--) EN 3620. en toes ar beuien, a re muan eomec, tr. «parmi les pauvres les plus nécessiteux.»

    (1859) MMN 6. cass sicour d'an dud izomec. ●(1860) BAL 205. ar re a gave muia izomog. ●(1880) SAB 105. d'ar re izomeg roed madou braz. ●(1889) ISV 311. ne zonjont nemeur e dienez ar re izomek.

    (1900) MSJO 80. Eun dever stris eo evid peb den sikour he nesa pa ves ezomek. ●(1911) BUAZperrot 664. Mat oa (…) d'an dud ezommek. ●(1928) LEAN xv. kement a dud ezommek. ●(1933) ALBR 78. Micherourien ezommek.

    (3) Ar baourentez ezhommekañ : la grande pauvreté.

    (1903) MBJJ 133. e-kreiz ar baourante an ezommekan.

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Qui a besoin (de qqc.).

    (1906) GWEN 13. Ar pod a vezo kaset evelse betek ar gesten ezome (lire : ezomek).

    (2) Dont on a besoin.

    (1943) FHAB Meurzh/Ebrel 254. O klask evit ober ar pred / An traou ezommek a vez ret.

    (3) Qui dénote l'indigence.

    (1835) AMV 105. en oll gantoniou ezommec.

  • ezhommekaat
    ezhommekaat

    v.

    (1) Avoir besoin.

    (1464) Cms (d’après GMB 230). Ezommecat, être indigent. ●(1499) Ca 81b. g. auoir deffault de biens. b. ezomecat.

    (1732) GReg 599b. Manquer, avoir besoin, tr. «Yzommeqât.» ●(1752) PEll 284. Esomecaa, tr. «être, ou devenir.»

    (2) V. tr. d. Apauvrir.

    (1659) SCger 8a. apauurir, tr. «ezomecaat.» ●(1752) PEll 284. Esomecaa, tr. «rendre indigent.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...