Devri

Recherche 'faou...' : 29 mots trouvés

Page 1 : de faou (1) à faoutin (29) :
  • Faou
    Faou

    n. de l.

    I. Ar Faou : Le Faou.

    (1732) GReg 427b. Ar Faoü.

    (1834) SIM 29. e ranqe tremen dre Landerne, ar Faou ha Castellin. Qent arruout eno, ec’h arretjont en un hostaliri er Faou. ●(18--) OLLI 253C. ur plaç santel meurbet a so en escopty Kerne, e pares Hanvec, tost d’ar Faou. ●(1860) BAL 155. e Montroulez, e Eussa, Molenez, Enez-Vaz, e Sant Vaze Pennarbed, a var dro; e Landerne, er Faou, e Kemper, Concarne, Pont-Abbat, Gouaien, Enez-Sizun, Douarnenez; etc. ●(1865) FHB 1/7b. er Faou. ●(1867) BBZ III 267. Voa merc'hed ann Faou, war ann dachen. ●(1867) TELrem 20. Hag e treuz da vont d’he zi breac’h-vor ar Faou timad. ●(1878) SVE 991. Etre ar Faou ha Landerne / N’emoc’h nag e Leon nag e Kerne. ●(1879) BMN 161. Mont a reas da eur gearic vian hanvet ar Faou evit ober eur mission. ●(1879-1880) SVE 175. ar Faou. ●(1884) BUZmorvan 153. Aotrou ar Faou a gemeraz kaz outhan. ●(1890) MOA 20b. Ar Faou. ●(1894) BUZmornik 894. Konk-Kerne, Pont-'nn-Abad, Goaien, ar Faou, Enez-Sizun hag e leiz a barreziou all.

    (1905) ALMA 24. Loupp euz ar Faou. ●(1911) BUAZmadeg 149. Neuze tud ar Faou. ●(1910-1912) ARGV 31-32. Arne diwar ar Faou, / Biskoazh ne lavaras gaou. ●(1984) ARGV 31-32. Dimezelled ar Faou, / Ral ma lavaront gaou.

    II.

    (1) Étymologie populaire.

    (1844) FOB 127. & note Faou ville du hêtre.

    (2) Proverbe.

    (1878) SVE 991. Etre ar Faou ha Landerne, / N'emoc'h nag e Leon nag e Kerne.

    (1995) PLTZ 85. Etre ar Faou ha Landerne / n'emeur nag e Leon nag e Kerne.

    (3) Dicton.

    (1901) NOETy 80note. pegeid a zo euz ar Faou d'ar C'hastellin ? Eur c'houitelladen. Quelle est la distance du Faou à Châteaulin ? La portée d'un coup de sifflet, répond un Cornouaillais.

    (4) Proverbes.

    (1912) MELU 205. Arne diwar ar Faou / Biskoaz ne lavaras gaou. ●(1959) SKOL 7-8/109. Kurun diwar ar Faou / Biskoazh ne lavaras gaou. F. ha B. 34. ●(1985) ANEX 26-27. Arne ar Faou "L'orage du Faou". ●note : « (…) Dans la vallée de l'Elorn, à Sizun, Commana, Saint-Sauveur, on disait : Arne ar Faou morse ne lavar gaou (orage du Faou ne ment jamais). (…) ». ●(1993) HYZH 196/20. Arnev diwar ar Faou / Biskoazh n'eus lâret gaou. (Logeginer). ●(1995) PLTZ 15. Arne war ar Faou / biken ne lavar gaou.

    (2003) TRMOR 86. Dimezelled ar Faou / Ral ma lavaront gaou. (...) Arnev ar Faou / N'en-deus ket james lavaret gaou. ●note TRMOR : « L'orage qui remonte du Faou vers la rade de Brest est presque toujours précédé sur la côte occidentale du Finistère par de petits nuages caractéristiques que les habitants de l'archipel d'Ouessant-Molène ont surnommé dimezelled ».

    (5) Dicton.

