Devri

Recherche 'fourr...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de fourr (1) à fourret (6) :
  • fourr
    fourr

    interj. =

    ●(1766) MM 337. ac hèn dont daou bas var he guis / ivit quemeret e franchis / a fourr... croc e lostou e saé, / chetuie en ellam dreist ar c'haé, tr. «frrr....»

  • fourrad
    fourrad

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Coup (de vent, de froid).

    ●(1633) Nom 220a. Turbo : tourbillon de vent : vn fourrat auel, coruenten auel.

    ●(1659) SCger 86a. orage, tr. «fourat auel.» ●148b. fourat auel, tr. «coup de vent.» ●(1732) GReg 107a. Bouffée, agitation de l'air, & passagere, tr. «fourrad-avel. p. fourradou-avel.»

    ●(1872) ROU 98a. Rafale, tr. «fourrad, avec pl. fourradou.»

    ●(1909) MMEK 20. eur fourrad avel a zo avoalc'h evit he lakaat da goueza. ●(1932) ALMA 65. eur fourrad yenien. ●(1954) VAZA 184. ur fourrad avel-voulin.

    (2) Accès (de colère).

    ●(1890) MOA 133b. Il a quelquefois des vivacités, tr. «fourradou drouk a vez enn-han, avechou.»

    ●(1942) HERV 51. Darbet e voe d'ezañ serri ar prenest diwar eur fourrad kounnar.

    (3) =

    ●(1927/30) LUMO 62. er fourrad dirudet.

    (4) Accès (d'un mal).

    ●(1774) AC 41. guent ar guilioud a deu an eil fourrat goude eben. ●50. dre pep fourrat guent.

    II. Adv. A-fourradoù : par bouffées.

    ●(1924) FHAB Meurzh 104. c'houez eur c'horniad (...) hag ar moged anezañ (...) distaolet a fourradou tear pe c'houstad.

  • fourradenn
    fourradenn

    f. –où

    (1) Accès (d'un mal).

    ●(1774) AC 100. etre ar fourradennou guent, tr. «dans les intervalles des douleurs.»

    (2) = (?) Écart, embardée (?).

    ●(1932) FHAB Here 412. e c'hellfe [ar marc'h] ober eur fourradenn hag e vijec'h paket fall.

    (3) Fourradenn avel : coup de vent.

    ●(1857) CBF 116. Eur fourraden avel, f., tr. «Une légère brise.»

    (4) Coup de collier.

    ●(1982) TIEZ I 153. Fourraden ar c'hreg ne bad ket, tr. «Le ‘coup de travail' de la femme ne dure pas.»

  • fourradus
    fourradus

    adj. Impétueux.

    ●(1872) ROU 88b. Impétueux, tr. «Fourradus.» ●(1876) TDE.BF 213b. Fourraduz, adj. C[ornouaille]., tr. «Il se dit d'un homme trop vif, d'un homme colère.»

  • fourrañ
    fourrañ

    v.

    I. V. tr. d. fam.

    (1) Fourrer.

    ●(1727) HB 246. o fourra e gleze en e c'houin.

    ●(1850) MOY 216. foura ze en o fenn. ●(1869) FHB 228/151b. fourra war-n-oc'h ho galleg. ●(1869) SAG 22. gallout fourra eun dra-bennag a vad en ho penn. ●54. fourra en ho fenn. ●(1877) EKG I 197. Fourra ploumm kaled ha ien e penn ar vuntrerien.

    ●(1909) KTLR 28. Hag hen paka ar c'hillok, fourra anezan er baner. ●(1909) FHAB Du 351. fourra pennajou en dud. ●(1926) FHAB Mezheven 216. ma c'hello an denved foura o fenn er rastell da zebri.

    (2) Planter, enfoncer, loger.

    ●(1878) EKG II 277. fourra didruez ho baionettez e kof an hini (...). ●(1883) MIL 258. Kemmer da vaz, emezhan, fourr anezhi en douar.

    ●(1915) HBPR 233. hag eun all a fourraz he zabren en he gof.

    (3) Enterrer, enfouir (un animal).

    ●(1877) EKG I 153. Lod a lavar oa bet anterret e bered Bourbriak, lod-all a lavar e oa bet fourret enn douar, evel eur c'hi, e kougn eur park.

    (4) Planter, semer.

    ●(1982) MABL I 135. (Lesneven) edon 'fourañ patatez.

    (5) Remplir.

    ●(1659) SCger 149a. fourra, tr. «remplir.»

    II. V. intr. S'enfoncer.

    ●(1925) SFKH 9. Uisant e doul er blouzeg par ma hel ; e four abarh doñnoh pe don.

    III. V. pron. réfl. En em fourrañ.

    (1) Se fourrer, se loger.

    ●(1926) FHAB Genver 25. lemel euz ho zreid an traou louz a zo en em fourret enno.

    (2) S'enfoncer.

    ●(1877) EKG I 135. ec'h en em fourraz dounna ma c'hellaz etouez ar foenn. ●(18--) KTB.ms 14 p 7. Sell pelec'h en em four al lapouz fall-se !

    ●(1926) FHAB Mezheven 237. hag en em fourris etre al linseriou.

    (3) S'engouffrer.

    ●(1732) GReg 346a. Le vent s'engouffrant entre deux montagnes, renverse les maisons, tr. «Pa zeu an avel d'en em fourra èn en un draouyenn stryz, e tiscar an tyez.»

  • fourret
    fourret

    adj. Fourré.

    ●(1633) Nom 109a. Vestis, pellita, pellicea : vestement fourré de peau de renard ou d'autre beste, vne pelisse, vn pelisson : guiscamant fourret á crechin loarn, pe á vn loezn all bennac, vr pelissen foutinen. ●111a. Abolla : vestement doublé, & fourré : guiscamant doublet ha fourret. ●113a. Rheno, arnicis : manteau fourré : mantell fourret.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...