Recherche 'ferm...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de ferm (1) à fermoni (13) :- fermferm
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqc.)
(1) Ferme, solide.
●(c.1500) Cb 84b. Fermm. g. fermez. l hic stabilis et hoc / le. ●(1633) Nom 141b. Columna solida : colomne forte : coulonnen creuf, start ha ferm. ●228a. Continens terram firmam, nuncupant : terre ferme : an douar ferm an douar calet.
(2) (Traction) ferme, assurée.
●(1872) DJL 36. gret eur janch ferm var he vanne.
B. (en plt de qqn)
(1) Ferme, décidé, résolu.
●(1576) Cath p. 12. ez aparissas an eal dezy hac he admonetas da bezaff ferm a constant, tr. «un ange lui apparut et l'exhorta à être ferme et constante.» ●15. bezaff constant ha ferm da gouzaff merzirienty, tr. «être constants et fermes à souffrir le martyre.» ●(1621) Mc 11. gand vn volontez ferm. ●60. Caffout vn propos ferm.
●(1792) BD 4250. mes cals ahanoch so ferm o amitié, tr. «Mais beaucoup d'entre vous sont fermes dans leur amitié.»
(2) (en plt de qqn) Bezañ ferm e : être ferme dans.
●(1860) BAL 187. da veza ferm en e lezen.
II. Adv. Ez ferm : fermement.
●(1732) GReg 201b. Constamment, avec fermeté, tr. «ez ferm.»
- ferm-difermferm-diferm
adv. (en plt d'une habitation) Loué sans arrêt à différents locataires.
●(1977) PBDZ 783. (Douarnenez) atav eo bet he zi ferm-diferm, tr. «sa maison n'a jamais été louée bien longtemps au même, les locataires n'y font que passer.»
- ferm-treuz
- fermaatfermaat
v.
I. V. intr.
(1) Devenir plus ferme, plus assuré.
●(1880) SAB 302. Mar tle o feiz mont var scleraat, e tle ive fermaat.
(2) S'affermir.
●(1860) BAL 186. eleac'h laoscaat, ne ree nemet fermaat en e lezen.
(3) Mont war fermaat : se consolider.
●(1890) MOA 182b. Se consolider, tr. «mont var fermaat.»
II. V. tr. d.
(1) Affermir (qqn).
●(1860) BAL 3. fermaat an dud e lezenn Doue. ●(1869) FHB 229/157b. an Aotrou Le Cauchois-Feraud ne eane o fermaat an oll.
(2) Consolider.
●(1890) MOA 182b. Consolider, tr. «Fermaat, lakaat da fermaat.»
- fermadurfermadur
m.
(1) Clôture.
●(c.1500) Cb. [serraff] g. cloture. b. fermadur.
(2) Fermadur a-ziabarzh : interclusion.
●(c.1500) Cb. [serraff] g. interclusion. b. fermadur a diaparz.
- fermailhedfermailhed
m. Fermaillet.
●(1633) Nom 274b. Amuletum : fermailles pendant au col : vr fermaillet á vez lecquæt ouz an gouzoucq á enep an pouesoun.
- fermamant
- fermañ / fermiñfermañ / fermiñ
v. tr. d.
(1) Fermer.
●(1398) Gwenediz 187. fermet, fermet, fermet, donet a rant. tr. Herve Bihan « Fermez, fermez, fermet, ils arrivent (ils viennent) » ●(c.1500) Cb 25b. [bez] g. qui clot ou fait le sepulchre. brito. ne (lire : nep) a gra an bez : pe en ferm. ●84a. [ferm] gal. fermer. b. fermaff. ●(1621) Mc 52. Gand an men bras sé a pechet ez deu da fermy outaff é hunan, porz an Barados, hac ez digor henyn ifern. ●(1633) Nom 276b. Med. cicatricem obducens : emplastre pour fermer la playe : palastr euit serraff pe fermiff an gouly.
(2) Lacer.
●(1659) SCger 71b. lacer, tr. «fermi.»
- fermderfermder
m.
(1) Fermeté.
●(c.1500) Cb 84a. [ferm] g. fermete. b. fermder.
●(1732) GReg 201b. Constamment, avec fermeté, tr. «Gand fermder.» ●Constance, force d'esprit qui entretient toujours l'ame dans une même affaire & fermeté, tr. «fermder.»
●(1806) JOS 6. gant quement a fermder. ●(1834) SIM 229. gant fermder, gant courach, ha gant oaz. ●(1872) ROU 78b. Fermder, signifie aussi, solidité, attitude assurée. ●85a. Fermeté, tr. «Fermder, au moral et au physique.» ●(1880) SAB 24. lavarou, dislavarou dalc'h ebet dezo, fermder ebed.
(2) Constance.
●(1890) MOA 182b. Constance, Perséverance dans ses goûts, tr. «fermder.» ●Il n'a pas de constance, tr. «n'en deuz fermder ebed.»
(3) Consistance.
●(1774) AC 42. fermder ebet, tr. «sans consistance.»
- fermier
- fermiñ .1
- fermiñ .2fermiñ .2
voir fermañ
- fermoni