Devri

Recherche 'faout...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de faout-1 (1) à faoutin (13) :
  • faout .1
    faout .1

    adj.

    I.

    (1) Fendu.

    (1874) FHB 506/288a. keuneud faout. ●(1889) ISV 366. elgez faout

    (1909) BROU 237. (Eusa) Ho freilh a zo faout, tr. «votre fléau est fêlé.» ●(1920) FHAB C'hwevrer 244. eun tammik kloc'h faout o vegeliat an anjelus. ●(1922) FHAB Du 351. Kleier faout.

    (2) Destiné à être fendu.

    (1876) TDE.BF 201b. Koat faout, keuneud faout, tr. «du bois à fendre.» ●(1890) MOA 264b. Du bois à fendre, tr. «koat-faout, – keuneud-faout

    (1931) VALL 299a. bois à fendre, tr. «koad- ou keuneud-faout

    II.

    (1) Kanañ evel ur gastelodenn faout : voir kastelodenn.

    (2) Gars ken ez eo faout bizied e dreid : voir bizied.

  • faout .2
    faout .2

    m. –où Fente.

    (1464) Cms (d’après GMB 233). Faout (fente). ●(1499) Ca 83a. Faut vide in fraill cest tout vng. ●(1633) Nom 5b. Taille, coupure ou fante d'vne plume, tr. «an taill, pe an faout ves an pluen.» ●147a. Rima : fente, creuasse, gersure : vr faoüt.

    (1659) SCger 56b. fente, tr. «faut.» ●(1744) L'Arm 155a. Fente, tr. «Feut.. eu. m.» ●(1774) AC 28. faout bieset, tr. «fente transversale.»

    (1889) ISV 79. En dro da enez Eusa ez eus laboused mor aleiz, hag ar re-ma a deu da ober ho neiziou en toullou pe er faoutou a gavont er vri tro var dro d'an enez.

    (1902) MBKJ 218. eur faoutik stris. ●(1907) VBFV.fb 42b. fente, tr. «feut, m. (pl. eu).» ●(1926) FHAB Mezheven 230. faoutou an nor.

  • faoutadeg
    faoutadeg

    f. –où Fenderie.

    (1732) GReg 403b. Fenderie, lieu dans les grosses forges ou l'on fend les gueuses, tr. «fautadeg

  • faoutadur
    faoutadur

    m. –ioù

    (1) Félure.

    (1732) GReg 402b. Félure, fente sans séparation entière, tr. «fautadur. Van[netois] fëutadur

    (1927) GERI.Ern 147. faoutadur m., tr. «fêlure, incision.»

    (2) Fendage, action de fendre.

    (1732) GReg 404a. L'action de fendre, tr. «Fautadur

  • faoutañ / faoutiñ
    faoutañ / faoutiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Fendre.

    (1464) Cms (d’après GMB 233). Feutiff, «faindre», l. findo, v. i. fraillaff.

    (1659) SCger 27b. coin a fendre du bois, tr. «guen da fauta queuneut, p. guenou.» ●56b. fendre, tr. «fauta.» ●69a. inciser, tr. «fauta.» ●148a. fauta, tr. «fendre.» ●(1732) GReg 178b. Mettre des coins en une bille de bois pour la fendre, tr. «Guenna ur vilh-goad evit he fauta.» ●(1744) L'Arm 154b. Fendre, tr. «Feutein... tétt

    (1849) LLB 457. El luhed, é splannein, e feut er gogusen. ●(1870) MBR 98. diskar ar c'hoat, he fagodi, he faouta hag he gordenna. ●(18--) SAQ I 80. ar vag a faout an dour ha ne lez var he lerc'h nemet eur rizen hag en em zispenn en un taol kount.

    (1907) PERS 67. faouta koat. ●(1933) EVGB 9. e faoute keuneud pe e pale an douar. ●(1936) PRBD 38. e vije kouezet war e benn, war-var d'e faouta.

    B.

    (1) Na faoutañ grik, ur ger : ne dire mot.

    (1911) BOBL 04 mars 323/2c. Ar varc'hadourien na faoutont peurvuia grik a-bed divar-ze d'ar brenourien. ●(1936) FHAB Kerzu 467. An tri gamalad ne faoutjont ket eur ger. (1942) FHAB Mae/Mezheven 165. Ne faoutas ket eur ger muioc'h.

    (2) Mal prononcer, écorcher (une langue).

    (1963) BAHE 35/36. memes c'hoazh en e gozhni 'oa ur yec'hed klevet anezhañ o faoutiñ brezhoneg gant an tol (lire : taol) gallek. ●(1969) BAHE 62/11. Ne raen c'hoazh nemet faoutiñ brezhoneg.

    (3) Faire, parcourir (du chemin).

    (1849) LLB 1228. [er marh] é feutein en hent beanoh eid en ahuel.

    (1913) BOBL 421/1. edoug an deiz e oant o faouta ar c'hant hanter a leoiou a zispartie anezo deus maner Koat-ar-Bleiz. ●(1926) FHAB Eost 310. Merc'hed Sant-pabu ato skanv a droad, a goate, a fuste, a faoute, a droc'he hend, hep sellet a-zehou nag a gleiz. ●(1931) VALL 667a. suivre sa route avec vitesse, tr. «faouta hent fam.»