    (2002) TEBO 112b. Ar Faou bro ar merc'hed koant.

    III. Noms de famille.

    (1970) NFBT 69 N° 521. Faou & Le Faou.

    IV. [Toponymie locale]

    (1847) FVR 70. euz hini ar Rumengol.

    (1974) ISHV 4. Koad ar C’hrannoù. ●23. An Dailh, Ar Stumm, Kêrarmoal, Kêrarsaezh, Kêrgadiou, Kêrgaradeg, Kêrgarreg, Kêrlavareg, Kêreon, Kêrvaeneg, Kêrnevez, Koadnabad, Kozhkêr, Lannerven, Linkosper, Maner-ar-C’hoad, Penn-ar-wazh, Poullkaer, Runarveuzid, Rulann. ●40. Eno e voe savet chapel Sant-Jozef e 1541. ●68. Bep bloaz da ouel Sant Jelvestr e ranke aotrou kastell Kerliver kas da gastell ar Voudenn, er Faou.

  • faou .1
    faou .1

    coll. & m. (botanique) cf. faouenn, gwez-faou

    (1) Coll. Hêtres.

    (c.1500) Cb 83b. [fauenn] Jdem hoc faginum ni. g. forest de fous. b. coat fau.

    (1849) LLB 658. er faw ihuel, en derw hag er hesten. ●748. Ha mé tispleg er faw tro ha tro ou bareu. ●(1860) BAL 183. etouez an dero ac ar fao. ●(1869) FHB 237/224a. mont da zoucha e doug ar guez, rag ar gurun a goez alies varnezho, dreist oll var an dero, ar c'histin, an eunvlac'h, morse, a leverer, n'eo bet guelet o coeza var ar fao. ●(1870) FHB 263/13a. er c'hoat-se a zo dero ha fao.

    (1934) BRUS 260. Un hêtre, tr. «ur faùen, f., pl. faù

    (2) M. Prenn faou : bois de hêtre.

    (1530) Pm 264. pemp planquen a prenn fau, tr. «cinq planches de bois de hêtre.»

  • faou .2
    faou .2

    m. Tanière.

    (1931) VALL 336a. Gite de bêtes fauves, tr. «faou (m. bret.).»

  • faou-put
    faou-put

    coll. (botanique) Charmes.

    (1732) GReg 153b. Charme, arbre, tr. «faveñ-pudt. p. fau.pudt

    (1876) TDE.BF 201b. Fao-put, s. m., tr. «Charme, charmille, arbres.» ●(1879) BLE 11. Charme (Carpinus. L.) Faô-pût.

    (1925) FHAB Genver 12. Bep bloaz e pourchasen, eur pennad a-rôk, eun eteo Nedeleg eur reor gwezenn zero bennak pe eur pez fao-put, ar seurt-se na c'hell ket vouc'hal mont enno.

    faouenn-but f. Charme.

    (1732) GReg 153b. Charme, arbre, tr. «faveñ-pudt. p. fau.pudt.»

    (1931) VALL 112b. Charme arbre, tr. «fao-put col. sg. favenn-but pl. favenned-put.»

  • faou-Spagn
    faou-Spagn

    coll. (botanique) =

    faouenn-Spagn f.

    (1744) L'Arm 315b. Purutu, tr. «Faouênn-Spaign

  • faoued
    faoued

    m. –où Hêtraie.

    (1732) GReg 401b. Faye, lieu planté de fau, ou de hêtres, tr. «faouëd. p. faouëdou

    (1927) GERI.Ern 147. faoued m., tr. «lieu planté de hêtres.»

  • Faoued .1
    Faoued .1

    n. de l. Ar Faoued : Le Faouët (Corlay).

    (1851) PENdast 47. er manar ar Faouet pa erruan.

  • Faoued .2
    Faoued .2

    n. de l. Ar Faoued : Le Faouet (commune du Morbihan).

