Recherche 'fougeer...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de fougeer (1) à fougeerezh (3) :- fougeerfougeer
m. –ion
(1) Vantard.
●(1732) GReg 397b. Fanfaron, faux brave, tr. «fougueër. p. fougueëryen.» ●Il y a deus petites Villes en basse Bretagne, dont on appelle les Habitans, fanfarons, tr. «Diou guæricq vihan a so eñ breiz-isel, pe eus a re e halvér ar vourhisyan, fougueëryen.» ●410b. Fier à bras, fanfaron, qui fait le brave & le furieux, tr. «Fougueeur a ra ar grobis.»
●(1889) ISV 461. eur fougeer.
●(1924) ARVG Eost 172. Hirie c’hoaz tije kavet peadra tognan da bluenn o flemman meur a fougeer hag a fougeerez ! ●(1983) PABE 33. (Berrien) fougeer, tr. «vantard.»
(2) (Blason populaire) Fougeerien Rostrenn : surnom des hommes de Rostrenen.
●(2016) TELGR (29.07.2016) [52a] (Daniel Giraudon). Fougeerien Rostrenn, tr. « Les vantards de Rostrenen ».
- fougeerez
- fougeerezhfougeerezh
m. –ioù
(1) Action de se vanter.
●(1869) FHB 207/407b. ober dispignou foll e braoenteziou hag e fougerez. ●(1869) HTC 12. Dre ourgouil ha dre fougerez eo e comzent evelse.
●(1907) KANngalon Mezheven 416. ne vez nemed ourgouill ha fougerez en hon oberiou. ●(1908) FHAB Du 333. abalamour d'o fougeerez.
(2) (Une) Vantardise.
●(1864) SMM 73. ar bed abez gant he zanvez, he fouguereziou. ●(1869) FHB 253/372b. e Doue edo sonch an oll, ha ne ket e fougereziou ar bed.