Devri

Recherche 'flemm...' : 20 mots trouvés

Page 1 : de flemm (1) à flemmusted (20) :
  • flemm
    flemm

    m. –où

    (1) Aiguillon d'insecte.

    (1659) SCger 92b. piqueron, tr. «flemm.» ●148b. flem, tr. «aiguillon.» ●(1732) GReg 327a. Éguillon d'abeilles, &c., tr. «Flémm. p. flémmou

    (1927) GERI.Ern 155. flemm m., tr. «Aiguillon (d'insecte).»

    (2) par méton. Langue bifide d'un reptile.

    (1872) GAM 5. Diskuez a ra he flemm ; en em rodella, fichal a ra evel an aer viber. ●(18--) SAQ II 252. Guelet ho peuz an aer, he flemm o c'hoja atao.

    (3) Élancement.

    (1792) BD 384. ma calon gant flemo em corff so digoret, tr. «Mon cœur s'ouvre en mon corps (percé) d'élancements.»

    (1932) ALMA 114. dindan va c'hostou, oun skoet gant eur flemm hag a drouc'h va alan. ●115. aon am eus rak ar flemmou.

    (4) Piqûre d'insecte.

    (1877) EKG I 145. sonj mad am beuz euz ho flemmou [ar merienn].

    (1944) DGBD 91-92. keit all a oa abaoe ar flemm.

    (5) sens fig. Brocards.

    (1876) TDE.BF 208b. Flemm, s. m., tr. «outrage, affront.»

    (1927) GERI.Ern 155. flemm m., tr. «offense en parole.» ●(1957) BRUD 1/6. Ne gollim ket or buhez hag or mel o respont d'an dismegañs, d'ar flemm.

    (6) Taol flemm : coup porté d'une arme pointue.

    (1575) M 149-150. Ha hoaz muy, Hon Saluer (…) A gouzaffas taul flem, tr. «Et qui plus est encore, Notre Sauveur (…) / Souffrit un coup d'aiguillon.»

    (7) Taol flemm : coup porté par la mort.

    (14--) N 1923. Dalet vn taol flem hep remed, tr. «Tenez un coup d'aiguillon sans retard.» ●(1575) M 93-94. Ret eo gouzaff taol flem, quen lem digant heman, / Maz renonçer dan bet, parfet het het ha ledan tr. «Il faut souffrir de celle-ci un coup d'aiguillon, si pénétrant / Que l'on renonce au monde complètement, au long et au large.»

    (8) Trait.

    (1575) M 2360-2362. alies cargazou (lire : cargaçou) / Carguet á sezyou lem : hac á lies flemou, / An rese lem ha moan : ho goan euel tan glaou, tr. «beaucoup de carquois / Remplis de flèches aiguës et de beaucoup de traits ; / Ceux-là, aigus et minces, les piquent comme des charbons ardents.»

    (9) (pathologie) =

    (1905) BOBL 16 décembre 65/2e. Ar flemm a zo kroget ennan, hervez a meuz klevet o lavaret. Mez gant ar c'hlenved-se ne varvo ket.

  • flemm-aer
    flemm-aer

    m. (entomologie) Libellule.

    (1879) ERNsup 153. flemmèr, libellule, Lohuec.

  • flemm-douar
    flemm-douar

    coll. (botanique) Fumeterre.

    (1732) GReg 442b. Fumeterre, plante médecinale, tr. «Flémm-douar

    (1876) TDE.BF 208b. Flemm-douar, s. m., tr. «Fumeterre, plante.» ●(1879) BLE 145. Fumeterre. (Fumaria. L.) Flemm-douar.

    (1925) FHAB Gwengolo 333-334. Ar flemm-douar. Al louzaouenn-man, fumeterre, e galleg. (...) ar flemm-douar a zav uheloc'h hag ar bleun a vez outi a zo ruz-wenn. (...) eur guchennad vat a flemm-douar. ●(1927) GERI.Ern 156. flemm-douar, tr. «Fumeterre.»

  • flemmad
    flemmad

    m. –où

    (1) Piqûre (d'insecte).

    (1872) ROU 79b. Coup de dard, tr. «flemad

    (1927) GERI.Ern 156. flemmad m., tr. «piqûre, au propre et au fig.»

    (2) Morsure (de serpent).

    (1929) SVBV 178. divinima ar flemmadou naer.

    (3) sens fig. Brocard.

    (1732) GReg 281a. Detraction, medisance, tr. «flemmad. p. flemmadou

    (1872) ROU 76b. Brocard, tr. «Flemad.» ●(1942) VALLsup 41b. Coup de langue, tr. «flemmad m.»

  • flemmadenn
    flemmadenn

    f. –où

    (1) Piqûre (d'insecte).

    (1890) MOA 390a. Piqûre d'abeille, tr. «flemmadenn, f. pl. ou

    (1927) GERI.Ern 156. flemmadenn f., tr. «piqûre, au propre et au fig.»

    (2) sens fig. Brocard.