    I. Ar Faoued.

    (1849) LLB 21. Én tural d'er Fawouit ha d'iscobti Gùéned. ●(18--) MILg 185. eur belek iaouank euz ann naonet / zo eat da vervel d’ar faouet. ●(1863) ST 6. Ar Pont hag ar Faouet. ●(1867) BBZ III 52. Tre Langolen hag ar Faouet. ●(1878) SVE 942. Aotronez Pond-Ivi, / Bourc’hisienn Faouet, / Potret Gourin. ●(1883) MIL 169. E parrez Berne, kanton ar Faouet. ●(1884) BUZmorvan 675-6. goude beza tremenet ann noz er Faouet. ●(1894) BUZmornik 677. goude beza tremenet ann noz er Faouet. ●(1898) CHCH 30. Bout deut da nemp gombatti a enep ar Faouet. ●86. Pear aral a Vregel ha seih ag er Faouet.

    (1902) LZBg Mae 100. Er Faouet. ●(1902-1905) LARB 130a. Abarh é Langonnet é houlenner puarzek, / Puar aral a Vrezél ha seih ag er Faouët. ●(1905) KBSA 72. Ha ni a sko war-du ar Faoued, war Bondi. ●(1905) ALMA 69. Faouet. ●(1924) SBED 9. Brudet é betag er Faoed. ●(1934) BRUS 297. er Faùed.(1995) LMBR 104. Priziet-dreist eo ivez bro ar Faoued.

    II.

    (1) Dicton.

    (1878) SVE 942. Aotronez Pond-Ivi, / Bourc’hisienn Faouet, / Potret Gourin.

    (2) Devinette.

    (1929) MKRN 170/76. Petra a ia bemdez eus ar Faouet da Gerrien dre Lannijen hep fichal na gar na troad ?173/76. An hent.

    (3) Prophétie.

    (1974) (1998) HYZH 216/46. Mont a ray ar re-se d'en em strewi tro war dro da Vrest hag an arme-se, a teuy beteg borc'h Faoued : hiroc'h ne day ket. (...) Ar peziou kanol kentañ, digaset gant arme ar C'hreiste, a vo pozet war mine Santez Barbon. Krogadou start a vo neuze er c'hornad, dreist-holl war mine C'hrao. Aze 'vo kri an traou.

    (4)

    (2005) TAGW 433. Toutal rae, tont douzh Gourin, / An tren mont d'ar Faoued, / Abred douzh ar vitin, / Gatoñ visen dihuinet, / Le train sifflait, venant de Gourin et se rendant au Faouët; c'est lui qui me réveillait, le matin de bonne heure (extrait de la chanson Tour Langoned, de Yves Le Moal).

    III. Blasons populaires : voir Bourc'hizien ar Faoued, Chtou.

    IV. [Toponymie locale]

    (1732) GReg 409a. sant Fyacr ar Faouëd.

    (1867) BBZ III 351. Ha ni ielo da bardon Sant-Fiakr ar Faouet. ●351. Gant-he Loeizik Rozaoulet da Gerli ema oet. ●352. Tal kroaz Penfel e kefjont Marianna Langonet.

    (1905) ALMA 69. Sant-Fiakr. ●(1931) FHAB Gwengolo/336. Evelse e vezed digemeret (...) en tri Filier (...) er Faouet. ●(1974) (1998) HYZH 216/46. a vo pozet war mine Santez Barbon. Krogadou start a vo neuze er c'hornad, dreist-holl war mine C'hrao. ●(1995) LMBR 106. sede chapel santez Barban. ●107. chapel sant Fiakr.

  • Faoued .3
    Faoued .3

    n. de l. Ar Faoued : Le Faouët (commune des Côtes-d’Armor).

    (1933) BREI 323/4a. person ar Faved. ●(1992) FAGW [titre]. Ar Favoet gwechall.

  • Faouedadez
    Faouedadez

    f. –ed Habitante du Faouet.

    (1941) FHAB Gouere/Eost 57b. Nann, Faouedadez kêz.

  • faouedeg
    faouedeg

    f. –i, –où Hêtraie.

