Recherche 'faezh...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de faezh (1) à faezhus (12) :- faezhfaezh
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Las.
●(1911) RIBR 48. ar re feaz a rea eun tam chach d'o c'halon. ●(1935) ANTO 100. Reut o diouhar outo, ar besketaerien gaez, / A gerze, du o fenn, hag int holl tremen faez.
►[empl. comme subst.]
●(1955) VBRU 41. Mirout da vorediñ gant ar faezh ma'z oan. ●(1970) BHAF 133. Skuiza a ris gand an drutell-ze ha me d'ober sin dezi da vond gant an non dé dié gand ar faez e oan.
(2) Faezh-mouch : très las.
●(1932) ALMA 62. feas mouch a oa eat.
(3) Bezañ faezh gant udb. : être las de qqc.
●(1860) BAL 79. Va ene a zo evel dare gant ar zec'hed, feaz gant an itic. ●182. evel ma clasc an diseol an nep a zo feaz gant ar c'hor. ●(1880) SAB 421. dare gant an itic, feaz gant ar zec'hed. ●(1894) BUZmornik 293. feaz gant ann dommder.
(4) Bezañ faezh bezañ : être las d’être.
●(1942) DADO 12. hag am lôskit amañ d’ober stamm, pe da varailhat, ma karan, rak faez ec’h oun beza ho matez !
(5) Vaincu, défait.
●(1464) Cms (d’après GMB 231). faiz, vaincu. ●(1499) Ca 75a. Emrentaff faez. ga. soy rendre vaincu. ou soy donner ou habandonner. ●(1580) G 216. Breman ez gousomp ez omp faez, tr. «Maintenant nous savons que nous sommes vaincus.» ●(1621) Mc 93. ouz en em lesel da bezaff fez.
●(1752) PEll 295. Fes, Fés & Feas, selon M. Roussel, signifie vaincu par la dispute.
II. Adv. Leun-faezh : tout plein.
●(1732) GReg 730a. Tout plein, entierement rempli, tr. «Leun feaz. Van[netois] lan fæh.»
●(1890) MOA 70. Très plein, tr. «leun-feaz.»
II. Faezh betek skoulm e ene : voir skoulm.
- faezhadur
- faezhañ / faezhiñfaezhañ / faezhiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Vaincre.
●(1499) Ca 82a. Faezaff. g. vaincre. ●(c.1500) Cb 23a. [bellaff] g. debeller / vaincre en bataille. b. fezaff. ●45a. [confitaff] cest parfaire / dessaller / vaincre / consacrer. b. acheuaff fezaff / consacraff. ●(1576) Cath p. 10. na hem les quet da vezaff fezet gard (lire : gand) da furor, tr. «ne te laisse pas vaincre par ta colère.» ●11. fezaff vn guerhes emparlet, tr. «vaincre une vierge éloquente.» ●fezaff agra en holl tut sauant, tr. «elle l'emporte sur tous les savants.» ●14. bezaff oll fayzet gand vn merhic iauancc, tr. «tous étaient vaincus par une fille si jeune.» ●(1612) Cnf 22. da faezaff, da doeuaff, an passionou.
●(1659) SCger 113b. subiuguer, tr. «feza.» ●(1651) JK 45. Ar maro ocheus feset a rentet mesegus, tr. «Vous avez vaincu la Mort et l'avez confondue.» ●(1659) SCger 54b. exceller, tr. «feza areall.» ●103b. rembarer, tr. «stourm, ha feza, pe trec'hi.» ●(1732) GReg 95a. Batre les ennemis, tr. «Feaza, ou, fæza adversouryen ar roüantelez.» ●(1744) L'Arm 28a. Bâtre les ennemis, tr. «Feahein.» ●(1752) PEll 295. Fäesa, vaincre, convaincre, surpasser un homme à sa confusion, faire honte à quelqu'un, en l'interrogeant en public sur ce qu'il ignore. ●(1790) Ismar 7. En Nærh e ra demb feahein ol er péh zou diæz. ●(17--) TE 121. er Scritur e verche é feahas é corv huéh vlai bèt-hac ur Roué ha tregont. ●424. feahein hun dongérieu perderius.
●(1839) BEScrom 102. féahein é fal inclinationeu. ●(1861) BSJ 240. un dén péhani e feahé en diaul. ●286. feahein ou goal-daicheu. ●(1877) BSA 139. trec'het gant an naoun ha fezet gant ar poaniou criz euz he c'harr dorret.
●(1927) GERI.Ern 145. faeza, tr. «vaincre, l'emporter sur.» ●(1939) KOLM 42. er Pikted, biskoah feahet get er Romaned.
(2) Convaincre.
●(c.1500) Cb 45a. [confuntaff] cest conuaincre / reprendre / et decepuoir b. fezaff / quemeret / deceuaff.
●(1732) GReg 207b. Convaincre, persuader quelqu'un par raisons évidentes, tr. «fæza un den var un dra-bennac.»
(3) Faezhañ a : chasser de.
●(1861) BSJ 292-293. Feahet ag hou calon en desir hou pehé ma rehé unan-benac stad a han-oh doh hou cùélèt.
(4) Lasser, épuiser.
●(1927) GERI.Ern 145. faeza, tr. «lasser, épuiser.»
II. V. intr. Se lasser.
●(1854) MMM 6. Ne fæsin jamæs ô publia va anaoudegues vad. ●58. ar vourrevien didrues eus an ifern pere ne fæsont jamæs.
●(1907) BOBL 04 mai 136/2c-d. Hep fêza, merc'hed Londrez a zalc'h d'ober bodadou trouzus, evid goulen ar gwir da vond da voti.
III. V. pron. réfl.
(1) Se vaincre, se surpasser.
●(1854) PSA II 204. Er ré e houi hum feahein ind ou hunan, er ré-zé e zou en dud a galon e za de bèn a hounit er ranteleah-cé.
(2) En em faezhañ : s'épuiser.
●(1854) MMM 27-28. betec pegueit ec'h en em fæsot-hu ô redec varlerc'h an droug-speret, ta dar gaou ac ar vanite ?
- faezhegezh
- faezhennfaezhenn
f. Ober faezhenn : mettre le mourant sur le couvercle du bank-toser, au-dessous de la fenêtre.
●(1985) OUIS 294. lorsqu’une personne est considérée comme perdue, et que l’entourage pense qu’il n’y a plus rien à faire pour la sauver, on fait faezenn.
- faezher
- faezherez
- faezhetfaezhet
adj. Vaincu.
●(c.1500) Cb 83a. [faezaff] g. vaincu. b. faezet.
●(1659) SCger 147b. ober faë, tr. «par moquerie.» ●(1752) PEll 295. Fäeset, vaincu, surpassé, confondu.
●(1861) BSJ 217. en diaul bremen feahet ha disarmet e huéhou é fallanté ér bed-cé.
●(1907) BSPD II 298. Pe zé d'ein bout féhet get en hoant-kousked, m'en hum astenné ar en doar.
- faezhiad
- faezhidigezh
- faezhiñfaezhiñ
voir faezhañ
- faezhus