Recherche 'fagod...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de fagod (1) à fagodiri (8) :- fagodfagod
m. & coll. –où
I. M.
(1) Fagot.
●(1857) CBF 38. daou c'hant fagod, tr. «deux cent fagots.»
(2) Fagodenn : fagot.
●(1659) SCger 147b. fagoden, tr. «fagot.»
II. Coll. Fagots.
●(1659) SCger 32b. cotteret, tr. «fagoden. p. fagot.» ●55b. fagot, tr. «fagoden p. fagot.» ●147b. fagoden, pl. fagot tr. «fagot.» ●(c.1680) NG 122. Carguet a fagot hac a dan. ●(1732) GReg 350b. Entasser des fagots, les amonceler, tr. «berna queuneud, ou, fagod.» ●(1752) PEll 295. Fagod, Fagot, sing. Fagoden, Plur. Fagodou.
●(1869) TDE.FB 382a. Le lieu où l'on entasse les fagots, tr. «toull ar fagod.» ●Un tas de fagots, tr. «eur bern fagod ; eur grac'hell fagod.» ●Il y a là quelques fagots, tr. «eunn nebeud fagod a zo aze.»
●(1927) GERI.Ern 145. fagod col., tr. «Des fagots, sg. fagodenn f. pl. ou.»
- fagodadegfagodadeg
f. –où Travail en commun pour faire des fagots.
●(1983) PABE 195. (Berrien) fagodadeg, tr. «action de faire des fagots (en commun).»
- fagodennfagodenn
f. –où, fagod, fagodoù
I.
(1) Fagot.
●(1499) Ca 82a. Fagodenn. g. fagot.
●(1659) SCger 32b. cotteret, tr. «fagoden. p. fagot.» ●55b. fagot, tr. «fagoden p. fagot.» ●147b. fagoden, pl. fagot tr. «fagot.» ●(1744) L'Arm 152a. Fagot, tr. «Fagodeen.. deu.» ●(1752) PEll 295. Fagod, Fagot, sing. Fagoden, Plur. Fagodou.
●(1829) HBM 10. ur fagoden brechen var e benn. ●(1856) VNA 103. un fagot entier, tr. «ur fagoden abéh.» ●(1857) CBF 28. N'euz fagoden ebed er geuneudek, tr. «Il n'y a pas de fagots dans le bûcher.» ●(1869) TDE.FB 382a. Il y a là quelques fagots, tr. «fagodennou a zo aze.»
●(1927) GERI.Ern 145. fagod col., tr. «Des fagots, sg. fagodenn f. pl. ou.» ●(1931) GUBI 29. Kroset édan ur fagoden ponér. ●(1935) ANTO 118. a leze diere e fagodenn. ●(1942) DHKN 220. ur fagoden koed sapin.
(2) Gerbe, botte.
●(1982) TKRH 79. Ha traoù e-barzh [ar vapeur] neuze 'vat, fagodenn ha fagodenn.
II. Bout e fagodenn ha kant gantañ : être embarrassé ou faire de l’embarras.
●(1912) RVUm 321 (Gu). E ma é fagoden ha kant getou, tr. P. ar Gov «Il porte ses cent un fagots : il est embarrassé, ou il fait de l'embarras.»
- fagodenniñ
- fagoderfagoder
m. –ion Fagotier.
●(1744) L'Arm 152a. Fagoteur, tr. «Fagodourr.. erion. m.»
●(1870) FHB 270/70a. eur fagoder paour.
●(1909) KTLR 247. eur fagoder keuneut. ●(1927) GERI.Ern 145. fagoder, tr. «celui qui fait des fagots.» ●(1939) RIBA 84. Peh mechér é hou hani ? Diskarour ? Divarour ? Fagotour ? Divrazour ? Heskennour ? Hanochour ? Kordennour ?...
- fagoderezh
- fagodiñfagodiñ
v.
I. V. intr. Faire des fagots.
●(1744) L'Arm 152a. Fagoter, tr. «Fagodein.» ●(1766) MM 477. guir eo sur fagodi a rez, tr. «C'est bien vrai, sûr : de fagoter tu t'embesognes.»
●(1902) PIGO I 101. pe droc'han koad, pe fagodi. ●(1909) KTLR 108. da zastum guedigner da fagodi.
●(1927) GERI.Ern 145. fagodi v. n., tr. «faire des fagots.» ●(1949) KROB 11/12. eun amzer vrao da fagodi. ●fagodi er c'hoad bras. ●(1959) BRUD 8/21. N'eus labour nemed da fagodi war ar hleuziou.
II. V. tr. d.
(1) Faire des fagots (avec du bois de chauffage).
●(1909) KTLR 244. eur goaz o fagodi keuneut. ●(1927) GERI.Ern 145. fagodi v. a., tr. «mettre en fagots.» ●(1935) ANTO 118. Fañch an Didalvez o fagodi keuneud.
(2) Transformer des arbres en bois de chauffage et le fagoter.
●(1871) KTB.ms 15 p 61. Pa oa ar gwez holl astennet war ann douar ez oant c'hoas da fagodi.
- fagodirifagodiri
f. –où
(1) Lieu où sont les fagots.
●(1744) L'Arm 152a. Meule de fagots, tr. «Fagoderi.. ïeu. f.»
●(1927) GERI.Ern 145. fagoderi, fagodiri, tr. «lieu où sont les fagots.»
(2) Bûcher de supplice.
●(1854) GBI I 226. It gant-hi d'ar fagodiri, / Gwiskit 'n inviz rousinet d'eï, tr. «Conduisez-la au bûcher, / Et revêtez-lui une chemise de résine.»