Devri

Recherche 'fred...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de fred (1) à fredonin (10) :
  • fred
    fred

    m.

    I. (en plt de qqc.)

    A. (commerce maritime)

    (1) Fret, prix de transport.

    (1732) GReg 437a. Fret, loüage de navire pour voiturer des marchandises, tr. «Frèt

    (2) Kemer e fret : fréter.

    (1732) GReg 437a. Freter un navire, le loüer, tr. «qemeret ê fret

    (3) Fret, marchandise à transporter.

    (1877) EKG I 215. Va lestr a zo e Brest o c'hedal fret.

    B. par ext.

    (1) Débouché commercial.

    (1890) MOA 201b. Débouché, Écoulement pour les marchandises, tr. «fret, m.»

    (2) Bezañ fred war udb. : être recherché.

    (1869) HTC 294. Ar seurt imachou-ze, evit doare, a ioa calz fret varnho.

    II. sens fig.

    (1) Bezañ fred war ub. : remuer, aller et venir sans arrêt.

    (1970) BHAF 383. Fred a vez warnañ ordinal, ne baouez ket da vond ha da zond, ken foulet e vez ive !

    (2) Klask fred : chercher un emploi, du travail.

    (1889) ISV 467. Meur a hini all, eat ac'hann eveldhan da glask fred, n'o deus ket gallet zoken dont en dro.

    (1909) KTLR 253. eur plac'h iaouank o klask fret da vond da servicha. ●(1983) PABE 71. (Berrien) klask fred, tr. «chercher embauche.»

    (3) Klask fred : chercher l'aventure.

    (1836) FLF 3. Var ar fæt e tigouez Guillou : / Näoneq e voa, hac o clasq fret.

    (4) Klask fred gant ub. : chercher le contact de qqn.

    (1933) MMPA 37. An dud vras ne glaskont ket fret gant an dud paour.

    (5) Kaout fred : avoir de l'occupation.

    (1906-1907) EVENnot 17. (Ar Veuzid) Kalz a fret en neuz, tr. «occupation.»

    (6) Kaout fred da : avoir de quoi.

    (1926) FHAB Here 374. Tro ha tro hor bezo fred da c'hoarzin ha da ouela. ●(1934) KOMA 71. Abenn ma kavi ar re ze ez peus fred da vale.

    (7) Kemer fred gant ub. : prendre de la peine avec qqn.

    (18--) SAQ II 250. Me gemer fred gant hennez ive.

    (8) Kemer fred : se donner du mal.

    (1936) PRBD 105. Daou rum dud a gemer re a enkrez, re a aon, re a fret evit klask ho fec'hejou.

    (9) Talvezout ar fred : valoir le coup, la peine.

    (1909) FHAB C'hwevrer 36. ne dal ket ar fret mont a bell. ●(1921) PGAZ 74. Ne dal ket ar fret d'eomp mont larkoc'h. ●(1932) ALMA 105. Ne dal ket ar fred.

    (10) Ober, reiñ fred da ub. : donner de l'embarras, de l'occupation à qqn.

    (1931) VALL 507b. donner de l'occupation à qqn, tr. «rei fred da u. b. T[regor].» ●(1942) VALLsup 62a. donner de l'embarras à, tr. «ober ou rei fred da (et donner de l'occupation) T[régor].»

    III.

    (1) Kemer fred gant ub. : s’occuper de qqn avec soin.

    (18--) SAQ II 250 (L) J. Quéré. Pebez loan kaer ho peuz aze paotr, emezhan ! / Ia Aotrou. Mez n'e ket eun eston. Me gemer fred gant hennez ive.

    (2) Na dalvezout ar fred : n’en vaut pas la peine.

    (1907) FHAB Ebrel 50. Ne dal ket ar fred poania da vaga spered breizad ar yaouankiz ma laosker anezan heb magadurez. ●(1958) BRUD 4/39 (L) *Mab an Dig. Ne dal ket ar fret redeg war o lerh pa'z eont e breskin.

