Devri

Recherche 'fank...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de fank-1 (1) à fankus (16) :
  • fank .1
    fank .1

    adj. Sale.

    (1732) GReg 576b. Linge sale, tr. «Lyen fancq

    (18--) SAQ I 58. Eur c'hrez fank a vez kaset d'ar ster. ●(18--) SAQ II 139. an traou fank a ve da gas da walc'hi...

    (1911) BUAZperrot 191. e toull an dour fank. ●(1913) FHAB Ebrel 127. eur seurt bern dillad fank. ●(1921) PGAZ 39. abalamour m'oa fank an dillad a ioa ganthan. ●(1928) TAPO 9. Peoc’h ! Mont a reoc’h d’ar poull gant lienennou fank ar paotr bihan. ●(1935) NOME 47. dilhad fank da brada. ●(1968) BAHE 55/46. ur sac'had dilhad fank.

  • fank .2
    fank .2

    m. –où

    (1) Boue.

    (1499) Ca 29b. Caillareuc vide in fanc. ●82b. Fanc. g. fange. ●Fanc an botou g. boe / ou fange de solliers. ●(1530) J p. 10b. En fanc ha strouill, tr. «dans la fange et l'ordure.»

    (1659) SCger 15b. bouë, tr. «fanc.» ●(1688) MD II 36. Ouc'h va stlegea er fanc ac er g'houver. ●(1732) GReg 107a. Boue, terre remplie d'eau de pluïe, tr. «Van[netois] Fancq.» ●(1752) PEll 297. Fanc, ou Fang, ou Fank, Fange, bouë, ordure. ●(17--) TE 271. ur hoh punce carguét a fang.

    (1857) CBF 2. Kalz a fank a zo enn henchou, tr. «Il y a beaucoup de boue dans les chemins.» ●(1862) JKS 180. evel ar fank enn hentchou.

    (2) (médecine) Excréments.

    (1913) FHAB Mezheven 183. fank ha troaz ar re glanv. ●(1962) EGRH I 79. fank m., tr. « selles, excréments (mot relevé, employé par ex. par les médecins). »

    (3) Saleté.

    (1612) Cnf.epist 17. souillet gant an fanc, hac an fler ves an ordur-man. ●(1633) Nom 65b. Fex, sanies, crassamen, crassamentum : lie, fondrille, bourbe, limon : ly, an fancq, an crass. ●152a. Nautea : l'ordure de la nauire : scubyen an lestr, fancq an lestr.

    (4) Endroit où l'on met le linge sale.

    (1955) STBJ 100. ma bragou taolet d'ar fank da gas da welc'hi.

    (5) [au plur.] Linge sale.

    (1977) PBDZ 807. (Douarnenez) fankoù, tr. «linge sale.»

  • fank-skouarn
    fank-skouarn

    m. (physiologie) Cérumen.

    (1499) Ca 82b. Fanc an scouarn. g. moeulle doraeilles. ●(1633) Nom 15b. Aurium marmoratum, cerumen : l’ordure des oreilles : fancq an diuscouarn.

    (1732) GReg 678a. Le suif des oreilles, tr. «Fancq an divscouarn

  • fankañ
    fankañ

    v.

    I. V. intr. Déféquer.

    (1955) STBJ 86. hag e lakae ar c'hezek da fanka pa veze kaledet o c'horf.

    II.V. tr. d.

    (1) Salir d'excréments.

    (1866) HSH 74. eur guinili a fanquas he zaoulagat.

    (1907) FHAB Gwengolo 203. na lezit ket al loenet d'er fanka [ar feunteun]. ●(1913) FHAB Mezheven 183. An dilhad fanket gant eur c'hlanvour.

    ►absol.

    (1962) EGRH I 79. fankañ v., tr. « salir. » ●(1995) BRYV i 137. (Milizag) da nompaz fanka da genta ha nompaz uza.

    (2) Salir de boue.

    (1521) Cc [fanccaff]. g. embouer. b. fanccaff.

    (1732) GReg 107a. Salir de bouë, tr. «Fancqa. pr. fancqet»

    (1866) BOM 72. Perag-ta, preon loudour, / E fankez d'in ma dour ?

    (1931) VALL 672b. Salir ; de boue, d'ordure, tr. «fanka

    III. V. pron. réfl. En em fankañ : se salir de boue.

    (1633) Nom 133a. Volutabrum : veautroir, ou bourbier : vr fancquiguel, vr plaçc den em fancquaff hac en em souillaff.

  • fankeg
    fankeg

    f. –i Terrain plein de boue.

    (1790) MG 90. taulét en Hosti sacrét én ur fangueq. (...) ér fanguegui. ●191. ur vandèn-moh é fogeal ur fangueq. ●(17--) TE 271. en tènnein ag er fanguêq-hont.

    (1829) CNG 101. Boud én ur fanguæg distronquet !

