Devri

Recherche 'foeñv...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de foenv (1) à foenvour-2 (10) :
  • foeñv
    foeñv

    m.

    (1) (pathologie) Bouffissure, fluxion.

    ●(c.1718) CHal.ms i. enflure, tr. «foüanü', foüanüadur, foüenüe.» ●(1744) L'Arm 34b. Bouffissure, tr. «Fouan. m.»

    ●(1838) OVD 113. pe huélér foénhue é divar un dén e sàue a glinhuèd. ●(1849) LLB 1568. er pas hag er foenw e droh gronz é anal.

    ●(1907) VBFV.fb 44b. fluxion, tr. «foèu, m.» ●(1927) GERI.Ern 157. foèu, foañù m., tr. «Enflure.»

    (2) (pathologie animale) Météorisation.

    ●(1849) LLB 1568. er pas hag er foenw e droh gronz é anal.

    ●(1906) DIHU 9/149. Bep plé e krev ar er mézeu éleih a loñned-korn ger er foèu. (...) Er foèu e za gozik perpet dré ma vé reit d'er loñned bouid fal, bouid tuemmet en ou bern.

  • foeñv-dour
    foeñv-dour

    m. (pathologie) Hydropisie.

    ●(1913) AVIE 201. un dén klan get er foèu-deur. ●(1927) GERI.Ern 157. foèu-deur, foañù-deur m., tr. «hydropisie.» ●(1934) BRUS 224. L'hydropisie, tr. «er foèu deur, m.»

  • foeñvadur
    foeñvadur

    m. –ioù Bouffissure, enflure.

    ●(c.1718) CHal.ms i. enflure, tr. «foüanü', foüanüadur, foüenüe.» ●(1744) L'Arm 34b. Bouffissure, tr. «Fouanhuadur. m.» ●133a. Enflure, tr. «Foenhuadur.. reu.»

    ●(1821) SST 81. Ur foinuadur ag er galon. ●(1825) COSp 283-284. A dischennet en devehai jamæs ag en ihueldæt-cé a chongeu ar behani e ra demp crapein er fiendæt (lire : fiondæt) naturel ? A gùelleit vehai bet jamæs ag er fouihuadur-zé a orgueil ?

    ●(1927) GERI.Ern 157. foèuadur, foañùadur m., tr. «enflure, bouffisure.» ●(1934) BRUS 223. L'enflure, tr. «er foèuadur, m.»

  • foeñvaj
    foeñvaj

    m. Vantardise.

    ●(1942) DHKN 57. en neb e garè er roufl hag er foèuaj.

  • foeñver
    foeñver

    voir foeñvour .2

  • foeñverezh
    foeñverezh

    m. Vanité.

    ●(1905) LZBg Gwengolo 227. n'er groant, el lièsan, meit dré foèuereh.

  • foeñvet
    foeñvet

    adj.

    (1) Bouffi, enflé.

    ●(1855) BDE 633. fouénhuet-é me face guet en dareu. ●(1857) GUG 57. É déad e zou foénhuet, é sèl e zou béhus, / É zivar e zou manq.

    ●(1918) BNHT 5. hé glin e oé ker foèuet.

    (2) (pathologie animale) Atteint de météorisation.

    ●(1906) DIHU 9/149. penaus gober ar dro er loñned foèuet.

    (3) Gonflé.

    ●(1804) RPF 97. er Mor fouéahuet e gornou.

    (4) sens fig. (en plt de paroles) Gonflées d'orgueil.

    ●(1744) L'Arm 129b. Emphase, tr. «Conzeu ha disstill foenhuéd ha quenn ihuéle, ma vurlêtte unn deine doh ou hléhuétt.»

  • foeñviñ
    foeñviñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Enfler, gonfler.

    ●(1744) L'Arm 34b. Bouffir, tr. «Fouanhuein.. étt.» ●133a. Enfler, tr. «Foenhuein.. huétt.»

    ●(1849) LLB 122. ou laka [ou gran] de foenwein.

    ●(1922) EOVD 115. a pe huélér é foèuein diùhar un dén. ●(1927) GERI.Ern 158. foèùein, foañùein v. a. et n., tr. «enfler ; se gonfler.»

    (2) (en plt d'un liquide) Enfler.

    ●(1897) EST 62. En deur e duem, e verw, e foenw hag e chumen, tr. «L'eau s'échauffe, bout, s'enfle et écume.»

    (3) Bouffir (par l'orgueil, etc.).

    ●(1767) ISpour 250. é-ma foüenhùet hou calon guet er gloëre. ●(1792) HS 167. deine fol hac orgueilluss à üerso, e fouéüass houah hilleih davantage.

    ●(1838) OVD 45. que ne foénhuant guet en orgueil.

    ●(1907) VBFV.fb 36b. enorgueillir (s'), tr. «foèuein.» ●(1922) EOVD 126. En abilted e dro de zizinour a pe foèuer geti. ●(1927) GERI.Ern 157. foèùein, foañùein v. n., tr. «être fier.»

    II. V. pron. réfl. En em foeñviñ.

    (1) S'enfler, se gonfler.

