Devri

Recherche 'fav...' : 21 mots trouvés

Page 1 : de fav (1) à favorus (21) :
  • fav
    fav

    coll.

    (1) (botanique) Fèves.

    (1499) Ca 38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn. ●(1633) Nom 75b. Faba : febue : , fau. ●76a. Fabalia, subago, fabaginum acus : fauas : fauaçc, colo faf. ●Lomentum : farine de febue : bleut faf.

    (1659) SCger 57a. feue, tr. «fauen p fao.» ●148a. faven pl. fao, tr. «feuue.»

    (1857) CBF 10. Souben ar fa, tr. «Soupe aux fèves.» ●(1894) BUZmornik 86. eunn nebeut fa poazet enn dour.

    (1907) BSPD I 158. tri dé ér suhun ne zèbré meit un tam bara get ur flahad faü. ●(1911) BUAZperrot 366. souben ar c'haol, an irvin, pe ar fa. ●(1915) HBPR 225. Da zribi n'ho doa nemet fa hag hariko.

    (2) (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.

    (1968) NOGO 214. Fucus vesiculosus. fao «(fèves» (Penn-ar-Bed n° 37).

  • fav-bihan
    fav-bihan

    coll. (botanique) Haricots verts.

    (1905) IVLD 78. da c'houde fao bian.

  • fav-Brezil
    fav-Brezil

    coll. (botanique) Haricots.

    (1932) FHAB Mae 186. Gand ar guchenn fa-Brezil.

  • fav-brizh
    fav-brizh

    coll. (botanique) Favéoles.

    (1732) GReg 480b (lire : 408b). Feves bariolées, ou marquées de diverses couleurs, tr. «Fa briz. fao Lambala.»

    (1855) FUB 386-387. Faô rû ha faô briz / Sétu briskez al Lan-Bâliz, tr. «Fèves rouges et fèves bariolées, / Abricots des Lamballais.»

  • fav-gall
    fav-gall

    coll. (botanique) Fèves des marais.

    (1931) VALL 302b. Fève des marais, tr. «fao gall

  • fav-glas
    fav-glas

    coll. (botanique) Haricots verts.

    (1931) VALL 353b. Haricot, tr. «fao-glas col. sg. favenn-c'hlas.»

    favenn-c'hlas f. Haricot vert.

    (1931) VALL 353b. Haricot, tr. «fao-glas col. sg. favenn-c'hlas

  • fav-munut
    fav-munut

    coll.(botanique) =

    (1908) BOBL 16 mai 177/2b. ar pis charrons, ar fao munud, ar melchen ru divezad.

  • fav-Rom
    fav-Rom

    coll. (botanique) Féveroles.

    (1732) GReg 408b. Feverole, petite feve, ou feve de haricot, tr. «fa Rom

  • fav-ruz
    fav-ruz

    coll. (botanique) =

    (1855) FUB 386-387. Faô rû ha faô briz / Sétu briskez al Lan-Bâliz, tr. «Fèves rouges et fèves bariolées, / Abricots des Lamballais.»

  • fava
    fava

    v. intr. Cueillir des fèves.

    (1909) BROU 237. (Eusa) Cueillir des fèves, tr. «Faéa

  • favaj
    favaj

    m. (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.

    (1915) KZVr 113 - 02/05/15. Mots de la région de Lannion : pizach, goémon dont les feuilles portent de petites ampoules ; fawach, ampoules plus grosses. (1961) BAHE 26/21. Daoust hag ur c'hemm bennak a zo, da skouer, etre pizaj, favaj ha bezhin rezinek ? An daou gentañ implijet e Kemper-Gwezenneg hag an eil e Lokemo ; anezhañ bezhin gant boulloù bihan leun a aer. ●(1968) NOGO 214. Fucus vesiculosus. favaʒ «(mauvaises fèves» (Penn-ar-Bed n° 37).

    (2007) GOEMOn 119a. Favac'h (se prononce vawac'h, en Trégor) : fucus vesiculosus.

  • favas
    favas

    m. (botanique) Tiges de fèves.

    (14--) Jer.ms 166. Favacz, pezacz, acz, tr. «Tiges de fèves, tiges de pois, en quantité.» ●(1633) Nom 75b. Fabæ scapus, fabalis stipula : fauas : an fauaçc. ●76a. Fabalia, subago, fabaginum acus : fauas : fauaçc, colo faf.

    (1732) GReg 480b (lire : 408b). La tige des fèves, tr. «Favas. colo fa.»