  • fredenn
    fredenn

    f. Petite quantité de.

    (1990) MARV I 25. (Plouenan) ha da denna eur fredennig karotez.

  • fredet
    fredet

    adj. Paralysé, perclus.

    (1744) L'Arm 277b. Perclus, tr. «Frædétt.» ●(1787) PT 7. Ha chom frædet ino bet que ne varvéhèn. ●41. ur heah den é oé pel quènt frædet. ●(1792) CAg 141. Hac é vehen freded.

    (1831) RDU 216. hi e zou bet tri blai frædet.

    (1906) HPSA 56. Mes hé manpreu e chom frédet. ●(1919) DBFVsup 24b. frèdet, part., tr. «perclus, paralysé.» ●(1921) GRSA 191. fredet é er roué get er seah.

  • fredi-fredoñ-bredi-breda
    fredi-fredoñ-bredi-breda

    interj. Onomatopé qui imite le bavardage.

    (1766) MM 776. var ar banq e sao en he sa / Fredi, fredon, bredi, breda...

  • fredilhat
    fredilhat

    v. intr. Chantonner.

    (1930) DIHU 225/45. Tri dé a verh, tri dé a imbrill / ... Marù é er goukou ma ne fredill. (...) fredillat. Bafouiller, chanter tout doucement, timidement comme le font les oiseaux à la fin de l'hiver, avant de donner toute leur voix au printemps.

  • frediñ .1
    frediñ .1

    v. tr. d. Louer, fréter.

    (1925) DIHU 167/270. er guellan sonnerion ag er vro e oè bet fridet (loué) de lakat er festerion de gorol.

  • frediñ .2
    frediñ .2

    v.

    I. V. tr. d. Paralyser.

    (1921) GRSA 342. ur gogusen a zisken arnehon hag e lam er guéled geton hag e fred é izili.

    II. V. intr.

    (1) Succomber (sous un fardeau).

    (1919) DBFVsup 24b. frèdein, tr. «succomber (sous un fardeau).» ●(1931) VALL 713a. Succomber sous un fardeau, tr. «V[annetais] fredein.» ●(1934) MAAZ 138. Ne chomamb ket de frédein édan er sam.

    (2) S'évanouir.

    (1921) GRSA 16. Ha mé frèdein ar en doar.

  • fredon
    fredon

    s. =

    (1869) KTB.ms 14 p 207. Eno a oe kan, richan ha fredon. ●(1870) SBI I 206. al lapoussed o canan ho fredon, tr. «les oiseaux chantent leurs fredons.»

    (1982) LLMM 211-212/133. Leun a fredon e oa ha kemer a rae plijadur oc'h ober e labous-noz.

  • fredoni
    fredoni

    f. Murmures.

    (1996) CRYK 159. ur rozenn ru' karget a fredoni, tr. «ur rose rouge pleine de murmures.»

  • fredoniñ
    fredoniñ

    v.

    I. V. tr. d. Fredonner.

    (1633) Nom 214a. Modos concidere & frangere, minutionem citare, vel minuere : diminuer en chantant, fringotter : diminuiff ò canaff, discanaff, fringotiff, fredouniff.

    (1659) SCger 60a. fredonner, tr. «fredoni.» ●(c.1718) CHal.ms ii. fredonner, tr. «fredonnein, fringotein.» ●gringotter, tr. «fringottein fredonnein

    (1847) SBI I 156. fredoni eur chanson, tr. «fredonner une chanson.»

    (1924) BILZbubr 42/974. e fredone eur zonik bennak.

    II. V. intr.

    (1) Médire.

    (1888) SBI II 26. ar gwall-deodou 'zo bemdez o fredoni, tr. «les mauvaises langues qui tous les jours vont leur train.» ●list ar gwall-deodou d'fredoni, tr. «laissez les mauvaises langues caqueter.»

    (2) Retentir.

    (1659) SCger 105a. retentir, tr. «fredonni

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...