    (1732) GReg 401b. Faye, lieu planté de fau, ou de hêtres, tr. «faouëdeg. p. faouëdegou

  • Faouediz
    Faouediz

    pl. Habitants du Faouët.

    (1867) BBZ III 52. Laret en deuz d’ar Faouediz.

  • faoueg
    faoueg

    f. –i Hêtraie.

    (1499) Ca 83a. [fauenn] g. le lieu ou croissent de fous. b. fauec.

    (1732) GReg 401b. Faye, lieu planté de fau, ou de hêtres, tr. «Favecq. p. favegou

    (1878) BAY 13. fawek, tr. «lieu plein de hêtres.»

    (1927) GERI.Ern 147. faoueg f., tr. «lieu planté de hêtres.»

  • faouek
    faouek

    adj.

    (1) Planté de hêtres, abondant en hêtres.

    (1927) GERI.Ern 147. faouek adj., tr. «abondant en hêtres.»

    (2) Qui tient du hêtre.

    (1927) GERI.Ern 147. faouek adj., tr. «qui tient du hêtre.»

  • faouenn
    faouenn

    f. –ed, faou (botanique) Hêtre.

    (1499) Ca 83a. Fauenn. g. fouteau ou fou.

    (1792) CAg 149. Doh troéd ur fahuen yoüanc ha fresque / Me scrihuas déh, me gar men Doué ; / Bamdé er fahuen-ze ë crésque, / Me haranté ë crésqu' ehué.

    (1849) LLB 795-796. Ur fawen (…) / ged hé fenad bareu.

    (1934) BRUS 260. Un hêtre, tr. «ur faùen, f., pl. faù.»

  • faouenneg
    faouenneg

    f. –i, –où Hêtraie.

    (1732) GReg 401b. Faye, lieu planté de fau, ou de hêtres, tr. «favenneg. p. favennegou

  • faout .1
    faout .1

    adj.

    I.

    (1) Fendu.

    (1874) FHB 506/288a. keuneud faout. ●(1889) ISV 366. elgez faout

    (1909) BROU 237. (Eusa) Ho freilh a zo faout, tr. «votre fléau est fêlé.» ●(1920) FHAB C'hwevrer 244. eun tammik kloc'h faout o vegeliat an anjelus. ●(1922) FHAB Du 351. Kleier faout.

    (2) Destiné à être fendu.

    (1876) TDE.BF 201b. Koat faout, keuneud faout, tr. «du bois à fendre.» ●(1890) MOA 264b. Du bois à fendre, tr. «koat-faout, – keuneud-faout

    (1931) VALL 299a. bois à fendre, tr. «koad- ou keuneud-faout

    II.

    (1) Kanañ evel ur gastelodenn faout : voir kastelodenn.

    (2) Gars ken ez eo faout bizied e dreid : voir bizied.

  • faout .2
    faout .2

    m. –où Fente.

    (1464) Cms (d’après GMB 233). Faout (fente). ●(1499) Ca 83a. Faut vide in fraill cest tout vng. ●(1633) Nom 5b. Taille, coupure ou fante d'vne plume, tr. «an taill, pe an faout ves an pluen.» ●147a. Rima : fente, creuasse, gersure : vr faoüt.

    (1659) SCger 56b. fente, tr. «faut.» ●(1744) L'Arm 155a. Fente, tr. «Feut.. eu. m.» ●(1774) AC 28. faout bieset, tr. «fente transversale.»

    (1889) ISV 79. En dro da enez Eusa ez eus laboused mor aleiz, hag ar re-ma a deu da ober ho neiziou en toullou pe er faoutou a gavont er vri tro var dro d'an enez.

    (1902) MBKJ 218. eur faoutik stris. ●(1907) VBFV.fb 42b. fente, tr. «feut, m. (pl. eu).» ●(1926) FHAB Mezheven 230. faoutou an nor.

  • faoutadeg
    faoutadeg

    f. –où Fenderie.