    ●(1849) LLB 449. En houlen ér steri en des bet hum foenvet. ●501-502. en houlen / Doh hum foenwein ér mor, é turul é chumen.

    (2) sens fig. Se vanter, faire le vaniteux.

    ●(1856) GRD 24. Péguement a dud péré e hum foënhue é credein én ou dès spered.

    ●(1913) AVIE 8. diskaret er ré um foèu / Get chongeu ou halon.

  • foeñvour .1
    foeñvour .1

    adj. Vantard, vaniteux.

    ●(1849) LLB 75. un eutru foenwour. ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 160. é spered foénhour. ●(1856) GRD 194. ur spered foënhuér.

    ●(1910) ISBR 30. foèuour e oé un nebed ha geuiatér pe gavé é du.

  • foeñvour .2
    foeñvour .2

    m. –ion

    I. Vantard, vaniteux.

    ●(1896) HIS 14. Mès en Eutru Doué e hra goap a fal choñjeu er foèuerioñ !

    ●(1906) DIHU 18/303. Er foèuour e chomas ranblet ar en dachen. ●(1927) GERI.Ern 158. foèùeour, foañùour, tr. «un vaniteux V[annetais].»

    II. [Blasons populaires]

    (1) Foeñverion an Aradon : surnom donné aux habitants d’Arradon.

    ●(1912) PBHV 158. Penneu bras a Vaden, / Foèuerion en Arradon, / Ha leueged Pleren. ●(1985-1986) ADTM 116. Pennoù bras a Vaden, / Leueged a Bleren, / Foeñverion ag an Arradon.

    ●(2000) TPBR 296. Penneu bras a Vaden / Foèuerion en Arradon / Ha leueged Ploeren. ●(2003) TRMOR 53. Pennoù bras a Vaden / Foeñverion an Arradon / Ha laoueged a Bleren.

    (2) Foeñverion Begnen : surnom donné aux habitants de Bignan.

    ●(1911) DIHU 69/224. Pautred Begnén e hrér Chouañned anehé. Guehavé é vé laret eùé Foèuerion Begnén. ●(1947) BRMO 32. ceux [= habitants] de Bignan, Chouanned (chouans) ou Foéùérion (vaniteux).

    (3) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Berric.

    ●(1947) BRMO 31. ceux [= paysans] de Berric, Foéuérion (vaniteux) ou Tokeu Plouz (chapeaux de paille).

    (4) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Guidel.

    ●(1911) DIHU 70/240. É Guidél nen des nameit Foéuerion e lar lod. Rah é mant Iahohed e lar réral. (Iahoh e za a iah oh.É Guidél, a pe gavér un dén e anaùér é larér berpet : bonjour, iah oh ? Hag é reskondér : tammigeu, na hui ?

    (5) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Carnac.

    ●(1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris ! ●(1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Carnac, Foéuérion (vaniteux).

    (6) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Nostang.

    ●(1911) DIHU 72/271. El lod kaer aral, tud Losting nen dint nameit foèuerion. ●(1947) BRMO 31. Dans le pays du Port-Louis et d'Hennebont, on appelait les habitants de Nostang Foéùérion (vaniteux).

    (7) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Melrand.

    ●(1849) LLB 52. É péhani é oé , gueh aral, ur minour, / El en dud à Velrand, glorius ha foenwour.

    ●(1911) DIHU 72/271. Foèuerion Melrand e zou anaùet éBreih abéh. Guillom é Livr el labourér, e gonz ag ur minour El en dud a Velrand glorius ha foèuour. Laret e vé hoah – A ven é ous-te ? – A Velrand, malloh ru ! Ne huélet ket doh men bouton kov ! Gueharal péchans é Melrand é oé brasoh er bouton bras e vezé lakeit ar el lavregér aveit é léh aral. Nen dé ket rah : Rèvreu plat e hrér anehé eùé. Tud Kistinig ha ré Melrand n'hellant ket um bakein a féson. "Nen doh ket hui badéet, nen doh meit krechañned" e lar ré Melrand de ré Kistinig. (É Kistinig é larér krechan é léh kristen). Ré Kistinig e reskond : Foèuerion Melrandiz / Rèvreu plat Melrandiz / Skarhet hou kauh ag en iliz. Ha ré Melrand aben kaer : Ré Kistinig / Za korv dehé rauk isprid! ●(1947) BRMO 32. Dans le Pays de Baud et de Locminé, les habitants de Melrand étaient dits Tonerion (vantards), Foéùérion (vaniteux), Rèvreu plat (culs plats).

    (8) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Plœmeur.

    ●(1947) BRMO 32. Dans le Pays de Lorient, on appelait les habitants de Ploemeur, Foéùérion (vaniteux) et les pêcheurs de cette paroisse, Penneu Merlus (têtes de merlus).

    (9) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Séglien.

    ●(1911) DIHU 73/282. É Seglian é hes foéuerion pé toñnerion. Laret e vé eùé : gobér diskourieu èl ré Seglian. ●(1947) BRMO 32. les gens de Séglien sont dits Tonerion (vantards), Foéùérion (vaniteux) ou Maouton (moutons).

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...