Recherche 'fav...' : 21 mots trouvés
Page 1 : de fav (1) à favorus (21) :- favfav
coll.
(1) (botanique) Fèves.
●(1499) Ca 38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn. ●(1633) Nom 75b. Faba : febue : fá, fau. ●76a. Fabalia, subago, fabaginum acus : fauas : fauaçc, colo faf. ●Lomentum : farine de febue : bleut faf.
●(1659) SCger 57a. feue, tr. «fauen p fao.» ●148a. faven pl. fao, tr. «feuue.»
●(1857) CBF 10. Souben ar fa, tr. «Soupe aux fèves.» ●(1894) BUZmornik 86. eunn nebeut fa poazet enn dour.
●(1907) BSPD I 158. tri dé ér suhun ne zèbré meit un tam bara get ur flahad faü. ●(1911) BUAZperrot 366. souben ar c'haol, an irvin, pe ar fa. ●(1915) HBPR 225. Da zribi n'ho doa nemet fa hag hariko.
(2) (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.
●(1968) NOGO 214. Fucus vesiculosus. fao «(fèves» (Penn-ar-Bed n° 37).
- fav-bihan
- fav-Brezil
- fav-brizh
- fav-gall
- fav-glas
- fav-munutfav-munut
coll.(botanique) =
●(1908) BOBL 16 mai 177/2b. ar pis charrons, ar fao munud, ar melchen ru divezad.
- fav-Romfav-Rom
coll. (botanique) Féveroles.
●(1732) GReg 408b. Feverole, petite feve, ou feve de haricot, tr. «fa Rom.»
- fav-ruzfav-ruz
coll. (botanique) =
●(1855) FUB 386-387. Faô rû ha faô briz / Sétu briskez al Lan-Bâliz, tr. «Fèves rouges et fèves bariolées, / Abricots des Lamballais.»
- fava
- favajfavaj
m. (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.
●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. Mots de la région de Lannion : pizach, goémon dont les feuilles portent de petites ampoules ; fawach, ampoules plus grosses. ●(1961) BAHE 26/21. Daoust hag ur c'hemm bennak a zo, da skouer, etre pizaj, favaj ha bezhin rezinek ? An daou gentañ implijet e Kemper-Gwezenneg hag an eil e Lokemo ; anezhañ bezhin gant boulloù bihan leun a aer. ●(1968) NOGO 214. Fucus vesiculosus. favaʒ «(mauvaises fèves» (Penn-ar-Bed n° 37).
●(2007) GOEMOn 119a. Favac'h (se prononce vawac'h, en Trégor) : fucus vesiculosus.
- favasfavas
m. (botanique) Tiges de fèves.
●(14--) Jer.ms 166. Favacz, pezacz, acz, tr. «Tiges de fèves, tiges de pois, en quantité.» ●(1633) Nom 75b. Fabæ scapus, fabalis stipula : fauas : an fauaçc. ●76a. Fabalia, subago, fabaginum acus : fauas : fauaçc, colo faf.
●(1732) GReg 480b (lire : 408b). La tige des fèves, tr. «Favas. colo fa.»
●(1909) BROU 238. (Eusa) Paille de fèves, tr. «Fávañz.» ●(1931) VALL 302b. tige de fève, tr. «favaz m.»
- FavedFaved
voir Faoued .3
- favennfavenn
f. –où, fav (botanique)
I. Fève.
●(1464) Cms (d’après GMB 231). Faffen, fève. ●(1499) Ca 82a. Faffuenn. g. feue. ●(c. 1501) Lv 235/120. fauen gl. faba. ●(1633) Nom 75b-76a. Fabæ hilum : le noir de la febue : an pen du an fafuen.
●(1659) SCger 57a. feue, tr. «fauen p fao.» ●148a. faven pl. fao, tr. «feuue.»
●(1867) FHB 102/399a. Ro dezhan eur faen.
●(1922) FHAB Meurzh 91. Kemerit eur bizen pe eur faen.
II.
(1) Ne ziwano ket ar fav en e c'henoù : parler sans arrêt.
●(1978) PBPP 2.1/144 (T-Plougouskant). Ne diwano ket ar fav en he genoù, tr. J. Le Du «les fèves ne lui germeront pas dans la bouche /elle est intarissable/»
(2) Bezañ brav rannañ fav gant ub. : facile de s’entendre avec lui/elle.
●(1982) TKRH 128 (T) A. Duval. Diwar ar pezh am eus klevet gant va mamm, a-hervez, e oa ur plac'h vat, brav rannañ fav ganti evel ma vez lâret.
(3) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober teir : être idiot.
●(1766) MM 871-872 (Li) C.-M. Le Laé. Gousouc'h quet, raç goulc'han an hir, / Pet faën a ya d'ober teir, tr. G. Esnault «...n'savez pas combien de fayols il faut pour faire trois.»
(4) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober nav : être idiot.
●(1836) MM (édit. Ledan) 871-872 (Li) C.-M. le Laé. Goulennit gant potret Rosco / Pet faven ya da ober no.
(5) Terriñ ar favenn : (?)
●(1851) PENdast 90/50 (?T). Gant Daou maltoutier iaouank e nem geff da goania / evit terri ar faven e nem divertissa.
(6) Gwerzhañ piz e-lec'h fav : voir piz.
- faviet
- favor
- favorañsfavorañs
f. Faveur.
●(1728) Resurrection 3072. Lies en greont siuoas dre fauorans. ●(1741) RO 3326. Mes ar barner Jesus ne ray quet a fauorans. ●(1792) BD 10. ho penediction ho cras ho fauorans, tr. «votre bénédiction, votre grâce, votre faveur.»
- favorapl
- favoriñfavoriñ
v.
(1) V. tr. d. Favoriser.
●(1847) MDM 198. faveri ar re didalvez. ●335. ha favori, er c'hontrol, va mignouned ha va c'herend ? ●352. hep favori den.
(2) V. tr. i. Favoriñ gant ub. : traiter qqn par faveur.
●(1710) IN I 222. Na bermetit jamæs eta (…) e touche nicun ouzoc'h en ur fæçon incivil ha dre guriosite, na var zigarez c'hoari, na var zigarez faveri gueneoc'h.
- favorizañ
- favorusfavorus
adj. =
●(c.1500) Cb 84a. [fauor] Jtem fautorius / a / um. g. fauteur en mal. b. fauorus e drouc.