    (1909) BROU 238. (Eusa) Paille de fèves, tr. «Fávañz.» ●(1931) VALL 302b. tige de fève, tr. «favaz m.»

  • Faved
    Faved

    voir Faoued .3

  • favenn
    favenn

    f. –où, fav (botanique)

    I. Fève.

    (1464) Cms (d’après GMB 231). Faffen, fève. ●(1499) Ca 82a. Faffuenn. g. feue. ●(c. 1501) Lv 235/120. fauen gl. faba. ●(1633) Nom 75b-76a. Fabæ hilum : le noir de la febue : an pen du an fafuen.

    (1659) SCger 57a. feue, tr. «fauen p fao.» ●148a. faven pl. fao, tr. «feuue.»

    (1867) FHB 102/399a. Ro dezhan eur faen.

    (1922) FHAB Meurzh 91. Kemerit eur bizen pe eur faen.

    II.

    (1) Ne ziwano ket ar fav en e c'henoù : parler sans arrêt.

    (1978) PBPP 2.1/144 (T-Plougouskant). Ne diwano ket ar fav en he genoù, tr. J. Le Du «les fèves ne lui germeront pas dans la bouche /elle est intarissable/»

    (2) Bezañ brav rannañ fav gant ub. : facile de s’entendre avec lui/elle.

    (1982) TKRH 128 (T) A. Duval. Diwar ar pezh am eus klevet gant va mamm, a-hervez, e oa ur plac'h vat, brav rannañ fav ganti evel ma vez lâret.

    (3) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober teir : être idiot.

    (1766) MM 871-872 (Li) C.-M. Le Laé. Gousouc'h quet, raç goulc'han an hir, / Pet faën a ya d'ober teir, tr. G. Esnault «...n'savez pas combien de fayols il faut pour faire trois.»

    (4) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober nav : être idiot.

    (1836) MM (édit. Ledan) 871-872 (Li) C.-M. le Laé. Goulennit gant potret Rosco / Pet faven ya da ober no.

    (5) Terriñ ar favenn : (?)

    (1851) PENdast 90/50 (?T). Gant Daou maltoutier iaouank e nem geff da goania / evit terri ar faven e nem divertissa.

    (6) Gwerzhañ piz e-lec'h fav : voir piz.

  • faviet
    faviet

    = (?).

    (1973) LIMO 28 septembre. ur mouched faviet.

  • favor
    favor

    f. –ioù Faveur.

    (1499) Ca 83a. Fauor. g. faueur. ●(1612) Cnf.epist 37. Ves à fauoryou Asmodée, hac à Belzebuth è querent / En deueus feizyancc bras, ez hagio da holl dent.

    (1659) SCger 56a. faueur, tr. «fauor.» ●97b. priuilege, tr. «fauor.» ●(1727) HB 217. ar faveryou o dêus grèt da naouspet.

  • favorañs
    favorañs

    f. Faveur.

    (1728) Resurrection 3072. Lies en greont siuoas dre fauorans. ●(1741) RO 3326. Mes ar barner Jesus ne ray quet a fauorans. ●(1792) BD 10. ho penediction ho cras ho fauorans, tr. «votre bénédiction, votre grâce, votre faveur.»

  • favorapl
    favorapl

    adj. Favorable.

    (c.1500) Cb 84a. [fauor] g. fauorable. b. fauorabl. ●(1633) Nom 220b. Ventus ferens, secundus : vent prospere, vent en poupe : auel mat, auel larg, auel fauorabl.

    (1727) HB 57. Bezit favorabl em andret.

  • favoriñ
    favoriñ

    v.

    (1) V. tr. d. Favoriser.

    (1847) MDM 198. faveri ar re didalvez. ●335. ha favori, er c'hontrol, va mignouned ha va c'herend ? ●352. hep favori den.

    (2) V. tr. i. Favoriñ gant ub. : traiter qqn par faveur.

    (1710) IN I 222. Na bermetit jamæs eta (…) e touche nicun ouzoc'h en ur fæçon incivil ha dre guriosite, na var zigarez c'hoari, na var zigarez faveri gueneoc'h.

  • favorizañ
    favorizañ

    v. tr. d. Favoriser.

    (1659) SCger 56a. fauoriser, tr. «fauorisa

    (17--) FG II 48. Mar favoriser Sioul, è hello kounta war eur krok bleo ann terrupla.

  • favorus
    favorus

    adj. =

    (c.1500) Cb 84a. [fauor] Jtem fautorius / a / um. g. fauteur en mal. b. fauorus e drouc.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...