Devri

Recherche 'feskenn...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de feskenn-1 (1) à feskennin-feskennan (9) :
  • feskenn .1
    feskenn .1

    f.

    (1) (anatomie) –où, feskinier d. divfeskenn Fesse.

    (c.1500) Cb 83a. Faezcenn. alias fesquenn. ●(1633) Nom 22b. Natales, clunes, sedes : les fesses : an fesquennou, pençou, terçou. ●274a. Depygis : sans fesses : vnan nen deus quet á fesquennou. ●(1647) Am A.314. Rac va baguet a va bougeden so heget ker kren diouz va fesquen., « Car ma sacoche et ma bougette sont secouées si complètement de dessous ma fesse ».

    (1732) GReg 406a. Fesse, tr. «fesquenn. p. fesquennou, diou-fesquenn.» ●(1774) AC 95. betec e fesquennou, tr. «jusqu'aux fesses.»

    (1876) TDE.BF 204b. Feskenn, s. f., tr. «Fesse du corps humain ; pl. diou-feskenn

    (1909) KTLR 147. eur vialen evit larda da feskennou. ●(1927) GERI.Ern 150. feskenn f., tr. «Fesse.» ●(1931) VALL 301a. Fesse, tr. «feskenn pl. diou feskenn.» ●(1936) IVGA 98. eun otou brao, ha feskinier treut e-barz !

    (2) (boucherie) Culotte.

    (1876) TDE.BF 204a. Feskenn, s. f., tr. «Partie de la fesse d'un bœuf qu'on appelle la culotte, feskenn ejenn.»

    (1931) VALL 176a. culotte (de bœuf), tr. «feskenn f.»

  • feskenn .2
    feskenn .2

    f. & adv. –où, feskad

    I. F.

    (1) (agriculture) Gerbe, botte (de paille).

    (c.1718) CHal.ms ii. gerbe, tr. «menal, fesquen, masquen.» ●(1732) GReg 457a. Gerbe, assemblage de plusieurs javelles coupées, & liées ensemble, tr. «Van[netois] fesqen. fesqad.» ●(1744) L'Arm 390a. Treseau, tr. «Menale à dairr fæsquênn.» ●435b. Dizeau, tr. «Menale à zeec fesquênn.» ●(17--) TE 52. é hoèmb ol ér mæzeu é hindram æd, ha me fesqên-mé e sàuai ihuelloh eit hou ceré-hui.

    (1829) IAY 105. eur foesquen blous. ●(1855) BDE 269. Chaired de guetan er fal lezeu, hag arried-int é feschenneu. ●(1856) VNA 18. une Gerbe, tr. «ur Fesken.» ●(1866) HSH 35. va fesquen-me a chome huel ha diflach, epad ma en em zestume ho rê-hu endro dezi. ●(1895) GMB 235. pet[it] tréc[orois] vësken, à Tressignaux, vosken. ●(1897) EST 25. Eid achiw er féchad hag aveit ou ari (…) hag e sterd er féchen.

    (1907) AVKA 107. Dibabet da genta an draok, ha graet ganthan foeskeno. ●(1910) MBJL 190. ed a feskenno. ●(1912) BUAZpermoal 531. gourvezet en e garti war eur feusken blouz. ●(1913) AVIE 110. Cherret de getan er fal lezeu ha liammet ind é féchenneu. ●(1925) IZID 32. De zoug er fechenneu. ●(1927) GERI.Ern 150. feskad col., tr. «Gerbes, faisceaux, sg. feskenn, fechenn V[annetais] ; T[régor] foeskenn, feuskenn pl. o.» ●(1931) VALL 73b. Botte, tr. «feskenn f.»

    (2) Fagot.

    (1933) MMPA 105. ne gavas ket, zoken, eur feuskenn keuneut evit tomma e izili ruziet gant ar riou. ●(1933) ALBR 27. eur feuskenn bennak eus ar bern koad.

    (3) Faisceau.

    (1910) MBJL 107. ar feskenno drapoio a zo fichet ouz ar gwaridello.

    (4) Fascicule.

    (1931) VALL 295b. Fascicule, tr. «feskenn f.»

    II. Adv. A-feskennoù : en gerbes.

    (1857) AVImaheu 51. Cherret de guetan er fall lezeu, hag arrizet-ind a fesquenneu eid ou losquein ; mæs dastumet er gùénéh ém zulér. ●(1861) BSJ 280. chairret quetan rah en invray hag ariet-ind a fechenneu eid ou losquein, ha tolpet er gunéh ém sulér.

  • feskennad .1
    feskennad .1

    f. –où Fessée.

    (1876) TDE.BF 204b. Feskennad, s. m., tr. «Fessée.»

    (1927) GERI.Ern 150. feskennad f., tr. «fessée.»

    (1931) VALL 301a. Fesse, tr. «feskennad pl. diou feskenn

  • feskennad .2
    feskennad .2

    f. –où

    (1) (agriculture) Ce qui constitue une botte.

    (1931) VALL 73b. Botte de, tr. «feskennad f.»

    (2) Fascicule.

    (1931) VALL 295b. Fascicule, tr. «feskennad f.»

  • feskennañ
    feskennañ

    voir feskenniñ

  • feskennata
    feskennata

    v. tr. d. Fesser.

    (1931) VALL 301a. Fesser, tr. «feskennata

  • feskenneg
    feskenneg

    m. feskenneion Homme fessu.

    (1821) GON 215a. Feskennek, adj. et s. m., tr. «Fessu, qui a de grosses fesses. Pour le pluriel du subst. feskenneien

  • feskennek
    feskennek

    adj. Fessu.

    (1821) GON 215a. Feskennek, adj., tr. «Fessu, qui a de grosses fesses.» ●(1876) TDE.BF 204b. Feskennek, adj., tr. «Fessu, qui a de grosses fesses.»

    (1931) VALL 301a. Fessu, tr. «feskennek

  • feskenniñ / feskennañ
    feskenniñ / feskennañ

    v. tr. d. (agriculture) Botteler.

    (1927) GERI.Ern 150. feskennein V[annetais], tr. «mettre en gerbes.» ●(1931) VALL 73b. Botteler, tr. «feskenna

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...