    II. V. intr.

    (1) Se fendre.

    (1659) SCger 56b. se fendre, tr. «fauta.» ●(17--) TE 205. ean e laras é hai en Autær-ze de feutein é deu hanter.

    (1821) SST 46. er réhier e feutas. ●(1849) LLBg III 16. En deur é pen er vâg e feut hag e chumen. ●77-78. er mor, en ur feutein, E zizolo en doar hag er sabl é verwein. ●(1856) VNA 102. Le froid fait fendre les arbres, tr. «Feutein e hra er gùé guet er yeinnion.» ●(1857) AVImaheu 123. er rihiér e feutas. ●(1876) TDE.BF 437a. ann azen-man ne d-eo ket evel al loened all pa faout ar mor enn he raok evit ober eunn hent d'ezhan. ●(1878) EKG II 163. Sklakal, faouti, terri a reaz…

    (1912) BUAZpermoal 250. an ôter a faoutas, dre ijin fall an diaoul, mes vertu ar zant hen harzas da didamman ha da gouezan. ●(1915) MMED 49. ar zolier, prenvedet, a faoute dre he c'hreiz.

    (2) Se crevasser.

    (1659) SCger 34b. se creuasser, tr. «fauti.» ●(1732) GReg 233b. Crevasser, parlant d'une muraille, &c., tr. «Van[netois] feuteiñ

    III.

    (1) Faoutañ a ra ar galon : voir kalon.

    (2) Faoutañ levioù : voir levioù.

  • faoutenn
    faoutenn

    f. –où

    (1) Fente.

    (1907) VBFV.fb 42b. fente, tr. «feuten, f. (pl. neu).» ●(1927) GERI.Ern 147. faoutenn f., tr. «une fente.»

    (2) Mari faoutenn : femme facile.

    (1982) LIMO 13 novembre. Eid rein de gleùed ne oè ket moiand hé derhel, ken friand e ziskoè boud : ur Vari faoutenn, ur rudellerez !

  • faoutennig-koad
    faoutennig-koad

    f. (ornithologie) Pic.

    (1927) GERI.Ern 148. faoutennig-koad f., tr. «pic, oiseau.»

  • faouter
    faouter

    m. –ion

    (1) Fendeur.

    (1732) GReg 404a. Fendeur, celui qui fend, tr. «Fauter. p. fautéryen. Van[netois] feütour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 154b. Fendeur, tr. «Feutoutt.. terion

    (1876) TDE.BF 201b. Faouter, s. m., tr. «Fendeur de bois ; pl. ien

    (1927) GERI.Ern 147. faouter keuneud, tr. «fendeur de bois.» ●(1981) ANTR 61. faouterien-keuneud.

    (2) spécial. Fendeur de pierres dans une carrière.

    (1944) EURW I 125. Ouz krec'h, e oa ar faouterien. ●(1958) BRUD 3/24. faouterien ken taraset all o genou. ●(1986) CCBR 48. (Brieg) le métier de fendeur / faoter-mein. ●(1988) TIEZ II 47. Les mineurs (minerien) sont en général au nombre de deux par carrière. Il leur revient d'extraire les blocs dont se chargent ensuite les fendeurs (faoterien).

    (3) péjor. Faouter keuneud : homme qui prononce mal ses mots.

    (1927) GERI.Ern 147-148. faouter keuneud, tr. «celui qui hache du bois, qui parle mal.»

  • faouterez-koad
    faouterez-koad

    f. (ornithologie) Pic.

    (1927) GERI.Ern 148. faouterez-koad f., tr. «pic, oiseau.»

    (1931) VALL 557a. Pic ; oiseau, tr. «faouterez-koad f.»

  • faouterezh .1
    faouterezh .1

    m. Fendage, action de fendre.

    (1732) GReg 404a. L'action de fendre, tr. «fautérez. Van[netois] feutereh.» ●(1744) L'Arm 154b. Fenderie, tr. «Feutereah... heu. m.»

  • faouterezh .2
    faouterezh .2

    f. –ioù Fenderie.

    (1732) GReg 403b. Fenderie, lieu dans les grosses forges ou l'on fend les gueuses, tr. «fautérez

  • faoutet
    faoutet

    adj.

    (1) Fendu.

    (1633) Nom 35b. Aues fissipedes : qui ont les pieds fendus : Eznet ò deues ò treït faoutet.

    (1978) BRUDn 19/9. Ne oa ket homañ eul loen-korn bennag, med eun tamm koad, eur ganell goz bet neud endro dezi gwechall, faoutet, biskornet, distammet hag eur gwiskad kratouz warni.

    (2) plais. Kaporal faoutet : femme, épouse.

    (1941) SAV 22/37. Alo, paotred, bremaik e klevo trouz ar paotr Yann adarre gant ar c'haporal faoutet !

  • faoutiñ
    faoutiñ

    voir faoutañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...