Devri

Recherche 'frailh...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de frailh (1) à frailhus (8) :
  • frailh
    frailh

    m. –où

    (1) Fente, fissure, crevasse.

    (1499) Ca 83a. Faut vide in fraill cest tout vng. ●87a. Fraill. g. fandure. ●(c.1500) Cb 23a. [bazaillat] g. baaillement / ou fandance. b. hoazl / pe fraill.

    (1659) SCger 56b. fente, tr. «fraill

    (1876) TDE.BF 214a. Fraill, s. m., tr. «Fente, en général, crevasse par le froid ; le soleil, gerçure.» ●(1889) ISV 151-152. e savas var menez ar Vesuv, eur frail nevez bras meurbet. ●(1889) SFA 136. eur fraill kenn doun ha ker spountuz ma teue ar penn da drei pa zellet enn-han.

    (1911) BUAZperrot 100. e frailhou an torraod.

    (2) Gerçure.

    (1876) TDE.BF 214a. Fraill, s. m., tr. «gerçure.»

    (1911) BUAZperrot 77. hag ar goad a zivere eus frailhou e dreid hag e zaouarn a verke e roudou en erc'h.

  • frailhadenn
    frailhadenn

    f. –où

    (1) Fissure.

    (1983) PABE 28. (Berrien) freilhadenn, tr. «fissure.»

    (2) Gerçure.

    (1983) PABE 28. (Berrien) freilhadenn, tr. «gerçure.»

  • frailhadur
    frailhadur

    m.

    (1) Fracas.

    (1732) GReg 432a. Fracas, rupture avec grand bruit, tr. «frailhadur

    (2) Crevasse.

    (1857) HTB 60. toullou doun spontuz, fralladur distum.

  • frailhañ
    frailhañ

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) Se fendre, se fissurer.

    (1499) Ca 87b. Fraillaff. g. fandre.

    (1659) SCger 56b. se fendre, tr. «frailla

    (1846) DGG 52. ar vein a frailhas. ●(1876) TDE.BF 214a. Frailla, v. n., tr. «se fendre en général, et aussi par le froid, le soleil ou par choc.» ●(1882) BAR 85. ar garek a fraillaz. ●(18--) SAQ II 113. Eur pot houarn var an tan a deuffe da frailla.

    (1907) AVKA 195. Hag an triwec'h den-ze e fraillas warnhe tour siloe. ●312. ar rec'hel a fraillas. ●(1911) BUAZperrot 185. e lakeas ar reier da frailha.

    (2) Se casser.

    (1866) LZBt Gwengolo 178. Ann avel a c'houeze gant kounar ; hon tinel a vranskelle, ha sao-taol a ie evit fraillan.

    (1907) AVKA 195. Hag an triwec'h den-ze e fraillas warnhe tour Siloe, hag a oe fruket.

    B. sens fig.

    (1) (en plt du cœur) Se fendre.

    (1575) M 630. Ho calon gant maruail, ha debaill à fraillo, tr. «Leur cœur se fendra de surprise et d'effroi.»

    (1939) MGGD 10. hag a-wechou e frailhe e galon pa soñje er risklou bras he divije bet e verc'h da c'houzañv.

    (2) Frailhañ a garantez =

    (1895) GMB 244-245. me a fraill a garante litt. j'éclate d'amour. (d'après Revue de Bretagne, de Vendée et d'Anjou, janvier 1891, p. 48.).

    II. V. tr. d. Fendre.

    (1659) SCger 56b. fendre, tr. «frailla.» ●149a. frailla, tr. «casser.»

    (1868) FHB 173/130a. an enezi a voue strafuillet gant eur grenaden a fraillas pe a ziscaras kement moguer vean so en enezi-man.

    (1911) BUAZperrot 395. an tri benveg [alar] a frailhe an douar.

    III. V. pron. réfl. En em frailhañ : se fendre.

    (1882) BAR 83. an douar o crena, ar c'herek oc'h en em frailha.

  • frailhder
    frailhder

    m. Fente.

    (c.1500) Cb. [taol] Jtem cest fendence de terre. b. frailder an douar.

  • frailhenn
    frailhenn

    f. -où Fente, fissure, crevasse.

    (1949) ENRO 300. Aner dezhi aters gant he bizied gorreenn ar mogerioù nifln'eus ket enni an disterañ frailhenn.

  • frailhet
    frailhet

    adj. Fissuré, lézardé.

    (c.1500) Cb 23a. Bazaillat / hoazliff. g. baailler / ouurir la bouche / ou estre laz comme chien qui baaille. b. dihelchaff. g. ou estre fandu comme la terre par le souleil. b. bezaff fraillet dre tomder.

    (1857) CBF 110. fraillet eo penn-da-benn, tr. «elle est lézardée d'un bout à l'autre.»

    (1906) KANngalon C'hwevrer 34. mogeriou du ha fraillet.

  • frailhus
    frailhus

    adj. = glac'harus.

    (1924) ARVG Ebrel 78. Netra frailhusoc'h eget gwelet dismantrou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...