    (1732) GReg 403b. Fenderie, lieu dans les grosses forges ou l'on fend les gueuses, tr. «fautadeg

  • faoutadur
    faoutadur

    m. –ioù

    (1) Félure.

    (1732) GReg 402b. Félure, fente sans séparation entière, tr. «fautadur. Van[netois] fëutadur

    (1927) GERI.Ern 147. faoutadur m., tr. «fêlure, incision.»

    (2) Fendage, action de fendre.

    (1732) GReg 404a. L'action de fendre, tr. «Fautadur

  • faoutañ / faoutiñ
    faoutañ / faoutiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Fendre.

    (1464) Cms (d’après GMB 233). Feutiff, «faindre», l. findo, v. i. fraillaff.

    (1659) SCger 27b. coin a fendre du bois, tr. «guen da fauta queuneut, p. guenou.» ●56b. fendre, tr. «fauta.» ●69a. inciser, tr. «fauta.» ●148a. fauta, tr. «fendre.» ●(1732) GReg 178b. Mettre des coins en une bille de bois pour la fendre, tr. «Guenna ur vilh-goad evit he fauta.» ●(1744) L'Arm 154b. Fendre, tr. «Feutein... tétt

    (1849) LLB 457. El luhed, é splannein, e feut er gogusen. ●(1870) MBR 98. diskar ar c'hoat, he fagodi, he faouta hag he gordenna. ●(18--) SAQ I 80. ar vag a faout an dour ha ne lez var he lerc'h nemet eur rizen hag en em zispenn en un taol kount.

    (1907) PERS 67. faouta koat. ●(1933) EVGB 9. e faoute keuneud pe e pale an douar. ●(1936) PRBD 38. e vije kouezet war e benn, war-var d'e faouta.

    B.

    (1) Na faoutañ grik, ur ger : ne dire mot.

    (1911) BOBL 04 mars 323/2c. Ar varc'hadourien na faoutont peurvuia grik a-bed divar-ze d'ar brenourien. ●(1936) FHAB Kerzu 467. An tri gamalad ne faoutjont ket eur ger. (1942) FHAB Mae/Mezheven 165. Ne faoutas ket eur ger muioc'h.

    (2) Mal prononcer, écorcher (une langue).

    (1963) BAHE 35/36. memes c'hoazh en e gozhni 'oa ur yec'hed klevet anezhañ o faoutiñ brezhoneg gant an tol (lire : taol) gallek. ●(1969) BAHE 62/11. Ne raen c'hoazh nemet faoutiñ brezhoneg.

    (3) Faire, parcourir (du chemin).

    (1849) LLB 1228. [er marh] é feutein en hent beanoh eid en ahuel.

    (1913) BOBL 421/1. edoug an deiz e oant o faouta ar c'hant hanter a leoiou a zispartie anezo deus maner Koat-ar-Bleiz. ●(1926) FHAB Eost 310. Merc'hed Sant-pabu ato skanv a droad, a goate, a fuste, a faoute, a droc'he hend, hep sellet a-zehou nag a gleiz. ●(1931) VALL 667a. suivre sa route avec vitesse, tr. «faouta hent fam.»

    II. V. intr.

    (1) Se fendre.

    (1659) SCger 56b. se fendre, tr. «fauta.» ●(17--) TE 205. ean e laras é hai en Autær-ze de feutein é deu hanter.

    (1821) SST 46. er réhier e feutas. ●(1849) LLBg III 16. En deur é pen er vâg e feut hag e chumen. ●77-78. er mor, en ur feutein, E zizolo en doar hag er sabl é verwein. ●(1856) VNA 102. Le froid fait fendre les arbres, tr. «Feutein e hra er gùé guet er yeinnion.» ●(1857) AVImaheu 123. er rihiér e feutas. ●(1876) TDE.BF 437a. ann azen-man ne d-eo ket evel al loened all pa faout ar mor enn he raok evit ober eunn hent d'ezhan. ●(1878) EKG II 163. Sklakal, faouti, terri a reaz…

    (1912) BUAZpermoal 250. an ôter a faoutas, dre ijin fall an diaoul, mes vertu ar zant hen harzas da didamman ha da gouezan. ●(1915) MMED 49. ar zolier, prenvedet, a faoute dre he c'hreiz.

