Recherche '"flac'h"...' : 13 mots trouvés
Page 1 : de flach-1-1 (1) à flac_hotin (13) :- flac'h .1flac'h .1
f. –ioù, –où
I.
(1) Béquille.
●(1499) Ca 84b. Flach. g. potance baton pour appoyer. l. hoc podium / dii.
●(1659) SCger 47a. echasse, tr. «flach (lire : flac'h).» ●148b. flac'h, tr. «anille.» ●(1687) MArtin 5. tut var flachiou. ●(1732) GReg 90a. Bequille qu'on met sous les aisselles quand on est entrepris des jambes &c., tr. «Flac'h. p. flac'hou.»
●(1867) BUE 165. ma ne oa evit en em stlejan nemet war diou fla. ●166. Koutanz a lezaz he flaio e Landreger. ●(1868) KTB.ms 14 p 175. prestik a kerzo hep flaïo. ●(1868) KMM 279. o velet Mac'harit eb e flac'hou (eb e branellou). ●(1876) TDE.BF 207b. Flac'h, s. m., tr. «Béquille d'estropié ; pl. flac'hou, flac'hiou.»
●(1905) IVLD 134. atao var flac'hou abalamour d'eur gouli e doa enn he gar deou. ●(1924) FHAB C'hwevrer 62. bale a rae war flac'hou.
(2) Kerzhout e spered war flac'hioù : avoir l'esprit déséquilibré.
●(1931) VALL 64a. marcher avec ou à l'aide de béquilles, tr. «kerzout war flaiou «être déséquilibré» en parl. de l'esprit) T[regor].»
II.
(1) Bezañ war flac'hioù : ne pas avoir le sou.
●(1885) ARN 43 (T) N. Kelien. Bean war flaio, tr. «être sur des béquilles, n'avoir pas le sou.»
(2) Kerzhet war flac'hioù : être désiquilibré (esprit).
●(1931) VALL 64a (T). kerzout war flaiou, tr. F. Vallée «être déséquilibré, en parlant de l’esprit.»
- flac'h .2flac'h .2
f. –ioù d. divflac'h Creux de la main, des deux mains jointes.
●(1732) GReg 590b. Le creux de la main, tr. «flac'h an dôrn.» ●(1744) L'Arm 225b. Les deux mains, pour prendre quelque chose, tr. «Difflah. f.»
●(1831) RDU 143. é visage én é zihue-flah. ●144. ean e blégas é bèn én é zihue-flah. ●(1876) TDE.BF 207b. Flac'h, s. m. V[annetais], tr. «Creux de la main.»
●(1972) SKVT I 24. «Diwall da zeviñ da flac'h !» Pezh a reas hemañ, eveljust, gant ar prim ma oa aet an tamm kentañ en e c'henou.
- flac'hadflac'had
f. & adv. –où
I. F.
A.
(1) Gifle.
●(1909) BROU 238. (Eusa) Gifle, tr. «Flac'had.» ●(1938) WDAP 2/122. Flac'had, hano gwregel, liester Flac'hadou. Palvad, stlafad, jotad, javedad. Skouer : Eur flac'had en deus bet ar paotrig-se digant e dad. ●(1972) SKVT I 172. ur c'houblad flac'hadoù.
(2) Plein le creux de la main, des deux mains jointes, jointée.
●(1732) GReg 734b. Poignee, plein la main, tr. «flac'had. p. ou.» ●Petite poignée, tr. «flac'hadicq. p. flac'hadouïgou.» ●(1744) L'Arm 225b. Plein les deux mains ; ici, jointée, tr. «Flahatt.. adeu. f.» ●453a. Jointée, tr. «Flahatt.. adeu. f.» Une jointée de froment, tr. «Ur flahatt gunéh.»
●(1903) EGBV 14. flahad, f. pl. eu, tr. «plein les deux mains jointes, jointée.» ●(1912) DIHU 86/116. ur flahad mat a ouignon trohet. ●(1934) MAAZ 143. un (lire : ur) flahad tolhiad. ●(1938) WDAP 2/122. Eun dournad traou gwak. Skouer : Saotret eo bet va chupenn gant ar flac'had pri (pe ar flac'had yod) a zo bet stlapet ouzin.
B. par ext.
(1) Quantité plus ou moins grande (de gens, de choses).
●(1907) BSPD I 158. tri dé ér suhun ne zèbré meit un tam bara get ur flahad faü. ●(1907) DIHU 24/399. get ur flahad chouañned. ●(1929) FHAB Du 410. An dud a zo aman, hag ar re all a zo ganeomp a galon, n'int nemed eur flac'hadig kollet, koulz lavaret, etouez ar re all. ●(1955) BGUE 38/4. ur flahad tud. ●(1973) LIMO 10 février. deit e oent a di en noter get ur flahad mad a argant d'er gér.
(2) Flac'had douar : contrée.
●(1941) DIHU 363/319. Er vuhé e seblanté kuitat, aveit mad, er flahad doar-sé.
C. (apiculture) Troisième essaim.
●(1919) DBFVsup 23a. flahad s., tr. «troisième essaim (Bas]v[annetais].»
II. Adv. A-flac'had : à pleines mains.
●(1914) RNDL 48. Skuillet Hou kras énonn a flahad, a flahad, tr. «Versez Votre grace en moi à pleines mains, à pleines mains.»
- flac'hadiñ
- flac'hañflac'hañ
v. intr. (agriculture) Verser, en plt du blé.
●(1876) TDE.BF 207b. Flac'ha, v. n. C[ornouaille], tr. «Verser, parlant du blé qui se couche à terre.»
- flac'hata
- flac'hek
- flac'hennadflac'hennad
f. –où Gifle.
●(1909) BROU 238. (Eusa) Gifle, tr. «On dit aussi : Flac'hennad. C'est du style trivial.»
- flac'hotañ / flac'hotiñflac'hotañ / flac'hotiñ
v. tr. d. Peloter (sexuellement ou non).
●(1936) IVGA 22. flac'hota peg. ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Flac'hotañ = tripatouiller. ●(1947) YNVL 50. Flac'hotañ a ra al leue. ●(1952) LLMM 32-33/135. (Douarnenez) Flac'hotiñ : tripoter. Flac'hotiñ ar merc'hed a zo kreñvoc'h eget o frotañ.
- flac'hoterflac'hoter
m. –ion Peloteur.
●(1977) PBDZ 524. (Douarnenez) flac'hoter, tr. «peloteur.» ●640. flac'hoter, flac'hoterien, tr. «qui tâte, qui pelote les filles.»
- flac'hoterez
- flac'hotetflac'hotet
adj. Galvaudé.
●(1947) YNVL 93. Ar yaouankiz a zo ur boked eus ar c’haerañ ’zo er bed, nemet bresk ha kizidik. Ne c’houlenn ket bezañ flac’hotet.
- flac'hotiñflac'hotiñ
voir flac'hotañ