Devri

Recherche 'freg...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de freg (1) à freget (8) :
  • freg
    freg

    m. –où Déchirure, accroc.

    ●(1890) MOA 202b. Déchirure, tr. «Freg, (T[régor]) m.»

    ●(1912) BUAZpermoal 819. eur freg er galon. ●(1931) VALL 6b. (un) accroc, tr. «freg m.» ●187a. Déchirure accroc, tr. «freg m.» ●(1982) PBLS 561. (Sant-Servez-Kallag) freg, tr. «déchirure.»

  • fregad
    fregad

    f. (marine) Frégate.

    ●(1792-1815) CHCH 47. Er huellan frégat oé ér rad, hi e oé ou hani, tr. « La plus belle frégate sur la rade, c’était la leur. »

  • fregadenn .1
    fregadenn .1

    f. –où

    (1) (marine) Frégate.

    ●(1870) FHB 295/270b. eur fregaden goant. ●(1874) FHB 486/127. ar bordeadou en doa tennet du-ze en Amerik var fregaden markis Kerloret. ●(1874) FHB 487/134b. eur fregaden ha daou lestr saoz.

    (2) = (?) den bras (?).

    ●(1909) FHAB Ebrel 125. eur vourledenn ker berr a spered ha ma'z eo hir he firitellou, eur fregaden eus an dibab.

  • fregadenn .2
    fregadenn .2

    f. –où

    (1) Brèche.

    ●(1936) BREI 447/4b. diou pe deir fregadenn er c'hleun a ra disparti etre parkou an daou amezeg. ●(1982) PBLS 561. (Sant-Servez-Kallag) fregadenn, tr. «brêche dans une haie pour le passage des gens.»

    (2) Déchirure, accroc.

    ●(1931) VALL 6b. (un) accroc, tr. «fregadenn f.» ●187a. Déchirure accroc, tr. «fregadenn f.» ●(1983) PABE 28. (Berrien) fregadenn, tr. «déchirure.»

  • fregadur
    fregadur

    m. –ioù Déchirure.

    ●(1931) VALL 187a. Déchirure accroc, tr. «fregadur m.»

  • fregañ
    fregañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se déchirer.

    ●(1907) AVKA 312. gwel an Templ a fregas dre an hanter. ●(1909) FHAB Meurzh 67. dibaot ar zac'h ne rank frega / Pa vez bet Paol ouz e garga.

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1880) SAB 305. dre an abeg d'ar rog, d'ar frega grêt enni.

    (2) (en plt des vagues) Déferler, se briser.

    ●(1925) BILZ 107. an tarziou-mor a frege war ar Vran. ●171. An tôliou-mor a strope hag a frege war diarog ar Vran.

    (3) Défaire.

    ●(1924) FHAB Genver 25. Pa o deuz grêt eur poent fall en o labour stamm, e fregont beteg ar poent-se.

    (4) (en plt d'un mur) Crevasser.

    ●(1890) MOA 194b. Crevasser (se) (Parlant d'un mur), tr. «frega, v. n.»

    II. V. tr. d.

    (1) Déchirer.

    ●(1774) AC 20. mar galler o fregua, tr. «si ensuite on peut les rompre.»

    ●(1890) MOA 202b. Déchirer vêtements, tr. «frega (T[régor]).» ●(1895) GMB 245. tréc[orois] vrêgañ, vreugañ, qui doit venir du lat. fricare frotter, cf. v. bret. frec, vapulabunt.

    ●(1924) BILZbubr 42/978. evit o frega [o dilhad].

    ►absol.

    ●(1924) BUBR 37/818. e freug gwella ma c'hell.

    (2) Fregañ hentoù : parcourir des chemins.

    ●(1895) GMB 245. fregañ henchou louz, tr. «passer par de mauvais chemins, se frayer une route fangeuse.» (d'après Kant. Z. V. 35).

    (3) par ext. Briser, casser.

    ●(1919) FHAB Gwengolo 85. fregan o speurennou.

    (4) absol. =

    ●(1915) HBPR 13. Ha var digare kozeal goudeze, divar benn pinvidigez hor bro ha guelet e peleac'h frega evit kaout ar soum a ioa ezoum, e teuaz da lavaret eur ger divar benn danvez an ilizou.

    (5) sens fig. Fregañ e c'henoù =

    ●(1933) BLGA 19. gant mouez ar sakrist koz, pedet ivez d'an eured, hag a sache warni a-bouez frega e c'henou.

  • fregant
    fregant

    adj. (Langue) disposée à dire du mal.

    ●(1909) BOBL 13 novembre 255/1e. Fistoulik a zo adarre e deod fregann. ●(1920) MVRO 32/1a. tommet mat oa d'ezan ; e deod a oa fregann. ●(1931) VALL 417b. Langue disposée à dire du mal, tr. «fregan(t) L[éon].»

  • freget
    freget

    adj. Déchiré.

    ●(1904) ARPA 62. eur viskamant (...) an hini nevez a zo freget. ●(1909) KTLR 16. eun tok freget. ●(1925) BILZ 107. gwriat eur gouel freget pe he zakoni.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...