Devri

Recherche 'framm...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de framm (1) à frammin (5) :
  • framm
    framm

    m. –où

    (1) Charpente de maison.

    (1557) B I 60. mein ha fram, tr. «pierres et charpentes.»

    (1732) GReg 154a. La charpente d'une maison, tr. «Fram an ty.»

    (1927) GERI.Ern 161. framm m., tr. «charpente.» ●(1938) WDAP 2/125. (Pleiben, Gwezeg) Puka, verb, Gouziza, flaka, koaza. Sk. : Abaoe ma'z eo torret ar framm eo deuet an doenn da buka.

    (2) Jointure, assemblage.

    (1659) SCger 70a. iointure, tr. «fram.» ●(1732) GReg 543b. framm. p. frammou

    (1927) GERI.Ern 161. framm m., tr. «Jointure, assemblage.»

    (3) Entablement.

    (1659) SCger 51b. entablement, tr. «fram an ti.»

    (4) Structure.

    (1976) LLMM 175/127. framm yezhadurel ar saozneg a voe diskaret avat.

  • frammadur
    frammadur

    m. –ioù

    (1) Structure, assemblage.

    (1927) GERI.Ern 161. frammadur m., tr. «Jointure, assemblage.» ●(1933) OALD 45/206. Ar frammadur anezañ a oa graet a beuliou hag a goadennou dero digeit.

    (2) Armature.

    (1931) VALL 36a. Armature, tr. «frammadur m.»

    (3) Assemblage.

    (1931) VALL 40b. Assemblage ; menuiserie, tr. «frammadur m.»

  • frammañ / frammiñ
    frammañ / frammiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Joindre, assembler, unir.

    (1659) SCger 70a. ioindre, tr. «frama.» ●105b. reünir, tr. «framma.» ●125b. vnir, tr. «frani (lire : frami).» ●(1732) GReg 543a. Joindre, lier deux choses ensemble, tr. «framma. pr. frammet

    (1876) TDE.BF 214a. Framma, v. a. tr. «Joindre, assembler, parlant de pièces de bois, etc.»

    (1927) GERI.Ern 161. framma, tr. «joindre, charpenter.»

    (2) Préparer.

    (1934) MAAZ 173. frammein ou moh eit er vanùéz.

    (3) Jeter.

    (1925) SFKH 11. Sant Kadeu e gemeras ur sah hag ur hah abarh. (…) meit Kadeu e zigor é sah, er fram ér méz. ●(1927) GERI.Ern 161. V[annetais] frammein v. a., tr. «lancer, pousser, jeter.»

    (4) iron. Faire avec soin.

    (1927) GERI.Ern 161. V[annetais] frammein v. a., tr. «faire avec soin (qqf.) ironique).»

    II. V. tr. i.

    (1) Frammañ war ub. : sauter, fondre, se précipiter, foncer sur qqn.

    (1908) PIGO II 177. Ar bôtred, a dennas hag a frammas kerkent war ar re C'hlas. ●(1925) FHAB Genver 13. Ar bleiz-marc'h a zizroas krenn hag a frammas warnon. ●(1927) GERI.Ern 161. V[annetais] frammein v. n., tr. «(se) jeter (ar sur).» ●(1993) MARV xii 17. (Kawan) P'am-oa gwelet se, me 'm-oa frammet war Erwan.

    (2) Frammañ war-lerc'h ub. : se lancer à la poursuite de qqn.

    (1910) ISBR 92. Frammein e hras Nevénoé ar ou lerh hag un hetad dibar e hras dehé beta kér Laval.

    III. V. intr. Se précipiter.

    (1925) SFKH 10. Er hah, en tan en é fourch, e fram émesk er hoarh séh. ●(1958) BRUD 4/91. un nasad krennarded e frammas ér méz.

  • frammet
    frammet

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Conformé.

    (1955) STBJ 32. Eur plac'h dispont ha kreñv, sao mat dezi, e oa Chañ-Mariou ; na treut na lart, hogen dremmet koant a-walc'h ha frammet mat. ●71. Bihan a-walc'h e oa an den, hogen frammet mat ha koulz pe welloc'h ha n'eus forz piou da labourat. ●98. Bras e oa Victor ha frammet mat.

    (2) (en plt d’une construction) Bien construit, établi.

    (1955) STBJ 47. Eur pennober prizius-bras eo, grêt e stumm eur volz frank, diazezet war bevar bost ledan ha frammet mat, o tougen eul leurenn deo a vein rous, e-lec'h ma weler, stag ouz e groaz, an Aotrou Krist o vervel etre an daou laer.

    (3) (en plt d’un écrit) Bien construit, structuré.

    (1970) BRUD 35-36/145. eur pez-c’hoari frammet mad, en desped da veno ar re a zo chomet gand stummou klasel ar c’hoariva.

  • frammiñ
    frammiñ

    voir frammañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...