    (1872) ROU 76b. Brocard, tr. «Flemadenn

  • flemmadur
    flemmadur

    m. –ioù Piqûre (d'insecte).

    (1732) GReg 111b. La bouse est propre contre les piqueures des mouches à miel, & pour resoudre les apostumes, tr. «Ar beuzeul a so mad ouc'h flemmadur ar guënan ; hac evit lacqât ar gorou da darza.»

    (1856) GRD 273. andur flêmmadur ur huirennen.

    (1927) GERI.Ern 156. flemmadur m., tr. «piqûre, au propre et au fig.»

  • flemmañ / flemmiñ
    flemmañ / flemmiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. (en plt d'insectes) Piquer.

    (1732) GReg 724b. Piquer, faire une piqueure, tr. «flémma. pr. flémmet.» ●(1744) L'Arm 286b. Piquer (…) Si c'est une couleuvre qui pique, tr. «Flêmmein

    (1857) CBF 78. Ergentaou ounn bet flemmet gand eur wenanen, tr. «Tantôt j'ai été piqué par une abeille.» ●(1877) EKG I 145. Ar merienn (...). Her flemma a raint.

    (1927) GERI.Ern 156. flemma v. a. et n., tr. «aiguillonner, piquer.» ●(1983) PABE 52. (Berrien) flemma, tr. «piquer.»

    B. par ext.

    (1) (en plt de plantes épineuses) Piquer.

    (1908) PIGO ii 16. e teuas e-leiz a bikou da flemman anean, seurt biskoaz.

    (2) Vacciner.

    (1938) DIHU 328/158. Hiziù é flemmér en dud énep d'en derhien tifoid.

    (3) (pathologie) Élancer, causer des élancements.

    (1659) SCger 48b. elancer, tr. «flemmi

    (4) Poindre, piquer.

    (1659) SCger 94a. poindre, piquer, tr. «flema

    C. sens fig.

    (1) Berner, duper, tromper.

    (1903) BTAH 290. mar gallan flemma / Eur wrac'hik koz bennag, tr. «si je puis berner quelque vieille dévote.» ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 24. Langastr a voar buhan eo bet flemmet. ●(1924) FHAB Here 383. ar c'henta marc'hadour a glaskas flemma a welas e droiou kamm.

    (2) Détracter, dire du mal de.

    (1732) GReg 280b. Detracter, medire de quelqu'un, tr. «flemma ur re. pr. flemmet.» ●724b. Piquer quelqu'un de paroles, jusqu'au vif, tr. «Flémma ur re.»

    (1857) CBF 68. oc'h ho flemma gant komzou trenk, tr. «qui leur lancent des paroles acerbes.» ●(1872) ROU 96a. Pointiller, tr. «flemma.» ●(1877) MSA 109. he zeod ne flemme morse he nessa.

    (1924) ARVG Eost 172. Hirie c'hoaz tije kavet peadra tognan da bluenn o flemman meur a fougeer hag a fougeerez ! ●(1936) PRBD 158. c'hoant deoc'h da flemma, unan benag, gant ho teod.

    ►absol.

    (1928) BFSA 87. Flemma a c'heller buan hag aes gant eun taol teod. ●(1936) PRBD 156. Eur gwall-deod e doa. Atao e vije prest da flemma. ●(1941) FHAB Meurzh-Ebrel 36. Red eo lemmañ / A-benn flemmañ.

    (3) Offenser.

    (1927) GERI.Ern 156. flemma v. a. et n., tr. «offenser.»

    (4) Bezañ flemmet gant ar c'hoant da =

    (1957) AMAH 171. Flemmet e oan pell 'oa gant ar c'hoant ober da Jouvet lenn ur pezh aozet ganin.

    (5) Engrosser.

    (1983) PABE 53. (Berrien) flemma, tr. «engrosser.»

    (6) Coincer, attraper, prendre (qqn).

    (1878) EKG II 190-191. Ni a glevo avoualac'h e peleac'h e vezint hag ho flemmo araok ma vezo deiz varc'hoaz.

    (7) Flemmañ e lêr da ub. : frapper qqn.

    (1904) SKRS I 150. kemer ar gorden-ze, ha laka anezhi da flemma he ler da hennez.

    (8) (?) Voler, détourner (?).

    (1912) MMKE 165. Gwech hag amzer e c'hallan flemman eun tam sac'had !...

    II. V. intr.

    (1) (pathologie) Élancer.

    (1876) TDE.BF 208b. Flemma, v. n., tr. «Elancer, ou donner des élancements, parlant d'un mal.»

    (1927) GERI.Ern 156. flemma v. a. et n., tr. «élancer, donner des élancemments.»

    (2) Se rebiffer.

    (1982) PBLS 210. (Langoned) flemmañ, tr. «se rebiffer après avoir été piqué, vexé, Etc.»

    (3) fam. Bosser.

    (1982) PBLS 210. (Sant-Servez-Kallag) flemmañ, tr. «bosser, bûcher.»

  • flemmata
    flemmata

    v. tr. d. Brocarder.

