Recherche 'feul...' : 12 mots trouvés
Page 1 : de feul (1) à feulzus (12) :- feulfeul
adj.
(1) Fringant, alerte.
●(1732) GReg 437b. Fringant, ante, alerte, gaillard, éveillé, tr. «Feul.» ●Un fringant, un alerte, tr. «Un dèn feul. ur pautr feul.»
●(1821) GON 215a. Feûl, adj., tr. «Fringant. Alerte. Éveillé. gaillard. Frétillant.» ●(1876) TDE.BF 204b. Feul, adj., tr. «Fringant, parlant d'un petit maître, d'un élégant.»
●(1927) GERI.Ern 151. feul adj., tr. «Fringant.» ●(1931) VALL 18a. Alerte adj., tr. «feul.» ●280b. Éveillé, tr. «feul.» ●321a. Fringant élégant, tr. «feul.» ●348b. Guilleret, tr. «feul.» ●553a. Pétillant ; au fig., tr. «feul.»
(2) Mont feul ganti : y aller un peu vite, précipitamment.
●(1935) ANTO 43. Met n'eomp ket re feul ganti.
(3) Élégant, pimpant, sémillant.
●(1927) GERI.Ern 151. feul adj., tr. «élégant.» ●(1931) VALL 560a. Pimpant, tr. «feul.» ●684b. Sémillant, tr. «feul.»
- feulañfeulañ
v. intr.
(1) Frétiller, gambiller, se trémousser.
●(1927) GERI.Ern 151. feula, tr. «frétiller.» ●(1931) VALL 320b. Frétiller, tr. «feula.» ●328b. Gambiller, tr. «feula.» ●553a. Pétiller ; au fig., tr. «feula.» ●756a. Trémousser (se), tr. «feula.»
(2) Grésiller.
●(1933) CDFi 7 janvier. trizek vi o frita (...) hag eun hanter-dousenn pastellou kig-moc'h mogedet o feula en o c'hreiz. ●(1936) CDFi 21 Mars. viou (...) da feula war ar baelon.
(3) Être pimpant, sémillant.
●(1931) VALL 560a. faire le pimpant, tr. «feula.» ●684b. être sémillant, tr. «feula.»
- feulsfeuls
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqn, de ses actes, etc.).
(1) (en plt de qqn) Fougueux, impétueux.
●(1876) TDE.BF 204b. Feulz, adj. C[ornouaille], tr. «Sauvage et farouche.»
●(1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1906) FHAB Meurzh/Ebrel 253. un tamik feulz ha diben. ●(1907) AVKA 213. Evel ma oa feulz e diskibien en ho c'henver. ●(1927) GERI.Ern 151. feuls adj., tr. «Sauvage, farouche, impétueux, vif de caractère.»
(2) (Paroles, discours, action) Fougueux.
●(1838-1866) PRO.tj 180. a lammou feulz.
●(1913) LZBt Gwengolo 28. Re feulz a oa eun hevelep komzo.
B. local. (agriculture)
(1) (Bétail) en liberté.
●(1919) DBFVsup 22b. fels (Gr[oix]), adj., tr. «libre (en parl. du bétail).» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] fels, tr. «(bétail) libre.»
(2) Qui mouche, qui s'emballe sous les piqûres de taons.
●(1970) GSBG 62. (Groe) fels, tr. «emballé (par les piqûres des mouches, en parlant de la vache ou du cheval).»
II. Adv. Fougueusement, impétueusement.
●(1927) FHAB Genver 17. en eur zizrei feulz warzu e vignon. ●(1941) SAV 19/23. Hag e sailhas feuls e kreiz an engroez.
- feulsted
- feulster
- feulz
- feulzañ / feulziñfeulzañ / feulziñ
v. intr.
(1) (en plt des animaux) Moucher.
●(1912) FHAB C'hwevrer 45. Ha pa zeont eus an denvalijen en heol grill [an tirvi] ez eont en egar hag e feulzont. ●(1924) DIHU 161/164. (Groe) Fèlzein, tr. «(v.n.) s'échapper.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913).
(2) (en plt de qqn) =
●(1877) FHB (3e série) 16/136a. ne glaskont nemed ar peoc'h, var ho meno, hag a zo da genta o feulza hag o clask distress ar stal.
(3) Être en colère.
●(1958) BLBR 114/2. Ar pez a lakee Marijan da feulzi.
- feulzerfeulzer
m. (agriculture)
(1) Temps où le bétail est laissé en liberté.
●(1904) DBFV 79a. felzér, s., tr. «temps où les animaux peuvent errer en liberté (Groix).»
(2) Àr o felzer : (bétail) en liberté.
●(1919) DBFVsup 22b. ar ou felzér, tr. «en liberté.» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] ar ou felzér, tr. «(les vaches sont) en liberté.»
- feulzerezh
- feulzetfeulzet
adj.
(1) (agriculture ; en plt d'un animal) Détaché, échappé.
●(1904) DBFV 79a. felzet, part., tr. «(animal) détaché, échappé (Groix).» ●(1927) GERI.Ern 151. V[annetais] felzet, tr. «(animal) détaché, échappe.»
(2) En colère.
●(1931) VALL 131b. en colère, tr. «feulzet.»
(3) (en plt de la mer) Déchaîné.
●(1919) FHAB Gwengolo 76. A ra d'ar mor feulzet var ar gourlen tarza.
- feulziñfeulziñ
voir feulzañ
- feulzus