  • fankeger
    fankeger

    m. –ion Éboueur.

    (1732) GReg 107a. Boueur, Celui qui ôte les bouës de ruës, tr. «Fancqeguer. p. fancqegueryen

    (1927) GERI.Ern 147. fankeger, tr. «boueur.»

  • fankek
    fankek

    adj. Boueux, plein de boue.

    (1464) Cms (d’après GMB 232). fancquec, boueux. ●(1521) Cc [fanquec]. Fanquec. g. boeux / plein de bo.e.

    (c.1718) CHal.ms i. boüeus, tr. «leh fanquec, carguet a fanc, et lorsquil ya fondriere, priacellec.» ●(1732) GReg 107a. Boüeux, qui est plein de boux, tr. «Fancqecq.» ●(1744) L'Arm 34a. Chemin boueux, tr. «Heenntt fanguêc

    (1903) LZBg Gwengolo 226. ur poul fangek. ●(1903) LZBg Du 252. Ni e drezé nezé ur hoah fangek. ●(1934) BRUS 102. Fangeux, tr. «fangek.» ●(1939) DIHU 336/291. dré un hent skosellek ha fangek. ●(1963) LLMM 99/266. E-keit ma lovee al lestr en ul leuskel war e lerc’h div roudenn arc’hant en dour pounner ha fankek ar stêr.

  • fankenn
    fankenn

    f. –ed (ichtyonymie) Sole.

    (1752) PEll 297. Fanken, Selon M. Roussel est, sur les côtes de S. Paul de Léon, une sole, poisson de mer, qui se nourrit sur la vase, ou limon de la mer, ou marée, qui entre dans les petites rivières.

    (1876) TDE.BF 199b. Fankenn, s. f, tr. «Sole, poisson de mer.» ●(1876) TDE.BF 214a. Frankenn, s. f. (anc). tr. «Sole, poisson de mer.»

  • fanket
    fanket

    adj. Que l'on a sali de boue.

    (1499) Ca 82b. Fanquet. g. boeux plain de boe.

    (1744) L'Arm 34a. Sali de bouë, tr. «Fanguétt

  • fankidell
    fankidell

    f. –où Fondrière.

    (1921) LZBt Here 39. a dreuz d'ar fankidellou ha d'ar yeod hir.

  • fankigell
    fankigell

    f. –où Bourbier.

    (1633) Nom 133a. Volutabrum : veautroir, ou bourbier : vr fancquiguel, vr plaçc den em fancquaff hac en em souillaff.

    (1659) SCger 148a. fanquigell, tr. «bourbier.» ●(1732) GReg 107a. Boue, terre remplie d'eau de pluïe, tr. «Van[netois] Fancqiguell. .» ●427a. Fosse où il y a de la bouë, tr. «fancqiguell. p. fancqiguellou.» ●(1744) L'Arm 35b. Bourbe, tr. «Fanguigueel.. leu. m.»

    (1876) TDE.BF 199b. Fañkigell, s. f., tr. «Bourbier ; pl. ou.» ●(1890) MOA 147b. Bourbier, tr. «Fankigell, f.»

    (1907) VBFV.bf 21a. fangigel, f. pl. eu, tr. «bourbier, amas de boue.» ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «fankigell m.»

  • fankigellek
    fankigellek

    adj. Boueux.

    (1931) GWAL 26/11. pri an hentou fankigellek. ●(1931) VALL 76b. Bourbeux, tr. «fankigellek

  • fankigellet
    fankigellet

    adj. Couvert de boue.

    (1932) BRTG 88. éh oent bet glubet, straket, fankigellet. ●117. Mogedet e oent, heuennet, fankigellet.

  • fankigelliñ
    fankigelliñ

    v. Barbotter.

    (1744) L'Arm 273b. Patrouiller, tr. «Fanguiguêllein

    (1927) GERI.Ern 147. V[annetais] fangigellein, tr. «barboter.»

  • fankigellus
    fankigellus

    adj. Bourbeux.

    (1744) L'Arm 35b. Bourbeux, tr. «Fanguiguelluss

  • fankus
    fankus

    adj.

    (1) Boueux, limoneux.

    (c.1500) Cb 83b. [fanc] Jtem luteus / a / um. gal. lueux. b. fancus. ●Jtem limosus / a / um. g. plain de limon. b. fancus.

    (1732) GReg 107a. Boueux, lieu sujet à la bouë, où il y a de la bouë habituellement, tr. «fancus.» ●(1744) L'Arm 34a. Boueux, tr. «Fanguss

    (2) Qui produit de la boue, qui salit, qui souille.

    (1866) BOM 10. Ar vezventi fankuz.

    (1927) GERI.Ern 147. fankus, tr. « «qui crotte, qui produit de la boue.» ●(1931) VALL 75a. qui produit de la boue (temps, etc.), tr. «fankus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...