    (2) Se crevasser.

    (1659) SCger 34b. se creuasser, tr. «fauti.» ●(1732) GReg 233b. Crevasser, parlant d'une muraille, &c., tr. «Van[netois] feuteiñ

    III.

    (1) Faoutañ a ra ar galon : voir kalon.

    (2) Faoutañ levioù : voir levioù.

  • faoutenn
    faoutenn

    f. –où

    (1) Fente.

    (1907) VBFV.fb 42b. fente, tr. «feuten, f. (pl. neu).» ●(1927) GERI.Ern 147. faoutenn f., tr. «une fente.»

    (2) Mari faoutenn : femme facile.

    (1982) LIMO 13 novembre. Eid rein de gleùed ne oè ket moiand hé derhel, ken friand e ziskoè boud : ur Vari faoutenn, ur rudellerez !

  • faoutennig-koad
    faoutennig-koad

    f. (ornithologie) Pic.

    (1927) GERI.Ern 148. faoutennig-koad f., tr. «pic, oiseau.»

  • faouter
    faouter

    m. –ion

    (1) Fendeur.

    (1732) GReg 404a. Fendeur, celui qui fend, tr. «Fauter. p. fautéryen. Van[netois] feütour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 154b. Fendeur, tr. «Feutoutt.. terion

    (1876) TDE.BF 201b. Faouter, s. m., tr. «Fendeur de bois ; pl. ien

    (1927) GERI.Ern 147. faouter keuneud, tr. «fendeur de bois.» ●(1981) ANTR 61. faouterien-keuneud.

    (2) spécial. Fendeur de pierres dans une carrière.

    (1944) EURW I 125. Ouz krec'h, e oa ar faouterien. ●(1958) BRUD 3/24. faouterien ken taraset all o genou. ●(1986) CCBR 48. (Brieg) le métier de fendeur / faoter-mein. ●(1988) TIEZ II 47. Les mineurs (minerien) sont en général au nombre de deux par carrière. Il leur revient d'extraire les blocs dont se chargent ensuite les fendeurs (faoterien).

    (3) péjor. Faouter keuneud : homme qui prononce mal ses mots.

    (1927) GERI.Ern 147-148. faouter keuneud, tr. «celui qui hache du bois, qui parle mal.»

  • faouterez-koad
    faouterez-koad

    f. (ornithologie) Pic.

    (1927) GERI.Ern 148. faouterez-koad f., tr. «pic, oiseau.»

    (1931) VALL 557a. Pic ; oiseau, tr. «faouterez-koad f.»

  • faouterezh .1
    faouterezh .1

    m. Fendage, action de fendre.

    (1732) GReg 404a. L'action de fendre, tr. «fautérez. Van[netois] feutereh.» ●(1744) L'Arm 154b. Fenderie, tr. «Feutereah... heu. m.»

  • faouterezh .2
    faouterezh .2

    f. –ioù Fenderie.

    (1732) GReg 403b. Fenderie, lieu dans les grosses forges ou l'on fend les gueuses, tr. «fautérez

  • faoutet
    faoutet

    adj.

    (1) Fendu.

    (1633) Nom 35b. Aues fissipedes : qui ont les pieds fendus : Eznet ò deues ò treït faoutet.

    (1978) BRUDn 19/9. Ne oa ket homañ eul loen-korn bennag, med eun tamm koad, eur ganell goz bet neud endro dezi gwechall, faoutet, biskornet, distammet hag eur gwiskad kratouz warni.

    (2) plais. Kaporal faoutet : femme, épouse.

    (1941) SAV 22/37. Alo, paotred, bremaik e klevo trouz ar paotr Yann adarre gant ar c'haporal faoutet !

  • faoutiñ
    faoutiñ

    voir faoutañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...