    (1880) SAB 133. Ne glaskent nemet en abegout, e flemata.

  • flemmek
    flemmek

    adj. Pourvu d'un aiguillon.

    (1939) RIBA 127. loñnedigeu hir ha moén, du, luhek ha flemmek.

  • flemmer .1
    flemmer .1

    adj. Qui pique.

    (1867) MGK 73. Koz tamm aerik flemmer.

  • flemmer .2
    flemmer .2

    m. –ion

    (1) Piqueur.

    (1927) GERI.Ern 156. flemmer m., tr. «celui qui pique.»

    (2) Détracteur.

    (1732) GReg 281a. Detracteur, medisant, tr. «flemmer. p. flemméryen

    (1931) DIHU 245/356. Cherramb el lévr ché ! Rak me lakat e hrehé de vout flemmour.

  • flemmerezh
    flemmerezh

    m.

    (1) Piqûre.

    (1927) GERI.Ern 156. flemmerez m., tr. «piqûre, au propre et au fig.»

    (2) Vaccination.

    (1938) DIHU 328/158. arlerh er flemmereh-sé é teliehè en dud chomel kousket.

  • flemmet
    flemmet

    adj.

    (1) sens fig. Roulé, dupé.

    (1908) FHAB Gouere 211. Sac'h geier, eme ar vamm d'he mab, en taol-man out flemmet en eur wech, ha mad 'zo great d'it. ●(1923) AAKL 14. lavaret am eus d'an hostiz e vije arabad o rei da zen, nemed war al lec'h e vijen, en aoun da veza flemmet ! ●(1932) ALMA 135. Flemmet oun bet, evel m'o peus gwelet.

    (2) Bezañ flemmet gant ur c'hozh kelienenn : voir kelienenn.

  • flemmeter
    flemmeter

    m. (botanique) Fumeterre.

    (1633) Nom 85a. Fumus terræ, fumaria : fumeterre : an flemmeterr.

    (1732) GReg 442b. Fumeterre, plante médecinale, tr. «flémmeter

  • flemmgan
    flemmgan

    m. –où

    (1) Épigramme.

    (1931) VALL 267a. Épigramme, tr. «flemmgan m.»

    (2) Satire.

    (1931) VALL 676a. Satire, tr. «flemmgan m.» ●(1956) LLMM 57/45. Evit ar pezh a sell tenor an destenn, e c’hellfe seurt pezhioù bezañ troidigezhioù diwar flemmganoù gallek.

  • flemmiñ
    flemmiñ

    voir flemmañ

  • flemmskrid
    flemmskrid

    m. –où Pamphlet.

    (1931) VALL 526b. Pamphlet, tr. «flemmskrid m. pl. flemmskridou

  • flemmskridour
    flemmskridour

    m. –ion Pamphlétaire.

    (1931) VALL 526b. Pamphlétaire, tr. «flemmskridour

  • flemmus
    flemmus

    adj.

    I. (en plt d'un reptile) Qui mord.

    (1882) BAR 256. penn eur serpant flemmuz.

    (1927) GERI.Ern 156. flemmus, tr. «piquant.»

    II. sens fig.

    (1) (Coup) cinglant.

    (1940) SAV 17/13. flemmus evel eur wal. ●(1962) GERV 5. gant eur vilastrenn flemmus e skourjezas e gorf.

    (2) (Parole) cinglante.

    (1732) GReg 724b. Piquant, ante, choquant, tr. «flémmus.» ●Des paroles piquantes, tr. «compsyou flémmus.» ●734a. Poignant, ante, tr. «flémmus.» ●Injures poignantes, tr. «Injuryou flémmus

    (1824) BAM 70. dre gomzou flemus. ●(1878) EKG II 302. Ne gouient ket petra oa ar c'homzou flemmuz-se.

    (1904) SKRS I 248. komzou flemmuz an drouk-prezegerien. ●(1906) KPSA 177. Kaout a rea geriou ijinuz ha flemmuz. ●(1906) KANngalon Genver 19. en eur zistaga outhan komzou flemmuz. ●(1912) MMPM 120. ar c'homzou flemmuz.

    (3) (Écrit) caustique, satirique.

    (1732) GReg 638a. Mordant, ante, piquant, satirique, tr. «flemmus

    (1876) TDE.BF 208b. Flemmuz, adj., tr. «satirique.»

    (1927) GERI.Ern 156. flemmus, tr. «satirique.» ●(1950) KBSA 7. pennadou flemmus hag entanet.

    (4) Médisant.

    (1889) ISV 445. Morse eta den cassaüs / Ne eano da deod flemmus ?

    (1921) PGAZ 29. eun teod flemmuz. ●(1927/30) LUMO 42. Ho teod a vo flemmus, hag ho torn digetell ! ●(1943) VKST Mae-Mezheven 279. En em lezel da veza batalmet gant eun teod flemmus...

  • flemmusted
    flemmusted

    f. Causticité.

    (1931) VALL 102a. Causticité au fig., tr. «flemmusted f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...